για τον Πολιτισμό και την Επικοινωνία
Συνέβη σήμερα
Συνέβη σήμερα
Μεγεθύνσεις
Μεγεθύνσεις
ΚΑΝΣ στα ΜΜΕ
ΚΑΝΣ στα ΜΜΕ
Προσεγγίσεις
Προσεγγίσεις
Γεωπολιτική
Γεωπολιτική
Share Button

Παράλληλα, τη δεκαετία του ’90, δημιουργείται τροφοδοτούμενη από δυσαρεστημένα μέλη του MILF, η οργάνωση Abu Sayyaf και πιο πρόσφατα το Ισλαμικό Κίνημα Ελευθερίας των Bangsamoro (BIFM). Η Abu Sayyaf έχει στενούς δεσμούς με άλλες τρομοκρατικές οργανώσεις, όπως η Jemaah Islamiyah, η οποία έχει ως βάση την Ινδονησία και συνδέεται με την Al-Qaeda και το Κίνημα Rajah Sulaiman, που στελεχώθηκε κυρίως από χριστιανούς που μετεστράφησαν στο Σουνιτικό Ισλάμ.
Προκειμένου να εξεταστεί η προέλευση και τα χαρακτηριστικά των ένοπλων ισλαμιστικών αυτών οργανώσεων που δραστηριοποιούνται στο νότιο τμήμα των Φιλιππίνων, πρέπει πρώτα να οριστεί η διαφορά μεταξύ κάποιων όρων που θα αναφερθούν στην παρούσα έρευνα: του Ισλάμ, το οποίο αποτελεί μια θρησκεία, του Ισλαμισμού, που είναι μια ιδεολογία με ξεκάθαρη πολιτική στόχευση, και του Ισλαμικού Φονταμενταλισμού, που είναι ένα θρησκευτικό και πολιτικό κίνημα που βασίζεται στην κυριολεκτική ερμηνεία των κειμένων που θεωρούνται θεμελιώδη από το Ισλάμ. Ο ισλαμικός φονταμενταλισμός προσθέτει σε πολλές περιπτώσεις, μια βίαιη τζιχαντιστική συνιστώσα στην προσπάθεια υπεράσπισης της ισλαμικής παράδοσης, αλλά και για την επέκταση της ισλαμικής κυριαρχίας.

Εικόνα 1: Χάρτης των Φιλιππίνων

Πηγή: https://www.mapsland.com/asia/philippines/detailed-regions-map-of-philippines.

Η Εμφάνιση του Ισλάμ στις Φιλιππίνες
Η παρουσία Αράβων και Μαλαισιανών εμπόρων στις Φιλιππίνες κατά τον 14ο και τον 15ο αιώνα, σηματοδότησε και την εμφάνιση του Ισλάμ στο αρχιπέλαγος. Καθοριστικό ρόλο στη διάδοση του Ισλάμ, διαδραμάτισαν και οι δύο μεγάλες ινδονησιακές αυτοκρατορίες, των Srivijaya της Σουμάτρας και των Majahapit της Ιάβας, οι οποίες επέβαλαν κατά διαστήματα την εξουσία τους στις Φιλιππίνες, ενώ σημαντική εξουσία σε αυτές ασκούσε και το ισλαμικό κέντρο της Malacca, από όπου και διαδόθηκε ο ισλαμισμός στο αρχιπέλαγος. Από τη στιγμή που το Ισλάμ είχε αρχίσει να αποκτά αρκετά μεγάλο αριθμό πιστών στο νότο των Φιλιππίνων, η χριστιανική θρησκεία δεν μπορούσε να επεκταθεί με τόσο μεγάλη ευκολία, εφόσον η αποστασία από το Ισλάμ ετιμωρείτο με θάνατο. Γι’ αυτό το λόγο ο χριστιανισμός εξαπλώθηκε με γοργούς ρυθμούς στο βόρειο τμήμα των Φιλιππίνων, όπου βρήκε πρόσφορο έδαφος .
Η σταδιακή κατάκτηση των νησιών των Φιλιππίνων στα μέσα του 16ου αιώνα από τους Ισπανούς, συνδυάστηκε με την προσπάθεια προσηλυτισμού των ιθαγενών κατοίκων στο ρωμαιοκαθολικισμό , με το Ισλάμ να περιορίζεται σε λίγες περιοχές των νοτίων νησιών, ιδιαίτερα στο Αρχιπέλαγος Sulu και στη νήσο Mindanao .
Στη Νοτιοανατολική Ασία υπάρχουν περισσότεροι από 240 εκατομμύρια μουσουλμάνοι, οι οποίοι κατοικούν είτε σε χώρες με μουσουλμανική πλειονότητα, όπως η Ινδονησία, είτε σε χώρες όπου οι μουσουλμάνοι αποτελούν μειονότητα, όπως οι Φιλιππίνες, η Σιγκαπούρη και η Μυανμάρ. Κατά κανόνα, οι μουσουλμάνοι που ζουν σε αυτή τη γεωγραφική περιοχή θεωρούνται ως οι πιο ανεκτικοί στον πλανήτη . Η συντριπτική πλειονότητα αυτών ασπάζεται το σουνιτικό δόγμα και ταυτίζεται με την ισλαμική νομική σχολή σκέψης των Shafi’i, η οποία άλλωστε είναι και η πλέον δημοφιλής στις Φιλιππίνες. Η εν λόγω σχολή ιδρύθηκε τον 8ο αιώνα από τον Abu Abdullah al-Shafi’i με σκοπό να ορίσει μια μέθοδο, η οποία θα μείωνε τις διαφορές των ερμηνειών του Κορανίου. Έτσι, βασίστηκε σε τέσσερις πηγές νομολογίας, οι οποίες ήταν οι εξής: i) Το Κοράνι (al-qur’ān) , ii) Η Συναίνεση (ijmā’) , iii) Η Αναλογία (qiyās) και iv) Η Σούννα (sunnah) . Ήταν η επίσημη σχολή του Χαλιφάτου των Αββασίδων , διαδόθηκε από Άραβες ναυτικούς και εμπόρους, και σήμερα έχει αρκετούς οπαδούς στην Ανατολική Αφρική, καθώς και σε χώρες όπως η Μαλαισία, η Ινδονησία, το Βιετνάμ και η Ταϊλάνδη.

Πίνακας 1: Οι Μουσουλμάνοι στη Νοτιοανατολική Ασία (2010)
Χώρα Πληθυσμός Ποσοστό Μουσουλμάνων (%) Αριθμός Μουσουλμάνων
Μπρουνέι 395,018 67.17 265,334
Καμπότζη 14,750,117 2.10 309,752
Λάος 6,993,239 0.02 1,399
Μαλαισία 26,158,903 60.36 15,789,514
Μυανμάρ 48,514,660 10.00 4,851,466
Φιλιππίνες 99,894,005 5.06 5,054,637
Σιγκαπούρη 4,704,024 14.90 700,900
Ταϊλάνδη 66,310,728 4.56 3,023,769
Ανατολικό Τιμόρ 1,154,550 0.32 3,695
Βιετνάμ 87,817,197 0.08 70,254
Ινδονησία 243,007,006 88.22 214,375,487

Πηγή: www.researchgate.net/publication/271301623Muslim_Population_in_Asia.

Πίνακας 2: Οι Δέκα Πολυπληθέστερες Μουσουλμανικές Επαρχίες στο Mindanao
Περιοχή Επαρχία Πληθυσμός Ποσόστωση (%) επί του πληθυσμού του Mindanao
ARMM* Lanao del Sur 978,573 4.05
ARMM Maguindanao 974,192 4.03
R12** Sulu 816,273 3.38
ARMM North Cotabato 405,686 1.68
ARMM Tawi-Tawi 377,585 1.56
R12 Basilan 305,021 1.26
R10*** Lanao del Norte 298,909 1.24
R9**** Sultan Kudarat 239,537 0.99
R9 Zamboanga Sibugay 96,643 0.40
R9 Zamboanga del Norte 66,784 0.28

Πηγή: Factsheet on Islam in Mindanao based on 2015 POPCEN, Philippines Statistics Authority.

