Κέντρο Ανατολικών Σπουδών

για τον Πολιτισμό και την Επικοινωνία

Συνέβη σήμερα

Συνέβη σήμερα

Μεγεθύνσεις

Μεγεθύνσεις

ΚΑΝΣ στα ΜΜΕ

ΚΑΝΣ στα ΜΜΕ

Προσεγγίσεις

Προσεγγίσεις

Γεωπολιτική

Γεωπολιτική

ΗΠΑ-Ισραήλ καθορίζουν την ατζέντα στη Μ.Ανατολή, η Ρωσία σε ρόλο διαμεσολαβητή.

  Φάνης Παπακωστίδης Η νέα φάση του πολέμου στη Μ.Ανατολή, μέχρι τα τραγικά γεγονότα της Γάζας, εκδηλώθηκε σχεδόν αμέσως μετά την ...

Περισσότερο

Εκλογές στο Ιράκ. Οι τελευταίες εξελίξεις.

Γράφει ο Μηνάς Λυριστής* Ο Σιίτης κληρικός Μοχταντά αλ Σαντρ και οι κομμουνιστές σύμμαχοι του ηγούνται στις ιρακινές βουλευτικές εκλογές, με ...

Περισσότερο

Οι διώξεις του Σίσι εναντίον των Αδελφών Μουσουλμάνων: Κύκνειο άσμα για την Αδελφότητα στην Αίγυπτο;

Νικολάου Νικόλαος- Ερευνητής ΚΑΝΣ Η Μουσουλμανική Αδελφότητα από τη περίοδο του Γκαμάλ Νάσσερ βρίσκεται υπό διωγμό. Η σύγκρουσή της με τους ...

Περισσότερο

ΣΥΡΙΑ:  ΠΟΙΟ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ;

Η πρόσφατη επίθεση[i] της Μ.Βρετανίας, της Γαλλίας και των ΗΠΑ, εναντίον στρατιωτικών στόχων του  καθεστώτος Άσαντ στη Συρία, με αιτιολογία ...

Περισσότερο

Tα κίνητρα Ερντογάν πίσω από τις πρόωρες εκλογές στην Τουρκία

Ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εξέπληξε τους πολιτικούς του αντιπάλους όταν ανακοίνωσε πρόωρες κοινοβουλευτικές και προεδρικές εκλογές για τις ...

Περισσότερο

Share Button

  Φάνης Παπακωστίδης

Η νέα φάση του πολέμου στη Μ.Ανατολή, μέχρι τα τραγικά γεγονότα της Γάζας, εκδηλώθηκε σχεδόν αμέσως μετά την ολοκλήρωση της εκκαθάρισης των θυλάκων της αντιπολίτευσης και του ISIS, από τις δυνάμεις του προέδρου Μ.΄Ασαντ, εκτός των περιοχών Νταράα (νότια), Ιντλίμπ, Αφρίν, Αλ.Μπαμπ (βόρεια) και των περιοχών που ελέγχει με τη στήριξη των ΗΠΑ, η συμμαχία Κούρδων & Αράβων (SDF) στα ανατολικά του Ευφράτη.
Οι στρατιωτικές δυνάμεις του Ισραήλ έχουν πλήξει επανειλημμένως ιρανικές και φίλα προσκείμενες δυνάμεις, μέσα στο συριακό έδαφος, τόσο πριν όσο και μετά την επίσημη επίσκεψη του Β.Νετανιάχου στη Μόσχα, όπου συνατήθηκε με τον πρόεδρο Β.Πούτιν και παρεβρέθη στις ρωσικές εκδηλώσεις για την νίκη στο Β’ Π.Π . Της επίσκεψης προηγήθηκε, εκ μέρους του προέδρου Ν.Τραμπ , η ανακοίνωση αποχώρησης των ΗΠΑ από την συμφωνία 5+1 για το πυρηνικό οπλοστάσιο του Ιράν και της επαναφοράς των οικονομικών κυρώσεων εναντίον του. Συνέχεια ανάγνωση

