για τον Πολιτισμό και την Επικοινωνία
Συνέβη σήμερα
Συνέβη σήμερα
Μεγεθύνσεις
Μεγεθύνσεις
ΚΑΝΣ στα ΜΜΕ
ΚΑΝΣ στα ΜΜΕ
Προσεγγίσεις
Προσεγγίσεις
Γεωπολιτική
Γεωπολιτική
Share Button

Νίκος Νικολάου

Στις αρχές Νοεμβρίου, η υφήλιος έγινε μάρτυρας μιάς πρωτοφανούς για τα ιστορικά και γεωπολιτικά δεδομένα της Μέσης Ανατολής προσπάθειας συνεργασίας- και κάτ’ άλλους συμμαχίας- δύο ανταγωνιστικών μεταξύ τους χωρών: του Ισραήλ και της Σαουδικής Αραβίας. Αν και ο στόχος αυτής της προσέγγισης διακρίνεται ξεκάθαρα, καλό είναι να εξεταστεί η πιθανή αντίδρασή εκείνου.

Απο τον τίτλο φαίνεται ότι ο κύριος στόχος της προσέγγισης Τελ Αβίβ- Ριάντ είναι το Ιράν. Ενορχηστρωτής αυτής της πρωτοβουλίας δεν είναι άλλος απο τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η κυβέρνηση Τράμπ στην προσπάθεια της να αντιμετωπίσει την ολοένα αυξανόμενη ιρανική επιρροή δεν διστάζει να δημιουργήσει έναν συνασπισμό που ακόμα και ετερόκλητος θα εκπληρώσει τον σκοπό του. Εκτός από τα αμερικανικά συμφέροντα ικανοποιούνται έτσι και ισραηλινά αφού όχι μόνο θα πληγεί το ιρανικό καθεστώς αλλά και η σαουδαραβική στάση θα πιέσει τους Παλαιστήνιους να γίνουν πιο δεκτικοί στις διαπραγματεύσεις ιδίως τώρα που η Χαμάς διατηρεί στο ναδίρ τις σχέσεις της με την Τεχεράνη.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο ανταγωνισμού ποιά θα είναι η πιθανή στάση του Ιράν; Επρόκειτο για ενα ερώτημα του οποίου την απάντηση μπορεί κάποιος να την ανιχνεύσει αλλά όχι να την οριστικοποιήσει. Το Ιράν, λοιπόν, θα επιδιώξει να αναδείξη τον ευατό του ως μία «ήπια» περιφερειακή δύναμη η οποία μάλιστα αγωνίζεται για την επιβίωσή της από τους εχθρούς της ιδίως την Ουάσινγκτον και το Τελ Αβίβ. Έχοντας νομιμοποιήσει την θέση της απέναντι στους Ιρανούς αλλά ακόμα και στους Άραβες όχι μόνο θα συνεχίσει αλλά και θα εντείνει τον πόλεμο δι’ αντιπροσώπων και τον πόλεμο φθοράς του αντι-ιρανικού συνασπισμού. Παράλληλα, θα ενδυναμώσει τις σχέσεις της με τους συμμάχους της στην περιοχή (Συρία, Χεσπολλάχ και άλλους).

Ακόμα, θα επιδιώξει την επαναπροσέγγιση με την Χαμάς και ίσως να θελήσει να αναλάβει αναβαθμισμένο ρόλο στις συζητήσεις για το « Παλαιστηνιακό» ζήτημα καλύπτοντας το κενό που θα αφήσει η διαλλακτική στάση του Ριάντ απέναντι στο Ισραήλ. Ταυτόχρονα με όλες αυτές τις δραστηριότητες δεν θα εγκαταλείψει και τον διπλωματικό διάλογο που ωστόσο θα διαπνέεται από καχυποψία εκ μέρους της ιρανικής πλευράς. Το μεγαλύτερο αίνιγμα είναι η στάση της ιρανικής κυβέρνησης απέναντι στο πυρηνικό της πρόγραμμα. Θα συνεχίσει τις συζητήσεις, θα τις «παγώσει» ή θα τις διακόψει εντελώς ακολουθώντας πλέον ανεξάρτητη πορεία; Είναι εμφανές  ότι θα το συνεχίσει αλλά θα βρίσκεται και σε επαφές με την Δύση.

Η συνεργασία Ισραήλ- Σαουδικής Αραβίας πραγματοποιείται σε μία συγκυρία ιδιόμορφη. Το Ιράν είναι βέβαιο ότι αν θέλει να επιβιώσει είναι αδήριτη ανάγκη  να αντιδράσει. Η αντίδρασή του ως φαίνεται θα περιλαμβάνει διπλωματικά και πολεμικά μέσα. Η Ουάσινγκτον προχώρησε σε μία ριψοκίνδυνη ενέργεια και είναι ζήτημα χρόνου αν εκείνη θα επιτρέψει να συνεχίσουν να ηχούν τα «τύμπανα» πολέμου. Πάντως, η ιρανική αντίδραση πρόκειται να επηρεάσει τις παροντικές και μελλοντικές εξελίξεις στην Μέση Ανατολή.