Εικόνα 2: Χάρτης των Κυριότερων Ισλαμικών Δογμάτων

Πηγή: www.quora.com.

Ο Ισλαμισμός στις Φιλιππίνες
Ο ισλαμισμός, γνωστός επίσης και ως Πολιτικό Ισλάμ είναι μια ιδεολογία που βασίζεται στην προώθηση του Ισλάμ για πολιτικούς σκοπούς. Έτσι, όλοι οι μουσουλμάνοι δεν ασπάζονται την ισλαμιστική ιδεολογία με τον ίδιο τρόπο. Στις Φιλιππίνες βρίσκουμε μικρή ανάπτυξη του Ισλάμ που να διοχετεύεται σε συμπαγή πολιτικά κόμματα. Το πολιτικό τοπίο κυριαρχείται από δεκάδες ομάδες που αλλάζουν ανάλογα με τις κυβερνήσεις και τις συμμαχίες. Τα σημαντικότερα κόμματα είναι κατά κύριο λόγο συντηρητικά, εθνικιστικά και χριστιανο-μουσουλμανικά φιλελεύθερα, αλλά δεν υφίσταται κανένα απολύτως ισλαμικό κόμμα με τα χαρακτηριστικά της αιγυπτιακής Μουσουλμανικής Αδελφότητας ή μετριοπαθές όπως κάποιο από τα κόμματα του τουρκικού κοινοβουλίου. Η απουσία ισχυρής ισλαμικής εκπροσώπησης στο κοινοβούλιο των Φιλιππίνων, μπορεί εύκολα να γίνει αντιληπτή, εάν ληφθεί υπ’ όψιν ότι οι μουσουλμάνοι αποτελούν μόλις το 5% του συνολικού πληθυσμού της χώρας.
Η μικρή ισλαμική πολιτική εκπροσώπηση, είχε ως αποτέλεσμα τη σημαντική ανάπτυξη μουσουλμανικών κινημάτων, τα οποία αγωνίζονται για τα δικαιώματα των μουσουλμάνων, χωρίς ωστόσο να έχουν το χαρακτήρα των ισλαμιστικών φονταμενταλιστικών ομάδων που έχουν ως βασικό χαρακτηριστικό τη βία .

Κόμμα Εκλογική Περιφέρεια Έδρα
Κόμμα Ompia (Μεταρρύθμισης) Περιοχή IX και XII Marawi City
Κόμμα Μουσουλμανικής Αναμόρφωσης (Muslim Reform Party) Lanao del Sur και Lanao del Norte Marawi City
Λαϊκό Συμβουλευτικό Κόμμα (People’s Consultative Party [Mushawara]) Lanao del Sur, Lanao del Norte, Maguindanao, Basilan, Sulu,Tawi-Tawi, Zamboanga del Sur Marawi City
Ummah Party Lanao del Sur, Lanao del Norte, Marawi City και Iligan City Marawi City
Ισλαμικό Κόμμα Φιλιππίνων (Islamic Party of the Philippines [IPP]) Νησί Mindanao, Basilan, Sulu και Tawi-Tawi Sultan Kudarat, Shariff Kabunsuan
Πίνακας 3: Ισλαμικά Κόμματα στις Φιλιππίνες

Πηγή: Tim Meisburger, Developing Political Parties in the Bangsamoro an Assessment of Needs and Opportunities, The Asia Foundation, March 2014.

Η Ισλαμιστική Τρομοκρατία στις Φιλιππίνες
Μεταξύ των βίαιων ισλαμιστικών ομάδων θα πρέπει να διαφοροποιήσουμε τις ομάδες που σήμερα δεν εντάσσονται στους σημαντικότερους διεθνείς καταλόγους των κινημάτων που θεωρούνται τρομοκρατικά, από αυτές που ασκούν τρομοκρατία . Οι πρώτες βρίσκονται σε συνεχείς ειρηνευτικές διαδικασίες με την κυβέρνηση των Φιλιππίνων, ενώ οι τελευταίες δεν επιδιώκουν κανένα διάλογο με το κράτος. Έτσι, στο πλαίσιο της μουσουλμανικής εξέγερσης μπορούμε να διακρίνουμε πολλά και διαφορετικά προβλήματα τόσο στο πεδίο εφαρμογής της όσο και στη διεθνοποίησή της.
Στον ένοπλο αγώνα τοπικού χαρακτήρα με αποσχιστικές επιδιώξεις συναντάμε ομάδες, όπως το Μέτωπο Εθνικής Απελευθέρωσης των Μόρος (MNLF), και το Μέτωπο Ισλαμικής Απελευθέρωσης των Μόρος (MILF), οι οποίες είναι περισσότερο ή λιγότερο επηρεασμένες από τον ισλαμικό ριζοσπαστισμό και έχουν ως στόχο τη δημιουργία μιας αυτόνομης μουσουλμανικής κοινότητας. Ωστόσο, οι τρομοκρατικές οργανώσεις που δημιουργήθηκαν κατά τη δεκαετία του ’90, όπως η Abu Sayyaf, η Jemaah Islamiyah και το Κίνημα Rajah Sulaiman, φιλοδοξούν να συνδυάσουν το τοπικό πολιτικό ζήτημα με την ιστορική του σημασία μέσα από τη συνεργασία με την τρομοκρατική οργάνωση Al-Qaeda, η οποία ευαγγελίζεται την παγκόσμια τζιχάντ .
Το αυτονομιστικό μουσουλμανικό κίνημα του οποίου ηγήθηκε από την πρώτη στιγμή το MNLF , αποτέλεσε ένα κίνημα αντίδρασης στις προσπάθειες περιθωριοποίησης του μουσουλμανικού πληθυσμού των Φιλιππίνων από την κεντρική εξουσία και στις κοινωνικοοικονομικές διακρίσεις που υφίστανται οι επαρχίες του νότου, κυρίως στο Αρχιπέλαγος Sulu και στο νησί Mindanao. Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφέρουμε ότι οι Φιλιππίνες είναι η ενδέκατη πιο φτωχή χώρα της Ασίας και η χώρα με την πιο άνιση κατανομή πλούτου παγκοσμίως.

Οι Κατάλογοι των Τρομοκρατικών Οργανώσεων στις Φιλιππίνες
Όπως ακριβώς δεν υπάρχει ένας κοινώς αποδεκτός ορισμός του τι θεωρείται τρομοκρατία, έτσι δεν υπάρχει και ένας ενιαίος κατάλογος που να καταγράφει όλες τις τρομοκρατικές οργανώσεις. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να ληφθεί υπ’ όψιν ότι η συμπερίληψη ή όχι μιας ομάδας στον ορισμό της τρομοκρατίας, και ως εκ τούτου, στον κατάλογο των τρομοκρατικών ομάδων που θα πρέπει να καταπολεμηθούν, συναντά πολλούς πολιτικούς περιορισμούς, οι οποίοι θέτουν σε κίνδυνο, σε ορισμένες περιπτώσεις, την καλή έκβαση των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων ή μπορούν να προκαλέσουν αντιπαραθέσεις μεταξύ των χωρών που εντάσσουν κάποια οργάνωση στον κατάλογο της τρομοκρατίας και αυτών που τις υποστηρίζουν.
Εξετάζοντας τις λίστες των τρομοκρατών και των τρομοκρατικών οργανώσεων που έχουν καταρτίσει ο Ο.Η.Ε., η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Η.Π.Α., θα διαπιστώσουμε ότι δεν είναι ιδιαίτερα επικαιροποιημένες. Επί παραδείγματι, σε καμία από αυτές δεν συμπεριλαμβάνεται το Ισλαμικό Κίνημα Ελευθερίας των Bangsamoro (BIFM), το οποίο δημιουργήθηκε στα τέλη της περασμένης δεκαετίας. Ωστόσο, βρίσκουμε ομάδες που διασπάστηκαν από τις οργανώσεις Abu Sayyaf και Jemaah Islamiyah, οι οποίες εμφανίζονται στους καταλόγους του Ο.Η.Ε. και στις εκθέσεις της Κ.Ε.Π.Π.Α. της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Από την άλλη οργανώσεις όπως το Κίνημα Rajah Sulaiman, εντάχθηκε στον κατάλογο που καταρτίζεται από το Υπουργείο Οικονομικών των Η.Π.Α. , αλλά δεν συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο που καταρτίζεται από το State Department .