Την απόφαση έσπευσαν να στηρίξουν το Ισραήλ, η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ), ενώ την αντίθεση τους εκδήλωσαν οι: Μ.Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία, Ε.Ε. Ρωσία, Κίνα και η Τουρκία .
Σε μια παράλληλη εξέλιξη, στις πρώτες εκλογές που διεξήχθησαν στο Λίβανο έπειτα από 9 χρόνια,(Κυριακή 06-05-2018), οι πολιτικές δυνάμεις που συμμαχούν με την σιιτική-φιλοιρανική οργάνωση Χεζμπολάχ, ενίσχυσαν τις θέσεις τους σε αντίθεση με αυτές του πρωθυπουργού Χαρίρι, οι οποίες μειώθηκαν, παρά την στήριξη από την Σ.Αραβία .
Από τα πρόσφατα γεγονότα παρατηρούμε μια διαφοροποίηση των εμπλεκόμενων δυνάμεων σε σχέση με τις ομαδοποιήσεις των δρώντων που παρατηρούσαμε έως τώρα:
– Ε.Ε. και Μ.Βρετανία διαφοροποιούνται από την απόφαση των ΗΠΑ για το Ιράν, καθώς μια ματιά και μόνο στις οικονομικές συνέπειες που θα έχει η συμπόρευση μαζί τους, αρκεί να αιτιολογήσει την στάση τους . Δεν είναι τυχαία η δήλωση της γαλλικής προεδρίας, ότι “οι Ευρωπαίοι θα κάνουν τα πάντα για να προστατεύσουν τα συμφέροντα των επιχειρήσεών τους” , ενώ οι δηλώσεις του αμερικανού πρέσβη στην Γερμανία, όπου κάλεσε τις εγχώριες επιχειρήσεις σε άμεση διακοπή των δραστηριοτήτων τους με το Ιράν προκειμένου να συμμορφωθούν με την απόφαση των ΗΠΑ, προκάλεσαν αντιδράσεις με χαρακτηριστικότερη την δήλωση μέλους του Γερμανοιρανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου ότι “Δεν ανήκει στις αρμοδιότητες ενός αμερικανού πρέσβη να δίνει οδηγίες ή να απειλεί γερμανικές επιχειρήσεις”. Τέλος, σε ξεχωριστές τηλεφωνικές συνομιλίες του προέδρου Β.Πούτιν με την καγκελάριο Α.Μέρκελ και τον πρόεδρο Ε.Μακρόν οι τρεις ηγέτες συμφώνησαν στην ανάγκη διατήρησης της συμφωνίας με το Ιράν και αποφυγής της κλιμάκωσης στη Μ.Ανατολή .
Εκείνο που παρατηρούμε, είναι πως ο οικονομικός πυλώνας, ως παράγων ανακατανομής ισχύος, δρα μέχρι στιγμής καθοριστικά για τον συσχετισμό δυνάμεων υπέρ της διατήρησης της συμφωνίας και εάν αυτό αποτελεί σχεδιασμένη στρατηγική εκ μέρους του Ιράν, τότε ήδη παράγονται αποτελέσματα. Για να γίνει πιο κατανοητό το εν λόγω επιχείρημα, αρκεί να θυμηθούμε λίγο την πολιτική σκοπιμότητα που διέκρινε την ελληνικη ηγεσία την περίοδο 1984-85, με την περίφημη “αγορά του αιώνα” και αφορούσε τα νέα μαχητικά της Π.Α. και να συγκρίνουμε με τις συμφωνίες που έχει κάνει η ιρανική ηγεσία με πολυεθνικούς κολοσσούς Το οικονομικό συμφέρον, διεμβολίζει τις έως τώρα ομαδοποιήσεις των δρώντων (ΗΠΑ, Ε.Ε. κλπ) και δημιουργεί νέες (Μ.Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία, Ρωσία, Κίνα, Τουρκία κλπ) αλλάζοντας τους συσχετισμούς δυνάμεων στην περιοχή.
