για τον Πολιτισμό και την Επικοινωνία
Συνέβη σήμερα
Συνέβη σήμερα
Μεγεθύνσεις
Μεγεθύνσεις
ΚΑΝΣ στα ΜΜΕ
ΚΑΝΣ στα ΜΜΕ
Προσεγγίσεις
Προσεγγίσεις
Γεωπολιτική
Γεωπολιτική
Share Button

Νικολάου Νικόλαος- Ερευνητής ΚΑΝΣ
Σε προηγούμενο άρθρο του υπογράφοντος παρουσιάστηκε μια ανάλυση για το πώς θα επανακαθοριστεί η σχέση Ε.Ε.- Τουρκίας. Στο παρόν κείμενο θα τοποθετηθεί μια νέα προσθήκη που το καθιστά συνέχεια του προηγούμενου.
Στις 29 Ιουνίου ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου δήλωσε ότι αν δεν αρθεί το ζήτημα της βίζας για τους Τούρκους πολίτες εκ μέρους των Ευρωπαίων, τότε η Άγκυρα δεν θα τηρήσει τις δεσμεύσεις της που απορρέουν από τη συμφωνία του Μαρτίου του 2016. Με τη συμφωνία εκείνη, ουσιαστικά, ρυθμιζόταν η συχνότητα των μεταναστευτικών και προσφυγικών (μεικτών) ροών από τη Μέση Ανατολή προς την Ευρώπη. Το αποτέλεσμα της εφαρμογής της ευνόησε την Ε.Ε. γιατί περιορίστηκε ο αριθμός εισερχομένων ανθρώπων. Παράλληλα, ενισχύθηκαν με ευρωπαϊκά κονδύλια οι Τούρκοι ώστε να περιθάλψουν τους πρόσφυγες.
Γεννιέται, λοιπόν, το ερώτημα, αφού επρόκειτο για μια «στρατηγική» συμφωνία που ευνόησε τα δύο μέρη, πως είναι δυνατόν η Τουρκία να απειλεί με άρση των δεσμεύσεών της. Ιδίως, όταν υπάρχει η πιθανότητα, μελλοντικά, να καταστεί κράτος-μέλος άρα είναι σε υποδεέστερη θέση για να απειλεί και να εκβιάζει.Το ερώτημα είναι εύλογο, αλλά το ίδιο εύλογη και απλή είναι η απάντηση. Με την αναφερόμενη συμφωνία ευνοήθηκαν και τα δύο μέρη, όμως οι Βρυξέλλες «εκχώρησαν» την αρμοδιότητα ρύθμισης των μεικτών ροών στη τουρκική κυβέρνηση. Με αυτόν τον τρόπο αναβάθμισαν τη διαπραγματευτική θέση της Άγκυρας. Έτσι, αν η τουρκική πλευρά αποφασίσει να επιτρέψει στις μεικτές ροές να εισέλθουν σε ευρωπαϊκό έδαφος, τότε τα ευρωπαϊκά κράτη θα βιώσουν την ανθρωπιστική πίεση που με μεγάλη προσπάθεια πέτυχαν να τη μειώσουν.
Σημαντικό στοιχείο είναι και το ότι η συγκυρία που έγινε η δήλωση δεν είναι τυχαία. Όχι μόνο βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία για την άρση χρήσης βίζας για τους Τούρκους που επιθυμούν να ταξιδέψουν στην Ευρώπη, αλλά και οι Βρυξέλλες καλούνται να αντιμετωπίσουν την αντιμεταναστευτική στάση της Ιταλίας και των χωρών του Βίζεγκραντ που δοκιμάζει τις πολιτικές και τη συνοχή της Ένωσης. Η συγκυρία είναι πολύ καλή για εκβιασμούς και απειλές.
Αντί Επιλόγου
Στο προηγούμενο άρθρο το συμπέρασμα ήταν ότι «είναι εμφανές ότι η Ε.Ε. θα στοχεύσει στο να καταστήσει τη Τουρκία «στρατηγικό εταίρο» σε πρώτη φάση, παρά μια υποψήφια προς ένταξη χώρα στο άμεσο μέλλον. Με τη συνεργασία σε διάφορους τομείς θα επιδιώξει η Τουρκία να κινείται στην ευρωπαϊκή «τροχιά» για να είναι δυνατόν να επιβλέπεται». Πλέον, είναι δυνατόν να προστεθεί και το ότι η Τουρκία θα συνεχίσει να «στρέφεται» προς την Ε.Ε., αλλά οι ευρώ-τουρκικές σχέσεις θα χαρακτηρίζονται και από εκβιαστικές πολιτικές εκ μέρους του Ερτογάν ώστε να εξασφαλίσει σημαντικά ανταλλάγματα. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο είναι εμφανές ότι οι Ευρωπαίοι θα καλούνται να αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις των Τούρκων αξιωματούχων πολύ συχνά.