Πίνακας 4: Τρομοκρατικές Οργανώσεις στις Φιλιππίνες
Οργάνωση Επιθέσεις Θύματα Τραυματίες Όμηροι
New People’s Army (NPA) 625 362 376 483
Abu Sayyaf 196 82 307 213
Bangsamoro Islamic Freedom Movement (BIFM) 174 110 338 23
Moro Islamic Liberation Front (MILF) 23 14 25 10
Moro National Liberation Front (MNLF) 11 2 31 5
Maute Group 8 6 6 6
ISIS 6 15 81 0
Al-Khobar 4 0 18 0
Partido Marxista-Leninista ng Pilipinas 2 1 0 0
National Democratic Front-Bicol 2 1 0 1
Magahat Militia 2 3 0 3

Πηγή: https://www.worlddata.info/asia/philippines/terrorism.php.

Το Ιστορικό Πλαίσιο
Τα νησιά των Φιλιππίνων μετατράπηκαν σε ισπανική αποικία τον 16ο αιώνα και η κατάσταση αυτή διατηρήθηκε έως και κατά τη διάρκεια του Ισπανοαμερικανικού Πολέμου το 1898 , όταν και περιήλθαν στην κυριαρχία των Η.Π.Α.. Εκείνη την περίοδο άρχισαν να ξεσπούν και οι πρώτες αιματηρές εξεγέρσεις των μουσουλμάνων εναντίον αμερικανικών στρατευμάτων κατοχής του αρχιπελάγους . Στις εξεγέρσεις αυτές θα μπορούσαν να εντοπιστούν και τα βαθύτερα αίτια της σημερινής σύγκρουσης στο νότιο τμήμα της χώρας, καθώς από εκείνη την περίοδο άρχισαν να δημιουργούνται οι πρώτες διαιρετικές τομές μεταξύ των χριστιανών και της μουσουλμανικής μειονότητας που κατοικεί στο Mindanao.
Η πιο τεταμένη περίοδος της σύγκρουσης μεταξύ του κεντρικού καθολικού κράτους και της μουσουλμανικής μειονότητας που κατοικεί στο νότο των Φιλιππίνων, καταγράφηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’70, όπου οι συγκρούσεις χριστιανών και μουσουλμάνων, είχαν ως αποτέλεσμα το θάνατο 1.500 ανθρώπων, οι οποίοι ήταν κυρίως μουσουλμάνοι. Το 1971 σημειώθηκε η σφαγή 70 μουσουλμάνων σε ένα τζαμί στο Cotabato Norte , ενώ τρία χρόνια νωρίτερα είχε προηγηθεί η Σφαγή της Jabidah , όπου 28 νεαροί μουσουλμάνοι έπεσαν νεκροί από τα πυρά της αστυνομίας κατά τη διάρκεια συγκρούσεων. Το 1972 η κυβέρνηση του Ferdinand Edralin Marcos κήρυξε το στρατιωτικό νόμο στη χώρα και απαίτησε από όλους τους κατοίκους των Φιλιππίνων να παραδώσουν τον οπλισμό τους. Η επιβολή του στρατιωτικού νόμου σε συνδυασμό με τη συσσώρευση της δύναμης στα χέρια των χριστιανών και την αθρόα μετανάστευσή τους από το βορρά προς το νότο, τροφοδότησε την έντονη οργή και δυσαρέσκεια των Μόρος, οι οποίοι άρχισαν να οργανώνουν το απελευθερωτικό τους κίνημα, υπό την ηγεσία του Nur Misuari. Το κίνημα αυτό ονομάστηκε Μέτωπο Εθνικής Απελευθέρωσης των Μόρος (MNLF) και διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο στην εξέγερση των μουσουλμάνων εναντίον της κυβέρνησης των Φιλιππίνων. Η εμφύλια σύρραξη στις Φιλιππίνες, η οποία ξεκίνησε το 1972, παρέσυρε χιλιάδες ζωές στο θάνατο και δημιούργησε εκατομμύρια πρόσφυγες, οι οποίοι κατέφυγαν σε γειτονικά κράτη της Νοτιοανατολικής Ασίας για να σωθούν. H Συμφωνία της Τρίπολης το 1976 , έθεσε ένα προσωρινό τέλος σε αυτό τον πόλεμο, καθώς λίγους μήνες αργότερα ξεκίνησε ένας νέος γύρος εχθροπραξιών.
Λίγα χρόνια αργότερα μια ομάδα θα αποσχισθεί από το MNLF, καθώς θεωρούσε ότι η οργάνωσε είχε αρχίσει να απομακρύνεται από την ορθόδοξη ερμηνεία του Ισλάμ. Έτσι, το 1978 υπό την ηγεσία του Hashim Salamat, σχηματίζεται το Μέτωπο Ισλαμικής Απελευθέρωσης των Μόρος (MILF). Η βασική διαφορά μεταξύ των δύο οργανώσεων μπορεί να γίνει κατανοητή από το ίδιο το ακρωνύμιο. Το MILF αντικαθιστά τον όρο «εθνικό» (National) με τον όρο «ισλαμικό» (Islamic), καθορίζοντας κατ’ αυτό τον τρόπο τον πιο κοσμικό χαρακτήρα του MNLF και τον ισλαμιστικό χαρακτήρα του MILF και έχει ως στόχο τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου ισλαμικού κράτους των Μόρος.
Οι πρώτες εξτρεμιστικές οργανώσεις, όπως το MNLF και το MILF, έχουν περιορίσει τις αυτονομιστικές τους φιλοδοξίες σε τοπικό επίπεδο, διαφοροποιημένες έτσι από οργανώσεις όπως η Jemaah Islamiyah και η Abu Sayyaf, οι οποίες έχουν ως στόχο την ίδρυση ενός ισλαμικού χαλιφάτου που θα περιλαμβάνει την Ινδονησία, την Μαλαισία, την Σιγκαπούρη, το Μπρουνέι, καθώς και το νότιο τμήμα των Φιλιππίνων. Η Jemaah Islamiyah και η Abu Sayyaf, υποβοηθούνται μάλιστα από οργανώσεις που σχετίζονται άμεσα με τη διεθνή τζιχαντιστική τρομοκρατία , η οποία αποτελεί σοβαρή απειλή για την παγκόσμια ειρήνη και ασφάλεια.
Το 1996 υπεγράφησαν οι ειρηνευτικές συμφωνίες μεταξύ της κυβέρνησης και του MNLF, οι οποίες καθόριζαν τις παραμέτρους της αυτονομίας για τις νότιες μουσουλμανικές επαρχίες των Φιλιππίνων. Το MILF απέρριψε τη συμφωνία, καθώς τη θεώρησε ανεπαρκή. Ωστόσο, στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων μεταξύ της κυβέρνησης και του MILF, παρατηρείται μια προσπάθεια συμφωνίας για τη δημιουργία ενός αυτόνομου «ισλαμικού κράτους», με πιο διευρυμένα σύνορα σε σχέση με αυτά της προϋπάρχουσας Αυτόνομης Περιφέρειας του Μουσουλμανικού Mindanao, η οποία έχει κηρυχθεί αντισυνταγματική.
Από τα τέλη της προηγούμενης δεκαετίας πολλοί γύροι συνομιλιών εστιάζουν στα χαρακτηριστικά της αυτονομίας των Μόρος, ενώ παρατηρούνται διχογνωμίες αναφορικά με το εάν θα πρέπει ο ηγέτης της αυτόνομης περιφέρειας να προέρχεται από το MNLF ή το MILF . Οι κατά καιρούς συζητήσεις συναντούν πολλά εμπόδια, καθώς οι σποραδικές βομβιστικές επιθέσεις που αποδίδονται σε οργανώσεις, όπως η Abu Sayyaf, η Jemaah Islamiyah και το νεοϊδρυθέν Ισλαμικό Κίνημα Ελευθερίας των Bangsamoro (BIFM), θέτουν σε κίνδυνο τις όποιες ειρηνευτικές διαδικασίες .