– Η επίσκεψη του πρωθυπουργού του Ισραήλ στη Μόσχα, παρά την ένταση που επικρατεί στην Μ.Ανατολή και τις στρατιωτικές επεμβάσεις του πρώτου στη Συρία, κύλησε ομαλά και δεν υπήρξε επιδείνωση στις σχέσεις των δύο χωρών. Αντίθετα επιβεβαίωσε τον ρόλο κλειδί που έχει, πλεόν, η Ρωσία στις εξελίξεις στην περιοχή και την διακριτή της θέση έναντι ακόμα μιας ομαδοποίησης (Συρία, Ιράν, Χεζμπολάχ, κλπ). Αξίζει να σημειωθούν οι ενδείξεις διαπραγμάτευσης στο θέμα της προμήθειας προς τη Συρία, ρωσικών συστημάτων αεράμυνας (S-300) καθώς και το ότι υπάρχουν ξεχωρίστοί δίαυλοι επικοινωνίας τουλάχιστον στο επιχειρησιακό επίπεδο, μεταξύ των δύο πλευρών , ενώ δεν πρέπει να περνάει απαρατήρητο το γεγονός ότι οι πρόσφατες ισραηλινές επιχειρήσεις δεν στόχευσαν ποτέ τις ρωσικές δυνάμεις.
Ο συριακός στρατός ετοιμάζεται να δράσει σε περιοχές όπου γειτνιάζουσες χώρες λειτουργούν ως πάτρωνες των δυνάμεων της αντιπολίτευσης. Οι τελευταίες από μόνες τους, έχουν ελάχιστες πιθανότητες επιτυχίας, όμως στην περίπτωση που εμπλακούν και οι δυνάμεις γειτονικών κρατών (π.χ. Τουρκία, Ισραήλ) τα πράγματα περιπλέκονται.
Ενδεχόμενη δράση την περιοχή της Νταράα στο νότο, επαναφέρει στην επιφάνεια τις απαιτήσεις του Ισραήλ σχετικά με το ρόλο της Τεχεράνης στην μεταπολεμική περίοδο. Μια παλαιότερη δήλωση του επιτελάρχη των ενόπλεων δυνάμεων του Ιράν, στρατηγού Μοχάμαντ Χουσείν Μπανγκέρι, περί μελλόντικής ίδρυσης ναυτικής βάσης στη Συρία προκαλεί έντονες ανησυχίες στο Ισραήλ, γεγονός που επιβεβαιώθηκε και από τον ίδιο τον ισραηλινό πρωθυπουργό, κατά την πρόσφατη συνάντηση του, στα πλαίσια της τριμερούς, με την ελληνική και κυπριακή ηγεσία . Τυχόν υλοποίηση μιας τέτοιας κίνησης από ιρανικής πλευράς, (σε συνδιασμό με την παρουσία της Χεζμπολάχ στο Λίβανο), θα έκανε πράξη τον περίφημο ιρανικό ή “σιιτικό άξονα” από τον Περσικό μέχρι την Μέσόγειο, εξέλιξη την οποία απορρίπτει η ισραηλινή πλευρά. Σε πρόσφατη (11-11-2017) συμφωνία κατάπαυσης του πυρός στο νότο μεταξύ ΗΠΑ, Ιορδανίας και Ρωσίας, προβλέπεται μεταξύ άλλων, η απομάκρυνση των σιιτικών και ιρανικών δυνάμεων από τα εδάφη που εφάπτονται στα υψώματα του Γκολάν . Όμως οι ισραηλινοί δεν δέχονται την απόσταση που ισχύει έως σήμερα (5-20 χλμ) και απαιτούν πολύ μεγαλύτερη ενώ αντίστοιχες απαιτήσεις προβάλουν και για τις ιρανικές-σιιτικές στρατιωτικές υποδομές. δηλώνοντας ότι σε διαφορετική περίπτωση, οι ίδιοι θα δρουν στην περιοχή κατά το δοκούν. Η Ρωσία θεωρεί ότι η παρουσία των ιρανικών δυνάμεων στη Συρία είναι νόμιμη, καθόσον τις κάλεσε επίσημα η κυβέρνηση της Δαμασκού ωστόσο προσπαθεί να εξουδετερώσει τις ανησυχίες της ισραηλινής πλευράς .
