για τον Πολιτισμό και την Επικοινωνία
Συνέβη σήμερα
Συνέβη σήμερα
Μεγεθύνσεις
Μεγεθύνσεις
ΚΑΝΣ στα ΜΜΕ
ΚΑΝΣ στα ΜΜΕ
Προσεγγίσεις
Προσεγγίσεις
Γεωπολιτική
Γεωπολιτική
Share Button

Της Αγγελικής Χαραλαμποπούλου

Παρουσιάζοντας άλλη μια «τελευταία ευκαιρία» φαίνεται να επιστρέφουν τα Η.Ε έχοντας στα πλάνα να αξιοποιήσουν το πλαίσιο Γκουτέρες για την επίτευξη μιας ενδιάμεσης συμφωνίας χρησιμοποιώντας όλους τους διαθέσιμους μοχλούς πίεσης. Αυτή τη φορά, 13 χρόνια μετά το Σχέδιο Ανάν, αναδεικνύεται εμφατικά το ενδεχόμενο της «μη-λύσης» στοχεύοντας στην υποχώρηση των εμπλεκομένων γύρω από τις ήδη υπάρχουσες δεσμεύσεις –κυρίως πιέζοντας την ελληνοκυπριακή πλευρά ενώπιον του εφιάλτη μιας δυνητικής οριστικής διχοτόμησης.

Σχετική μπορεί να θεωρηθεί η σκόπιμη διαρροή αυτών των πληροφοριών ενόψει των προεδρικών εκλογών. Σημειώνεται ότι εκ των υποψηφίων, σκληρότερη στάση υιοθετούν ο κ.Παπαδόπουλος και ο κ.Λιλλήκας, σε αντίθεση με το κ.Αναστασιάδη και το κ.Μαλά. Όπως σημειώνεται σε δημοσιεύματα, οι εκλογές του 2018 δεν δημιουργούν αμφιβολίες στους διεθνείς παράγοντες για συνέχιση –μετεκλογικά- των διαπραγματεύσεων. Η δυναμική της λύσης που προσπαθούν να δημιουργήσουν για αξιοποίηση του ρόλου της Τουρκίας και απεμπλοκή των ενταξιακών διαδικασιών αναμένεται να δημιουργήσει μεγάλες πιέσεις προς την ελληνική και ελληνοκυπριακή πλευρά δεδομένου ότι η παραδοσιακή «αδιαλλαξία» της Τουρκίας θα μετατοπιστεί εσκεμμένα στην ελληνική πλευρά από όπου και αναμένουν τα οφέλη για την θετική εξέλιξη των διαπραγματεύσεων και την επίτευξης συμφωνίας. Οι πάλαι ποτέ «επιστολές Μπους» προς τις ελληνικές κυβερνήσεις αντικαθίστανται τώρα από τις νομιμοποιημένες προσπάθειες των Η.Ε και της Ε.Ε.

Είναι απαραίτητο η ελληνική πλευρά να απεμπλακεί από τη χρόνια τακτική προώθησης της ένταξης της γείτονος καθότι ενώπιον νέων διαπραγματεύσεων μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον των συμφερόντων της. Η τουρκική εξωτερική πολιτική όσο και η εσωτερική διακυβέρνηση είναι σταθερές –ή πολύ αργές δυναμικές μεταβλητές- που δεν αναμένεται να αλλάξουν ενόψει την ευρωπαϊκής υποψηφιότητας της. Η ένταξη της, όπως συνέβη και σε πολλές άλλες περιπτώσεις- βλ. ελληνική οικονομία προ ένταξης- θα συνδυαστεί με την ευχολογική υποχρέωση αλλαγής προς τα ευρωπαϊκά ιδεώδη αφού εισέλθει στην ΕΕ. Η εισδοχή αυτή καθαυτή θα αφαιρέσει τη διαπραγματευτική ισχύ της ελληνικής πλευράς στο Κυπριακό ζήτημα με αμφίβολα αποτελέσματα ή θα προωθήσει λύσεις που θα ζημιώνουν τη πιο διαλλακτική πλευρά.

Εφόσον οι διεθνείς παράγοντες επιθυμούν μια Τουρκία στην Ευρώπη, και η παρούσα Τουρκία του κ.Ερντογάν δεν είναι διατεθειμένη να αλλάξει για διευκόλυνση της ενταξιακής διαδικασίας, η ενταξιακή διαδικασία θα γίνει πιο ανεκτική. Σε αυτή τη περίπτωση, κάθε διαφορά με τη γείτονα χώρα θα υποβαθμιστεί σε εκκρεμότητα και σε περιπτώσεις παραβιάσεων, όπως το Κυπριακό ζήτημα, η Τουρκία θα είναι κερδισμένη σε κάθε λύση.