Το Μέτωπο Εθνικής Απελευθέρωσης των Μόρος (MNLF)
Το Μέτωπο Εθνικής Απελευθέρωσης των Μόρος (MNLF), ηγήθηκε της μουσουλμανικής εξέγερσης εναντίον της κεντρικής κυβέρνησης της Manila, η οποία ξεκίνησε το 1973 μετά την επιβολή του στρατιωτικού νόμου από τον τότε πρόεδρο Ferdinand Marcos. Ηγέτης της οργάνωσης MNLF υπήρξε ο Nur Misuari, ο οποίος βρέθηκε εξόριστος στη Σαουδική Αραβία και μετά την ανατροπή του Ferdinand Marcos από την εξουσία το 1986, επέστρεψε στις Φιλιππίνες. Ο Misuari, έχοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις, υποστήριζε ότι ο ένοπλος αγώνας του MNLF ήταν απόλυτα δίκαιος, καθώς η κυβέρνηση των Φιλιππίνων είχε παραβιάσει τη Συμφωνία της Τρίπολης, με την οποία τερματίστηκαν οι εχθροπραξίες στο Mindanao, και προβλεπόταν η δημιουργία μιας αυτόνομης μουσουλμανικής περιοχής με τον Misuari κυβερνήτη. Ο Misuari μάλιστα υπήρξε ο τρίτος κατά σειρά διοικητής της Αυτόνομης Μουσουλμανικής Περιοχής στο Mindanao από το 1996 μέχρι το 2002, όταν και καθαιρέθηκε από την πρόεδρο Gloria Macapagal Arroyo, ενώ το 2007 συνελήφθη με την κατηγορία της τρομοκρατίας. Το 2008 τον διαδέχθηκε στην ηγεσία του MNLF ο πολιτικός Muslimin Gampong Sema, γνωστός με το προσωνύμιο «ειρηνευτής».
Ο μουσουλμανικός αυτονομιστικός ένοπλος αγώνας του MNLF εναντίον των κυβερνητικών δυνάμεων στις νότιες Φιλιππίνες, βασίστηκε στην πεποίθηση ότι οι Μόρος αποτελούσαν έναν λαό με εντελώς διαφορετικά πολιτισμικά χαρακτηριστικά συγκριτικά με αυτά των υπολοίπων κατοίκων του αρχιπελάγους, του οποίου το αρχικό έδαφος υπήρξε το Mindanao και τα γύρω νησιά .

Το Μέτωπο Ισλαμικής Απελευθέρωσης των Μόρος (MILF)
Η οργάνωση Μέτωπο Ισλαμικής Απελευθέρωσης των Μόρος (MILF), προέκυψε από τη διάσπαση του MNLF το 1984, υπό την ηγεσία του Hashim Salamat, ο οποίος υπήρξε το δεξί χέρι του Misuari μέχρι το 1979. Οι βασικοί λόγοι της απόσχισης του MILF από το MNLF ήταν η πεποίθηση του Hashim Salamat ότι το MNLF, άρχισε να αποκτά έναν πιο κοσμικό χαρακτήρα, παρεκκλίνοντας έτσι από τον αρχικό στόχο της οργάνωσης, που δεν ήταν άλλος από την έναρξη ενός ένοπλου αγώνα με σκοπό τη δημιουργία ενός αυτόνομου ισλαμικού κράτους των Μόρος στο Mindanao.
Ο ιδεολογικός προσανατολισμός της εν λόγω οργάνωσης ενσαρκώνεται στη σκέψη του ιδρυτή της, ο οποίος θεωρεί τον «ιερό πόλεμο» των μουσουλμάνων, ως «ιερή υποχρέωση» .

Η Οργάνωση Abu Sayyaf
Η οργάνωση Abu Sayyaf , δημιουργήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’90 από πρώην μέλη της MILF. Ιδρυτής της Abu Sayyaf ήταν ο Abdurajak Abubakar Janjalani, ο οποίος ήταν βετεράνος του Πολέμου του Αφγανιστάν (1979-1989), και διατηρούσε στενές επαφές με την τρομοκρατική οργάνωση Al-Qaeda. Οι στόχοι αυτής της οργάνωσης δεν διαφέρουν πολύ από αυτούς του MNLF και του MNLF, ωστόσο είναι ξεκάθαρες οι ιδεολογικές της διαφορές. Η Abu Sayyaf υποστηρίζει ότι απαραίτητη προϋπόθεση για τη δημιουργία ενός ισλαμικού χαλιφάτου στη νήσο Mindanao, είναι η εξόντωση όλων των χριστιανικών πληθυσμών που κατοικούν στις νότιες επαρχίες των Φιλιππίνων.
Ο θάνατος του Janjalani το 1998 μετά από συγκρούσεις με την αστυνομία αποτέλεσε σημαντικό πλήγμα για την οργάνωση, η οποία σταδιακά άρχισε να αποδυναμώνεται. Ο αδελφός του, Khadaffy Abubakar Janjalani, ανέλαβε αμέσως τα ηνία της Abu Sayyaf, αλλά τον Σεπτέμβριο του 2006, σκοτώθηκε σε συμπλοκή με τις Ειδικές Δυνάμεις του Στρατού των Φιλιππίνων .
Παρά το γεγονός ότι η Abu Sayyaf εθεωρείτο υπεύθυνη για τις πιο αιματηρές βομβιστικές επιθέσεις στις νότιες επαρχίες των Φιλιππίνων, τα τελευταία χρόνια τα μέλη της συμπεριφέρονται κυρίως ως εγκληματίες που έχουν ως σκοπό την άντληση χρημάτων, παρά ως ισλαμιστές τρομοκράτες. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι έχουν συνάψει στενές σχέσεις με την ασιατική εγκληματική οργάνωση 14Κ Triad , και το πεδίο των εγκληματικών της δραστηριοτήτων έχει επικεντρωθεί κατά κύριο λόγο στις απαγωγές τουριστών και κρατικών αξιωματούχων, στη διακίνηση ναρκωτικών και όπλων, αλλά και στο εμπόριο οργάνων .
Από την ίδρυσή της μέχρι σήμερα, η οργάνωση Abu Sayyaf τροφοδοτείται κυρίως από άτομα που προέρχονται από άλλες ένοπλες εξτρεμιστικές οργανώσεις των Φιλιππίνων. Αξίζει να σημειωθεί το γεγονός ότι υπήρξε ανέκαθεν ολιγάριθμη, καθώς ενέτασσε στους κόλπους της εξτρεμιστές που προέρχονταν από μια συγκεκριμένη εθνογλωσσική ομάδα (κυρίως Tausug, κυρίαρχη εθνοτική ομάδα του αρχιπελάγους Sulu), ενώ τα τελευταία χρόνια στρατολογεί ακόμα και παιδιά. Επίσης, ακολουθεί την ίδια μεθοδολογία στρατολόγησης με αυτή της Jemaah Islamiyah, καθώς προσεγγίζει και μέλη του Κινήματος Rajah Sulaiman με σκοπό να τα εντάξει στις τάξεις της. Η κίνησή της αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς τα μέλη του Κινήματος Rajah Sulaiman, είναι ως επί το πλείστον χριστιανοί μεταστραφέντες στο Ισλάμ, με καταγωγή από τη Manila και τις επαρχίες του Βορείου Luzon, πράγμα το οποίο καταδεικνύει ότι η Abu Sayyaf έχει αρχίσει να επεκτείνει τη σφαίρα επιρροής και στο βόρειο τμήμα των Φιλιππίνων .
Το Κίνημα Rajah Sulaiman
Η ριζοσπαστική ισλαμιστική αυτή οργάνωση ιδρύθηκε από τον Ahmed Santos (πρώην Hilarion del Rosario Santos), ο οποίος μετά τη μεταστροφή του Ισλάμ, άρχισε να μυείται στην ισλαμιστική εξτρεμιστική ιδεολογία. Το Κίνημα Rajah Sulaiman υποστηρίζει την «αναμεταστροφή» των Φιλιππίνων στην ισλαμική θρησκεία, επιστρέφοντας έτσι στην κατάσταση πριν από την ισπανική κατάκτηση του αρχιπελάγους, η οποία είχε ως συνέπεια την ευρεία διάδοση του καθολικισμού.
Ο Santos συνελήφθη τον Οκτώβριο του 2005 και τον διαδέχθηκε στην ηγεσία του κινήματος ο Omar Lavilla (πρώην Ruben Lavilla), ο οποίος με τη σειρά του συνελήφθη το 2008. Λίγους μήνες αργότερα, την ηγεσία του κινήματος ανέλαβε ο Khalil Pareja (πρώην Dino Amor Rosalejos Pareja), μέχρι τη σύλληψή του τον Αύγουστο του 2009 και πλέον η ταυτότητα του σημερινού ηγέτη της παραμένει άγνωστη.
Ο αριθμός των μελών αυτού του κινήματος ανέρχεται περίπου στους 30, και αποτελείται από χριστιανούς που έχουν μεταστραφεί στο σαλαφιστικό Ισλάμ. Παρά το γεγονός ότι το Κίνημα Rajah Sulaiman είναι η μικρότερη από τις τρομοκρατικές ομάδες που δραστηριοποιούνται στις Φιλιππίνες, αποτελεί σοβαρή απειλή για τη δημόσια ασφάλεια, λόγω του ότι ορισμένα μέλη του έχουν εκπαιδευτεί ως βομβιστές αυτοκτονίας και είναι πρώην χριστιανοί χωρίς νότια προφορά ή μουσουλμανικά χαρακτηριστικά και ως εκ τούτου μπορούν με ευκολία να διεισδύσουν και να δράσουν σε μη μουσουλμανικές περιοχές.
Το Κίνημα Rajah Sulaiman μαζί με την οργάνωση Abu Sayyaf, ανέλαβαν την ευθύνη για τις βομβιστικές επιθέσεις σε ένα πορθμείο του Κόλπου της Manila τον Φεβρουάριο του 2004 που κόστισαν τη ζωή σε 116 άτομα, καθώς επίσης και για τις ένοπλες επιθέσεις της ημέρας του Αγίου Βαλεντίνου το 2005 που προκάλεσαν το θάνατο 16 ατόμων.