– Η μεταφορά της πρεσβείας των ΗΠΑ από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ (14-05-2018) και η επιδεικτική τελετή που πραγματοποιήθηκε εκ μέρους του ισραηλινού κράτους για το σκοπό αυτό, προκάλεσε την έντονη αντίδραση των παλαιστινίων και ειδικότερα αυτών της περιοχής της Γάζας. Χιλιάδες συγκεντρώθηκαν σε διάφορα σημεία της μεθορίου Γάζας – Ισραήλ με αποτέλεσμα το ξέσπασμα συγκρούσεων, το θάνατο δεκάδων παλαιστινίων και την πρόκληση χιλιάδων τραυματιών από τα πυρά του ισραηλινού στρατού . Η Τουρκία, διαμέσου του προέδρου της Τ.Ερντογάν, δήλωσε πως η δράση τιων ισραηλινών δυνάμεων συνιστά “κρατική τρομοκρατία” και ανακάλεσε τους πρέσβεις της σε ΗΠΑ και Ισραήλ , ενώ αμφισβήτησε τη δυνατότητα των ΗΠΑ να λειτουργούν ως διαμεσολαβητές στις σχετικές διαπραγματεύσεις . Η Σ.Αραβία καταδίκασε την “βία των ισραηλινών κατοχικών δυνάμεων” , ενώ ψήφισμα του Σ.Α. του ΟΗΕ, για την διεξαγωγή έρευνας σχετικά με τα γεγονότα στη Γάζα, μπλοκαρίστηκε από την αντιπροσωπεία των ΗΠΑ. Η Ρωσία καταδίκασε την κίνηση των ΗΠΑ και προσφέρθηκε για ακόμα μια φορά να φιλοξενήσει τις ειρηνευτικές συνομιλίες μεταξύ Παλαιστινίων και Ισραηλινών . Η Ε.Ε. ζήτησε “αυτοσυγκράτηση”, η Γαλλία καταδίκασε τη χρήση βίας από τον ισραηλινό στρατό, η πρωθυπουργός της Μ.Βρετανίας δήλωσε “βαθιά προβληματισμένη από την ένταση της βίας” εκ μέρους των ισραηλινών δυνάμεων, ενώ οι ΗΠΑ κατηγόρησαν την Χαμάς για τα επεισόδια …
Σε όλα τα ευφλεκτα σημεία της εγγύς Μ.Ανατολής, οι πρωτοβουλίες των ΗΠΑ και του Ισραήλ, είναι αυτές που καθορίζουν την ατζέντα των επόμενων διαβουλεύσεων για το μέλλον της περιοχής. Μπορεί ο τρόπος που δρουν να χαρακτηρίζεται από έντονο κυνισμό και ωμή επιδειξη ισχύος, ωστόσο είναι ακριβώς η λογική καρότου και μαστιγίου που χαρακτηρίζει τις κινήσεις τους. Δεν είναι διόλου απίθανο του μακελειού που προηγήθηκε, να ακολουθήσουν εκκλήσεις για επανάληψη των ειρηνευτικών συνομιλιών και μια νέα διαδικασία να ξεκινήσει πάλι. Αυτή τη φορά όμως με νέους όρους και λαμβάνοντας υπόψη τα νέα δεδομένα στην περιοχή, με άλλους διαμεσολαβητές. Μετά την ανακοίνωση των ΗΠΑ για την μεταφορά της πρεσβείας τους, ο πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής Μ.Αμπάς απέρριψε την αμερικανική θέση ως διαμεσολαβητή και στράφηκε ανοιχτά προς την Μόσχα . Το ίδιο είδαμε ότι ισχύει και στην περίπτωση της κρίσης με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.Ο καθοριστικός ρόλος της Ρωσίας στην συριακή κρίση και η δυνατότητα της να συνομιλεί με όλους στην περιοχή, καθιστά την θέση της ισχυρή και αναγκαία. Αυτό που μένει να αποδειχτεί, είναι η ικανότητά της να εγγυηθεί βιώσιμες λύσεις καθώς και η ικανότητά της να τις επιβάλλει. Από ότι φαίνεται δεν θα αργήσει πολύ η ώρα της δοκιμασίας…