Εικόνα 3: Ένοπλες Οργανώσεις στο Νότο των Φιλιππίνων

Πηγή: www.benarnews.org.

H Οργάνωση Jemaah Islamiyah
Η Jemaah Islamiyah είναι ένα διευρυμένο τρομοκρατικό δίκτυο που δραστηριοποιείται σε πολλές χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας. Ιδρύθηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’90 από τους Abdullah Sungkar και Abu Bakar Ba’asyir (Abu Bakar Bashir) και έχει ως στόχο τη δημιουργία ενός ισλαμικού κράτους που θα περιλαμβάνει τη νότια Ταϊλάνδη, την Μαλαισία, την Σιγκαπούρη, την Ινδονησία, το Μπρουνέι και το νότιο τμήμα των Φιλιππίνων. Αν και λειτουργεί με σχετική αυτονομία, θεωρείται η ένοπλη πτέρυγα της Al-Qaeda στη Νοτιοανατολική Ασία, και οι ηγέτες της οργάνωσης έχουν επηρεαστεί σε μεγάλο βαθμό από την ιδεολογία και το κήρυγμα του Osama bin Laden και της Al-Qaeda .
Τα μέλη της οργάνωσης εκπαιδεύονται σε στρατόπεδα στο Αφγανιστάν, στην Ινδονησία και στις νότιες Φιλιππίνες και ξεκίνησαν την ένοπλη εξτρεμιστική τους δράση το 1999. Το διάστημα 2000-05, η Jemaah Islamiyah ήταν υπεύθυνη για τις τρομοκρατικές επιθέσεις κατά στόχων δυτικών συμφερόντων στην Ινδονησία και στις Φιλιππίνες, οι οποίες χαρακτηρίστηκαν ως επιθέσεις «μοναχικών λύκων».
Ωστόσο, από τα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας και μετά, η ισχύς της άρχισε σταδιακά να φθίνει εξαιτίας του θανάτου και της σύλληψης σημαντικών της στελεχών .

Πίνακας 5: Συχνότεροι Στόχοι Τρομοκρατικών Επιθέσεων στις Φιλιππίνες

Στόχοι Επιθέσεις Θύματα Τραυματίες Όμηροι
Κυβέρνηση 631 448 483 159
Πολίτες και Ιδιοκτησίες 461 400 696 279
Επιχειρήσεις 322 99 327 191
Αστυνομία 225 156 331 84
Στρατιωτικές Βάσεις 185 161 278 38
Εκπαιδευτικά Ιδρύματα 62 34 142 14
Δημόσιες Υπηρεσίες 43 3 6 0
Μέσα Μεταφοράς 42 25 174 84
Δημοσιογράφοι και Μ.Μ.Ε. 35 21 26 5
Θρησκευτικά Ιδρύματα 31 21 52 0

Πηγή: www.worlddata.info/asia/philippines/terrorism.php.

Πίνακας 6: Περιοχές που Έχουν Πληγεί από Τρομοκρατικές Επιθέσεις
Περιοχή Επιθέσεις Θύματα Τραυματίες Όμηροι
Maguindanao 238 105 195 10
North Cotabato 185 83 202 28
Basilan 132 55 144 60
Sulu 88 50 103 88
Zamboanga Sibugay 86 33 173 26
Compostela Valley 70 22 31 27
Zamboanga del Sur 70 50 52 8
Masbate 63 33 29 7
Bukidnon 58 37 71 11
Davao del Sur 57 46 143 36
Metro Manila 51 28 35 0
Surigao del Sur 48 23 28 19
Agusan del Sur 43 46 18 107
Batangas 42 36 7 40
Sultan Kudarat 41 21 82 0
Nueva Ecija 40 27 24 0
South Cotabato 39 12 50 62
Lanao del Sur 38 20 34 12
Agusan del Norte 33 19 13 13
Sorsogon 32 19 18 9

Πηγή: www.worlddata.info/asia/philippines/terrorism.php.

Το Ισλαμικό Κίνημα Ελευθερίας των Bangsamoro (BIFM)
Το Ισλαμικό Κίνημα Ελευθερίας των Bangsamoro (BIFM) , προέκυψε μετά από την απόσχιση μιας ομάδας αντιφρονούντων του MILF, οι οποίοι ήταν αντίθετοι με το πνεύμα των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων με την κυβέρνηση του Benigno Aquino . Η οργάνωση αυτή ιδρύθηκε από τον Ameril Umbra Kato το 2010 και επιδιώκει τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου ισλαμικού κράτους για τους Μόρος .
Βασικούς στόχους της οργάνωσης BIFM αποτελούσαν οι βάσεις των κυβερνητικών δυνάμεων των Φιλιππίνων, ενώ τον Αύγουστο του 2012 τα μέλη της ενεπλάκησαν σε ένοπλες συγκρούσεις με το MILF για τον έλεγχο της επαρχίας Maguindanao, με αποτέλεσμα τουλάχιστον 24.000 κάτοικοι να εγκαταλείψουν τις εστίες τους. Τον ίδιο μήνα το BIFM, αποφάσισε την προσωρινή κατάπαυση του πυρός, κατόπιν αιτήματος του MILF, προκειμένου να επιτραπεί η προγραμματισμένη επανέναρξη των συνομιλιών μεταξύ του MILF και της κυβέρνησης των Φιλιππίνων. Η ειρήνη φυσικά αποδείχθηκε βραχύβια, καθώς σύντομα ξεκίνησε ένας νέος γύρος συγκρούσεων μεταξύ του BIFM και του στρατού.