 

 

Share Button

Γράφει ο Μηνάς Λυριστής*

Ο Σιίτης κληρικός Μοχταντά αλ Σαντρ και οι κομμουνιστές σύμμαχοι του ηγούνται στις ιρακινές βουλευτικές εκλογές, με το μεγαλύτερο ποσοστό των ψήφων να εχει καταμετρηθεί (14/05/2018). Ο πρωθυπουργός Χαϊντέρ αλ Αμπάντι βρίσκεται στην τρίτη θέση. Το αποτέλεσμα αποτελεί έκπληξη καθότι ο πρωθυπουργος θεωρειτο πως θα κέρδιζε την αναμέτρηση. Ακόμη, ο Αμπάντι εμφανιζόταν ως εταιρος και των ΗΠΑ αλλά και του Ιράν. Συνέχεια ανάγνωση

Παρολαυτα, η νίκη του Σαντρ δε σημαινει πως μπορεί να σχηματιστεί και κυβέρνηση άμεσα. Αυτή θα προκύψει μέσω διαπραγματεύσεων αργότερα. Επιπλέον, με το πέρας των βουλευτικών εκλογών θα ακολουθήσει και η επιλογή πρωθυπουργού. Ο Σαντρ ωστόσο δεν έχει δικαίωμα εκλογής, και αυτό επειδη δεν ηγήθηκε της εκστρατείας του κόμματος του ως μονος υποψήφιος. Μπορεί ομως να εχει σημαίνοντα ρόλο στην επιλογή του επόμενου προσώπου που θα αναλάβει τον πρωθυπουργικο θώκο.

Οι εκλογες αυτες ήταν οι πρωτες που έγιναν στο Ιράκ μετά το 2017, μετά την ήττα του λεγόμενου Ισλαμικου Κράτους στην περιοχή. Στιγματίστηκαν απο ζητήματα νοθείας, διαφθοράς και κλίματος ανασφάλειας. Σε κάθε περίπτωση, ο νικητης θα εχει να αντιμετωπίσει τα ζητήματα ασφαλειας στην περιοχή, την κατάσταση στο εσωτερικό της χώρας και φυσικα την κρίση πολιτικών, κοινωνικών και θρησκευτικών θεμάτων τα οποία παραμένουν άλυτα μετα την επέμβαση των ΗΠΑ το 2003.

*Ο Μηνάς Λυριστής είναι απόφοιτος του Τμήματος Μεσογειακών Σπουδών και μεταπτυχιακός φοιτητής του Τμήματος Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του ΕΚΠΑ

Share Button

Νικολάου Νικόλαος- Ερευνητής ΚΑΝΣ
Η Μουσουλμανική Αδελφότητα από τη περίοδο του Γκαμάλ Νάσσερ βρίσκεται υπό διωγμό. Η σύγκρουσή της με τους στρατιωτικούς, που από το 1952 κυβερνάνε την χώρα, την έχει φέρει σε δύσκολη θέση. Πάντα, όμως, επιβίωνε. Με τον Σίσι στην εξουσία, ωστόσο, κατά πόσο θα καταφέρει να ανταπεξέλθει;

Συνέχεια ανάγνωση
Share Button

Η πρόσφατη επίθεση[i] της Μ.Βρετανίας, της Γαλλίας και των ΗΠΑ, εναντίον στρατιωτικών στόχων του  καθεστώτος Άσαντ στη Συρία, με αιτιολογία την χρήση χημικών όπλων εκ μέρους του τελευταίου,  ορίζει το τέλος μιας περιόδου στην πολύπαθη αυτή χώρα με τους εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς και τα εκατομμύρια των προσφύγων.

Η κατάληψη της Αν.Γκούτα από τις κυβερνητικές δυνάμεις, μιας μεγάλης περιοχής στα βόρεια και ανατολικά της πρωτεύουσας Δαμασκού, σηματοδοτεί ουσιαστικά το τέλος της δυνατότητας, στρατιωτικής κατάληψης της εξουσίας, από τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης. Οι συνέπειες αυτής της εξέλιξης είναι φανερές στο ηθικό των αντιμαχόμενων παρατάξεων καθώς ήδη η περιοχή του Αν. Καλαμούν, (40χλμ ΒΑ της πρωτεύουσας), παραδόθηκε στις κυβερνητικές δυνάμεις[ii] ενώ στα νότια της Δαμασκού, βρίσκεται εν εξελίξει η πολιορκία της περιοχής Μπαμπίγια, Αλ Χαζάρ & Γιαρμούκ, ενός θύλακα ο οποίος κατέχεται από δυνάμεις της αντιπολίτευσης και του ISIS[iii].