Η στροφή τόσο του MNLF όσο και του MILF στην πολιτική κατεύθυνση για την επίτευξη των στόχων τους, είχε ως αποτέλεσμα το BIFM να καταστεί μια από τις σημαντικότερες ισλαμιστικές εξτρεμιστικές οργανώσεις που διεξήγαν τρομοκρατικές επιθέσεις στις Φιλιππίνες. Ωστόσο, η διεξαγωγή της Επιχείρησης Darkhorse , τον Ιανουάριο του 2014 από τις Ειδικές Δυνάμεις των Φιλιππίνων, είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο 52 μελών του BIFM, την καταστροφή τεσσάρων στρατοπέδων του, ένα εκ των όποιων λειτουργούσε ως χώρος κατασκευής βομβών, καθώς επίσης και τον εκτοπισμό 35.000 ανθρώπων από τις επαρχίες του Cotabato και του Maguindanao,.
Παρά το γεγονός ότι τo BIFM είχε εκφράσει κάποια προθυμία για ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις, η κυβέρνηση των Φιλιππίνων δεν έχει διεξαγάγει συνομιλίες με την εν λόγω οργάνωση. Τον Αύγουστο του 2014, το BIFM δήλωσε υπακοή στο Ισλαμικό Κράτος (ISIS) , παρόλο που η δήλωση αυτή φαινόταν να αποτελεί απλώς δέσμευση υποστήριξης και θεωρήθηκε από τους Φιλιππινέζους στρατιωτικούς ως μια προσπάθεια εκμετάλλευσης της παγκόσμιας φήμης του Ισλαμικού Κράτους. Ωστόσο, το Ισλαμικό Κράτος από την πλευρά του ουδέποτε απεδέχθη τη δήλωση υποταγής του BIFM .

Η Ομάδα Maute
Η Ομάδα Maute (Maute Group), γνωστή και ως «Ισλαμικό Κράτος του Lanao», είναι μια ριζοσπαστική ισλαμιστική ομάδα που αποτελείται από πρώην αντάρτες του MILF και ξένους μαχητές. Ιδρύθηκε το 2012 από τους αδελφούς Abdullah και Omar Maute , από τους οποίους και έλαβε την ονομασία της. Ο Omar Maute μάλιστα, εθεωρείτο ο ιδρυτής του υποτιθέμενου Ισλαμικού Κράτους (Dawlah Islamiya) που εδρεύει στην επαρχία Lanao del Sur.
H Ομάδα Maute, έχει χαρακτηριστεί από την κυβέρνηση των Φιλιππίνων ως «τρομοκρατική», και έχει κατ’ επανάληψιν εμπλακεί σε συγκρούσεις με τις Ειδικές Δυνάμεις των Φιλιππίνων, η σημαντικότερη εκ των οποίων έλαβε χώρα στην πόλη Marawi τον Μάιο του 2017.
Tον Απρίλιο του 2015 δήλωσε υποταγή στο Ισλαμικό Κράτος από κοινού με την τρομοκρατική οργάνωση Ansar Khalifa των Φιλιππίνων , ωστόσο σύμφωνα με επίσημες εκθέσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Φιλιππίνων, δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι ο ISIS αναγνώρισε ποτέ τη δέσμευση της συγκεκριμένης οργάνωσης .
Τον Οκτώβριο του 2016, τρία μέλη της ομάδας συνελήφθησαν, ως ύποπτοι για τις βομβιστικές επιθέσεις στην πόλη Davao , ενώ έναν μήνα αργότερα η κυβέρνηση των Φιλιππίνων αναγνώρισε επίσημα ότι η Maute συνδέεται με το ISIS μέσω του προέδρου Rodrigo Duterte, ο οποίος μάλιστα αποκάλυψε ότι η βομβιστική επίθεση στο Davao χρηματοδοτήθηκε από άτομα που εμπλέκονται στο δίκτυο διακίνησης ναρκωτικών, αποδεικνύοντας έτσι την ύπαρξη της «ναρκοτρομοκρατίας» στη χώρα .
Οι επιθέσεις της Maute στην πόλη Marawi τον Μάιο του 2017, που προκάλεσαν τον θάνατο αστυνομικών, στρατιωτών και αμάχων, τις καταστροφές εκατοντάδων κατοικιών, ανάγκασαν τον πρόεδρο Duterte να κηρύξει το στρατιωτικό νόμο σε όλη τη νήσο Mindanao. Μετά από συνεχείς συγκρούσεις πέντε μηνών, και απώλειες εκατοντάδων στρατιωτών, αστυνομικών και αμάχων, ο στρατός των Φιλιππίνων συνεπικουρούμενος από τις Ειδικές Δυνάμεις των Η.Π.Α. και της Αυστραλίας, ανακατέλαβε το Marawi. Η Μάχη του Marawi, έμελλε να αποδειχθεί η μεγαλύτερη χρονικά αστική μάχη στη σύγχρονη ιστορία των Φιλιππίνων.
Ο θάνατος και των επτά αδελφών Maute (συμπεριλαμβανομένων των Abdullah και Omar ), καθώς και του Isnilon Hapilon, ηγέτη της οργάνωσης Abu Sayyaf και νούμερο ένα καταζητούμενου στη χώρα μέχρι τότε, αποτέλεσε ισχυρό πλήγμα τόσο για την Ομάδα Maute, όσο και για το ένοπλο ισλαμιστικό κίνημα των Φιλιππίνων εν γένει .

Συμπεράσματα
Οι ειρηνευτικές διαδικασίες που ξεκίνησαν στις Φιλιππίνες από τις αρχές του έτους που διανύουμε, μεταξύ της κυβέρνησης και της οργάνωσης MILF, εν πρώτοις μας δίνουν την εντύπωση ότι μπορεί στο άμεσο μέλλον να επικρατήσει η ειρήνη στο Mindanao. Στις 26 Ιουλίου 2018 ο πρόεδρος Rodrigo Duterte, υπέγραψε τον Οργανικό Νόμο των Bangsamoro , δημιουργώντας έτσι μια νέα αυτόνομη περιοχή με σκοπό την εξάλειψη του βίαιου εξτρεμισμού στο νότο των Φιλιππίνων. Ο Οργανικός Νόμος των Bangsamoro αποτελεί το επιστέγασμα των μακροχρόνιων προσπαθειών της κυβέρνησης για να αντιμετωπίσει τις συνεχείς ένοπλες συγκρούσεις στο Mindanao, ολοκληρώνοντας έτσι τις ειρηνευτικές διαδικασίες του 2014, οι οποίες είχαν μείνει ημιτελείς. Με τη δημιουργία της Αυτόνομης Περιοχής των Bangsamoro στο Μουσουλμανικό Mindanao , σηματοδοτείται και ο τερματισμός του αγώνα του MILF για την ανεξαρτησία του νότιου τμήματος της χώρας. Βάσει της συμφωνίας το MILF υποχρεούται να παροπλίσει και να αφοπλίσει τους χιλιάδες μαχητές του, οι οποίοι θα προσληφθούν σε κρατικούς φορείς, σύμφωνα με το προβλεπόμενο μακροπρόθεσμο σχέδιο επανένταξης που έχει καταρτιστεί από την κυβέρνηση .
Η BARMM, αντικαθιστά την προϋπάρχουσα ARMM , η οποία είχε συσταθεί έπειτα από την υπογραφή ειδικού συνταγματικού νόμου από την τότε πρόεδρο Corazon Aquino. Ο Duterte πρόκειται να διορίσει τα μέλη του MILF που θα ηγηθούν της μεταβατικής κυβέρνησης των Bangsamoro μέχρι το 2022. Η BARMM θα διαθέτει μάλιστα ανεξάρτητο κοινοβουλευτικό σύστημα, το πρώτο μετά το 1972, όταν ο τελευταίος δικτάτορας της χώρας Ferdinand Marcos είχε προβεί σε αναδιοργάνωση της εθνικής κυβέρνησης.
Οι επαρχίες και οι πόλεις, οι οποίες υπάγονται στο νομικό πλαίσιο της BARMM, θα διεξάγουν δημοψήφισμα τον προσεχή Νοέμβριο, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα στους κατοίκους του Mindanao να αποδεχθούν ή να απορρίψουν το νέο καθεστώς στην περιοχή. Σύμφωνα με το Νέο Καταστατικό Χάρτη των Bangsamoro, η BARMM θα έχει πάνω από 50 αποκλειστικές εξουσίες, συμπεριλαμβανομένου ενός συστήματος απονομής δικαιοσύνης βασισμένο στον Ισλαμικό Νόμο (Σαρία), όπως επίσης προβλέπεται και η δυνατότητα ισλαμικής χρηματοδότησης της περιοχής, ενώ αναμένεται να λάβει και μια ετήσια επιχορήγηση από την κυβέρνηση για να ξεκινήσει τις εργασίες της.
Οι προκλήσεις αναφορικά με το ζήτημα της αυτονομίας των Μόρος είναι τεράστιες, καθώς ελλοχεύει ο κίνδυνος μη εφαρμογής των συμφωνηθέντων, πράγμα το οποίο έχει συμβεί αρκετές φορές κατά το παρελθόν. Από τη μια υπάρχει σοβαρή πιθανότητα ορισμένοι εκ των επικριτών του BOL να αμφισβητήσουν τη συνταγματικότητά του στο Ανώτατο Δικαστήριο, θεωρώντας τον ως μια σοβαρή απειλή για την εθνική κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας, αλλά και για τους χριστιανικούς πληθυσμούς που κατοικούν στο Mindanao. Από την άλλη, οι τεράστιες κοινωνικές ανισότητες στις Φιλιππίνες εξακολουθούν να υφίστανται, καθώς οι μουσουλμανικές επαρχίες του νότου παραμένουν οι φτωχότερες και οι πιο υποβαθμισμένες, ενώ η παρουσία των Μόρος σε κρατικά αξιώματα είναι εξαιρετικά περιορισμένη . Συν τοις άλλοις, οργανώσεις όπως η Abu Sayyaf, το BIFM και η Ομάδα Maute, δεν δείχνουν διατεθειμένες να διαπραγματευτούν με την κυβέρνηση, πράγμα το οποίο καθιστά εξαιρετικά δύσκολη τη μόνιμη εγκαθίδρυση της ειρήνης στο νότο των Φιλιππίνων .