Συνέχεια ανάγνωση
Share Button

Ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εξέπληξε τους πολιτικούς του αντιπάλους όταν ανακοίνωσε πρόωρες κοινοβουλευτικές και προεδρικές εκλογές για τις 24 Ιουνίου, σχεδόν 17 μήνες νωρίτερα από ό, τι είχε προγραμματιστεί. Ένας λόγος για τον οποίο η απόφαση του εξέπληξε τους Τούρκους πολιτικούς και την κοινή γνώμη στην Τουρκία ήταν ότι έρχεται σε αντίθεση με όσα προηγουμένως είχε υποστηρίξει σχετικά με το θέμα και συγκεκριμένα το 2009 όταν είχε αναφέρει ότι η πρόσκληση για πρόωρες εκλογές αποτελεί «σημάδι υποανάπτυξης». Γιατί λοιπόν ο Ερντογάν ανέτρεψε την άποψή του σχετικά με το θέμα και ζήτησε πρόσκληση στις κάλπες νωρίτερα από το αναμενόμενο; Συνέχεια ανάγνωση

Οικονομικοί λόγοι

Σύμφωνα με οικονομικούς αναλυτές, η τουρκική οικονομία βαίνει από το κακό στο χειρότερο. Ένδειξη του προαναφερθέντος αποτελεί η συνεχιζόμενη υποτίμηση της τουρκικής λίρας έναντι του αμερικανικού δολαρίου ΗΠΑ. Συγκεκριμένα, η λίρα έχει απωλέσει το 50% της αξίας της έναντι του δολαρίου τα τελευταία πέντε χρόνια. Παράλληλα, ο πληθωρισμός – γύρω στο 11% – παραμένει ανεξέλεγκτος παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης Ερντογάν να τον περιορίσει.

Επιπλέον, οι επενδυτές στην Τουρκία, αλλά και ΄άλλοι επίδοξοι επενδυτές ανησυχούν για τη γενική αστάθεια στη χώρα και ως εκ τούτου διστάζουν να επενδύσουν. Είναι χρήσιμο να έχουμε κατά νου ότι η κατάσταση έκτακτης ανάγκης που κηρύχθηκε μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016 συνεχίζεται επ ‘αόριστον.

Ενδεχομένως – λόγω της αστάθειας στην οικονομία και την αβεβαιότητα που επικρατεί – ο Τούρκος πρόεδρος και οι σύμβουλοί του προέβησαν σε γενική αξιολόγηση βασισμένη στην μακροοικονομική θεωρία της ανάλυσης κόστους -ωφέλους ή στην θεωρία της ορθολογικής επιλογής – που έχει άψογη εφαρμογή και στην πολιτική – και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το κόστος θα υπερέβαινε τα οφέλη αν οι εκλογές λάμβαναν χώρα κατά τον προγραμματισμένο χρόνο.

Γεωπολιτικοί υπολογισμοί

Ο τουρκικός στρατός εισέβαλε στη βόρεια Συρία με κύριο στρατηγικό στόχο να εκδιώξει τους Κούρδους μαχητές από το το Αφρίν και να εμποδίσει τα κουρδικά σχέδια σύνδεσης του Αφρίν με τα άλλα κουρδικά καντόνια στην Βόρεια Συρία. Καθώς η Τουρκία πάσχει από το σύνδρομο των Σεβρών, φοβάται ότι οποιαδήποτε επιτυχημένη προσπάθεια αυτοδιοίκησης στη βόρεια Συρία από τους Κούρδους θα μπορούσε να προκαλέσει αποσχιστικές δυναμικές στη νοτιοανατολική Τουρκία, όπου κατοικούν πάνω από 12 εκατομμύρια Κούρδοι.

Η τουρκική κοινή γνώμη αντέδρασε θετικά στην ταχύτητα με την οποία ο στρατός κατέλαβε το Αφρίν. Ωστόσο, καθώς οι επιχειρήσεις στη Συρία και το Ιράκ συνεχίζονται και ο αριθμός των νεκρών αυξάνεται, αυξάνεται και η αβεβαιότητα στην κοινή γνώμη. Πιθανόν ο Ερντογάν θέλει να ανανεώσει την λαϊκή εντολή προκειμένου να προχωρήσει τα ευρύτερα γεωπολιτικά του σχέδια στη Συρία και το Ιράκ.

Οποιασδήποτε αρνητικές συνέπειες στο πολεμικό πεδίο στη Συρία και στο Ιράκ – κάτι που δεν μπορεί να αποκλειστεί πλήρως σε οποιαδήποτε πολεμική συμπλοκή – μπορεί να περιπλέξει τα σχέδια του Ερντογάν να επανεκλεγεί πρόεδρος με τις ενισχυμένες εξουσίες που υιοθετήθηκαν μετά το δημοψήφισμα του Απριλίου του 2017.