Πίνακας 7: Οι Επαρχίες των Φιλιππίνων*****
Επαρχία Πρωτεύουσα Έκταση Νησί
Abra Bangued 4.165.25 km2 Luzon
Agusan del Norte Cabadbaran 3.546.86 km2 Mindanao
Agusan del Sur Prosperidad 9.989.52 km2 Mindanao
Aklan Kalibo 1.821.42 km2 Visayas
Albay Legazpi 2.575.77 km2 Luzon
Antique San Jose 2.729.17 km2 Visayas
Apayao Kabugao 4.413.35 km2 Luzon
Aurora Baler 3.147.32 km2 Luzon
Basilan Lamitan 1.327.23 km2 Mindanao
Bataan Balanga 1.372.98 km2 Luzon
Batanes Basco 219.01 km2 Luzon
Batangas Batangas City 3.119.72 km2 Luzon
Benguet La Trinidad 2.826.59 km2 Luzon
Biliran Naval 536.01 km2 Visayas
Bohol Tagbilaran 4.820.95 km2 Visayas
Bukidnon Malaybalay 10.498.59 km2 Mindanao
Bulacan Malolos 2.796.10 km2 Luzon
Cagayan Tuguegarao 9.295.75 km2 Luzon
Camarines Norte Daet 2.320.07 km2 Luzon
Camarines Sur Pili 5.497.03 km2 Luzon
Camiguin Mambajao 237.95 km2 Mindanao
Capiz Roxas 2.594.64 km2 Visayas
Catanduanes Virac 1.492.16 km2 Luzon
Cavite Imus City 1.574.17 km2 Luzon
Cebu Cebu City 5.342.00 km2 Visayas
Compostela Valley Nabunturan 4.479.77 km2 Mindanao
Cotabato Kidapawan 9.008.90 km2 Mindanao
Davao del Norte Tagum 3.426.97 km2 Mindanao
Davao del Sur Digos 4.607.59 km2 Mindanao
Davao Occidental Malita 2.163.45 km2 Mindanao
Davao Oriental Mati 5.679.64 km2 Mindanao
Dinagat Islands San Jose 1.036.34 km2 Mindanao
Eastern Samar Borongan 4.660.47 km2 Visayas
Guimaras Jordan 604.57 km2 Visayas
Ifugao Lagawe 2.628.21 km2 Luzon
Ilocos Norte Laoag 3.467.89 km2 Luzon
Ilocos Sur Vigan 2.596.00 km2 Luzon
Iloilo Iloilo City 5.079.17 km2 Visayas
Isabela Ilagan 12.414.93 km2 Luzon
Kalinga Tabuk 3.231.25 km2 Luzon
La Union San Fernando 1.497.70 km2 Luzon
Laguna Santa Cruz 1.917.85 km2 Luzon
Lanao del Norte Tubod 4.159.94 km2 Mindanao
Lanao del Sur Marawi 3.872.89 km2 Mindanao
Leyte Tacloban 6.515.05 km2 Visayas
Maguindanao Shariff Aguak 6.146.53 km2 Mindanao
Marinduque Boac 952.98 km2 Luzon
Masbate Masbate City 4.151.78 km2 Luzon
Misamis Occidental Oroquieta 2.055.22 km2 Mindanao
Misamis Oriental Cagayan de Oro 3.544.32 km2 Mindanao
Mountain Province Bontoc 2.157.38 km2 Luzon
Negros Occidental Bacalod 7,965.21 km2 Visayas
Negros Oriental Dumaguete 5.385.53 km2 Visayas
Northern Samar Catarman 3.692.93 km2 Visayas
Nueva Ecija Palayan 5.751.33 km2 Luzon
Nueva Vizcaya Bayombong 3.975.67 km2 Luzon
Occidental Mindoro Mamburao 5.865.71 km2 Luzon
Oriental Mindoro Calapan 4.283.38 km2 Luzon
Palawan Puerto Princesa 17.030.75 km2 Luzon
Pampanga San Fernando 2.062.47 km2 Luzon
Pangasinan Lingayen 5.451.01 km2 Luzon
Quezon Lucena 9.069.60 km2 Luzon
Quirino Cabarroguis 2.323.47 km2 Luzon
Rizal Pasig 1.191.94 km2 Luzon
Romblon Romblon 1.533.45 km2 Luzon
Samar Catbalagan 6.048.03 km2 Visayas
Sarangani Alabel 3.601.25 km2 Mindanao
Siquijor Siquijor 337.49 km2 Visayas
Sorsogon Sorsogon City 2.119.01 km2 Luzon
South Cotabato Koronadat 4.428.81 km2 Mindanao
Southern Leyte Maasin 1.798.61 km2 Visayas
Sultan Kudarat Isulan 5.298.34 km2 Mindanao
Sulu Jolo 1.600.40 km2 Mindanao
Surigao del Norte Surigao City 1.972.93 km2 Mindanao
Surigao del Sur Tandag 4.932.70 km2 Mindanao
Tarlac Tarlac City 3.053.60 km2 Luzon
Tawi- Tawi Bongao 1.087.40 km2 Mindanao
Zambales Iba 3.830.83 km2 Luzon
Zamboanga del Norte Dipolog 7.301.00 km2 Mindanao
Zamboanga del Sur Pagadian 5.914.16 km2 Mindanao
Zamboanga Sibugay Ipil 3.607.75 km2 Mindanao
Metro Manila Manila 638.55 km2 Luzon

Πηγή: www.philippinecountry.com/provcitmun.html.

Κατάλογος Συντομογραφιών

Ελληνόγλωσσες

Α.Α.: Αριθμός Αντιτύπου
Α.Ε.: Ανώνυμη Εταιρεία
Βλ.: Βλέπε
επιμ.: Επιμέλεια
Η.Π.Α.: Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Ι.Κ.: Ισλαμικό Κράτος
Ι.Κ.Ι.Λ.: Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε
Ι.Κ.Ι.Σ.: Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και στην Συρία
κ.ά.: Και άλλοι
Κ.Ε.Π.Π.Α.: Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας
Μ.Μ.Ε.: Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης
μ.Χ.: Μετά Χριστόν
μτφ.: Μετάφραση
Ο.Η.Ε.: Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών
ό.π.: Όπου και προηγουμένως
π.χ.: Παραδείγματος χάριν
σελ.: Σελίδα

Ξενόγλωσσες

ADG: Abu Dar Group
AFPSOCOM: Armed Forces of the Philippines Special Operations Command
ARMM: Autonomous Region in Muslim Mindanao
BARMM: Bangsamoro Autonomous Region in Muslim Mindanao
BBL: Bangsamoro Basic Law
BIFF: Bangsamoro Islamic Freedom Fighters
BIFM: Bangsamoro Islamic Freedom Movement
BMLO: Bangsa Moro Liberation Organization
BOL: Bangsamoro Organic Law
CMD: Christian Muslim Democrats
ed.: Edited
EUR: Europa
FF.AA. στο Comando Conjunto de Operaciones Especiales de las FF.AA. de Filipinas: Fuerzas Armadas de Filipinas
IDC: Interdisciplinary Center
IEEE.ES: Instituto Español de Estudios Estratégicos
IPP: Islamic Party of the Philippines
ISIS: Islamic State of Iraq and Syria
K στο 14K Triad: Kowloon
km2: Square kilometre/Square kilometer
M.E. στο M.E. Sharpe: Myron Emanuel
MILF: Moro Islamic Liberation Front
MIM: Mindanao Independence Movement
MSc: Master of Science
NPA: New People’s Army
No.: Number
POPCEN: Census of Population
R10: Region 10
R12: Region 12
R9: Region 9
Vol.: Volume

Βιβλιογραφία

Ελληνόγλωσση και Ξενόγλωσση
Arnold, James, R., The Moro War How America Battled A Muslim Insurgency In The Philippine Jungle 1902-1913, New York, Bloomsburry Press, 2011.
Cockburn, Patrick, Η Επιστροφή των Τζιχαντιστών Το Ισλαμικό Κράτος και η Νέα Εξέγερση των Σουνιτών, Εκδόσεις Μεταίχμιο, Αθήνα, 2014.
Harish, S.P.- Chinyong Liow, Joseph., ‘’The Philippines’’, στο Barry Rubin (ed.), Guide to Islamist Movements, (Vol.1), M.E. Sharpe, New York, 2010.
Heywood, Andrew, Διεθνείς Σχέσεις και Πολιτική στην Παγκόσμια Εποχή, (Μετάφραση-Επιμέλεια: Χρήστος Φραγκονικολόπουλος-Φίλιππος Προέδρου), Εκδόσεις Κριτική, Αθήνα, 2013.
Kohn, George, Childs, Dictionary of Wars, Third Edition, Checkmark Books, New York, 2007.
McCants, William, ISIS Η Αποκάλυψη Η Ιστορία, Η Στρατηγική και το Όραμα για την Ημέρα της Κρίσης του Ισλαμικού Κράτους, Εκδόσεις Πεδίο, Αθήνα, 2015.
Napoleoni, Loretta, Ο Ισλαμιστικός Φοίνικας Το Ισλαμικό Κράτος και οι Γεωπολιτικές Ανακατατάξεις στη Μέση Ανατολή, (Μετάφραση: Σώτη Τριανταφύλλου), Εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα, 2014.
Γώγος, Κωνσταντίνος, Χ., Τουρκικό Πολιτικό Ισλάμ και Ισλαμιστικά Δίκτυα στη Γερμανία, Εκδοτικός Οίκος Α.Α. Λιβάνη, 2011.
Εγκυκλοπαίδεια Grand Larousse, Τόμος 5, Αθήνα, 2001.
Εγκυκλοπαίδεια Δομή, Τόμος 30, Εκδόσεις «Δομή» Α.Ε., Αθήνα, 2005.
Πάπυρος Larousse Το Παπυράκι, Εκδοτικός Οργανισμός Πάπυρος, Αθήνα, 2003.
Παρίσης, Ιωάννης, Η Καθ’ Ημάς Θάλασσα Γεωστρατηγική Ανάλυση της Μεσογείου, Εκδοτικός Οίκος Α.Α. Λιβάνη, 2013.

Άρθρα και Μελέτες
‘’Ansar al-Khilafah Philipines (AKP) / Islamic State Philippines (ISPH, ISISPH)’’, στο: https://www.trackingterrorism.org/group/ansar-al-khilafah-philipines-akp-islamic-state-philippines-isph-isisph.
‘’ Maute Group / Islamic State of Lanao / Daulat Ul Islamiya / Daulah Islamiyah’’, στο: trackingterrorism.org/group/maute-group-islamic-state-lanao-daulat-ul-islamiya-daulah-islamiyah.
‘’14K Triad’’, στο: trackingterrorism.org/group/14-k-triad.
‘’Bomb caused Philippine ferry fire’’, στο: news.bbc.co.uk/2/hi/asia-pacific/3732356.stm.
‘’Duterte signs law to create Islamic autonomous region’’, στο: asia.nikkei.com/Politics/Duterte-signs-law-to-create-Islamic-autonomous-region.
‘’FAST FACTS: What you should know about the Maute Group’’, στο: rappler.com/newsbreak/iq/170772-fast-facts-maute-group.
‘’Philippines Doubles Bounty for Top IS-linked Militant’’, στο: www.benarnews.org/english/news/philippine/militant-bounty.
‘’Philippines officially recognizes Daesh role in south’’, στο: aa.com.tr/en/asia-pacific/philippines-officially-recognizes-daesh-role-in-south.
‘’Pitfalls abound for Duterte’s Moro peace try’’, στο: atimes.com/article/pitfalls-abound-for-dutertes-moro-peace-try/.
‘’Religious Beliefs in the Philippines’’, στο: www.worldatlas.com/articles/religious-beliefs-in-the-philippines.html.
’’Bangsamoro Islamic Freedom Fighters’’, στο: web.stanford.edu/group/mappingmilitants/cgi-bin/groups/view/601.
Factsheet on Islam in Mindanao based on 2015 POPCEN, Philippines Statistics Authority.
Gómez-Aguado, Alfonso Casasola, ‘’La Infuencia del Grupo Terrorista Abu Sayyaf en el Territorio de Filipinas’’, Boletín de Información, número 319.
González Francisco, Luis Antonio, ‘’Filipinas: Dar Al-Harb (morada de la guerra). Militancia islamista y terrorismo yihadista’’ στο ‘’Grupos radicales de carácter violento en Subcontiniente Indio y Sureste Asiático’’, Documento de Investigación, IEEE.ES, 10/2017.
Iacovou, Christos, ‘’From MNLF to Abu Sayyaf: The Radicalization of Islam in the Philippines’’, IDC Herzliya, 11/7/2000.
Meisburger, Tim, ‘’Developing Political Parties in the Bangsamoro an Assessment of Needs and Opportunities’’, The Asia Foundation, March 2014.
Oliveros, Renato, ‘’Moro-Christian Coexistence and Conflict in the Philippines’’, Temple University, Philadelphia, Pennsylvania.
Palacián de Inza, Bianca, ‘’Abu Sayyaf: La Pequeña Gran Amenaza Terrorista en Filipinas’’, Documento Análisis, IEEE.ES, 34/2012, Agosto de 2012.
Palacián de Inza, Blanca,‘’El Proceso de Paz del Conflicto del Sur de Filipinas’’, Documento Informativo, IEEE.ES, 45/2012, 18/7/2012.
Pandya, Amit – Laipson, Ellen, ‘’Islam and Politics Rewnewal and Resistance in the Muslim World’’, Stimson Center, New York, 2009.
Perlot, Wilbur – Anstey, Mark, ‘’Historic peace in the Philippines, but do the parties have the capacity for successful implementation?’’, Clingedael Netherlands Institute of International Relations, July 2018.
Πρωτόπαπας, Γιώργος, Ξ., «Το ISIS έτοιμο για νέο Χαλιφάτο στις Φιλιππίνες», Άμυνα & Διπλωματία, Τεύχος 322, Δεκέμβριος 2018, Αθήνα: Expansion Consulting.

Διαδικτυακοί Τόποι
www.philippinecountry.com/provcitmun.html.
www.lawphil.net/statutes/repacts/ra2001.
www.worlddata.info/asia/philippines/terrorism.php.
www.mapsland.com/asia/philippines/detailed-regions-map-of-philippines.
www.benarnews.org.
www.trackingterrorism.org.
www.quora.com.
www.state.gov.
www.researchgate.net/publication/271301623Muslim_Population_in_Asia.
www.eur-lex.europa.eu/summary/glossary/foreign_security_policy.

Σελίδες: 1 2