Οι σχεδιασμοί της αντιπολίτευσης
Οι πρώτες αναφορές ότι η αντιπολίτευση στην Τουρκία είναι κατακερματισμένη και δεν μπορεί να ενωθεί για να αντιμετωπίσει την υποψηφιότητα του Ερντογάν δεν φαίνεται να επιβεβαιώνονται. Όπως μεταδίδουν τουρκικά ΜΜΕ, υπάρχει έντονη πολιτική ζύμωση μεταξύ των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Συγκεκριμένα, 15 βουλευτές του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP) εντάχθηκαν στο «Καλό Κόμμα» της Ακσενέρ προκειμένου να εξασφαλίσουν τη συμμετοχή του στις επερχόμενες πρόωρες εκλογές της 24ης Ιουνίου.

Σύμφωνα με τον τουρκικό εκλογικό νόμο, ένα κόμμα πρέπει να έχει τουλάχιστον 20 βουλευτές στο κοινοβούλιο για να μπορεί να συμμετάσχει στην εκλογική διαδικασία. Ο ηγέτης του CHP Kemal Kilicdaroglu, έδωσε εντολή σε ορισμένα μέλη της κοινοβουλευτικής του ομάδας να παραιτηθούν από το κόμμα του και να ενταχθούν στο « Καλό Κόμμα» της Ακσενέρ – μια πρωτοφανή κίνηση στα τουρκικά κοινοβουλευτικά δρώμενα – προκειμένου να παρουσιάσουν μια εναλλακτική λύση στην υποψηφιότητα του Ερντογάν.

Τα τρία κόμματα που συνεργάζονται είναι το κεντροαριστερό Ρεμπουπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP) το λεγόμενο Καλό Κόμμα ( Ιyi Parti) – ένα εθνικιστικό κόμμα που ιδρύθηκε τον περασμένο Οκτώβριο από μέλη του Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης (MHP), του συμμάχου του Ερντογάν και το Saadet Partisi (Κόμμα της Ευδαιμονίας), το οποίο πρεσβεύει το δόγμα του πολιτικού Ισλάμ.

Σύμφωνα με όσα μεταδίδονται από την Τουρκία, υπάρχει διαβούλευση μεταξύ των τριών κομμάτων για το θέμα της εξεύρεσης κοινού υποψηφίου για τις επερχόμενες προεδρικές εκλογές.Συγκεχυμένες είναι οι πληροφορίες για την επικεφαλής του «Καλού Κόμματος» Meral Aksener, η οποια ενώ αρχικά ανακοινώθηκε ότι αποσύρει το ενδιαφέρον της να είναι υποψήφια της αντιπολίτευσης τελικά φαίνεται ότι θα είναι υποψήφια για τις εκλογές της 24ης Ιουνίου. Παράλληλα μεταδόθηκε ότι τα εν λόγω κόμμματα διαβουλεύονται με τον πρώην προέδρο Αμπντουλάχ Γκιούλ σε μια προσπάθεια να τον πείσουν να κατέλθει ως υποψήφιος εναντίον του Ερντογάν. Μέσα στις επόμενες μέρες αναμένεται να ξεκαθαρίσει το τοπίο για το ακριβώς θα πράξει η αντιπολίτευση.

Είναι η αναπόφευκτη η νίκη για το ΑΚΡ και το ΜΗΡ;

Κατά πάσα πιθανότητα ο Ερντογάν θα κερδίσει τις εκλογές για την Προεδρια, αλλά δεν είναι αναπόφευκτο ότι το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) και ο σύμμαχος του το ΜΗΡ θα καταφέρουν να κερδίσουν την πλειοψηφία των εδρών στο τουρκικό κοινοβούλιο. Ας υπενθυμίσουμε σε αυτό το σημείο ότι στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2015 το AKP έχασε την κοινοβουλευτική πλειοψηφία του επειδή το κουρδικό κόμμα (HDP) κατόρθωσε να ξεπεράσει το όριο του 10% και τελικά να εισέλθει στο κοινοβούλιο.

Το σενάριο ο Ερντογάν να κερδίζει τις προεδρικές εκλογές αλλά μην καταφέρει να εξασφαλίσει την πλειοψηφία των εδρών στο κοινοβούλιο είναι κάτι που θέλει να αποφύγει με κάθε κόστος.

 

1 2 3 141