για τον Πολιτισμό και την Επικοινωνία
Συνέβη σήμερα
Συνέβη σήμερα
Μεγεθύνσεις
Μεγεθύνσεις
ΚΑΝΣ στα ΜΜΕ
ΚΑΝΣ στα ΜΜΕ
Προσεγγίσεις
Προσεγγίσεις
Γεωπολιτική
Γεωπολιτική
Μερσίλεια Αναστασιάδου

Μερσίλεια Αναστασιάδου

Share Button

Της Χριστίνας Σ. Φλάσκου⃰

Οι πολιτικές διεργασίες ενόψει των τοπικών εκλογών της 31ης Μαρτίου 2019 εντείνονται στην Τουρκία, με τα κόμματα να υιοθετούν στρατηγικές συσπείρωσης, αλλά και προσέλκυσης νέων ψήφων. Βασικός στόχος είναι η επικράτησή τους στους μητροπολιτικούς δήμους και κυρίως σε Κων/πολη, Άγκυρα και Σμύρνη. Γι’ αυτό και δίδεται ιδιαίτερη βαρύτητα στην επιλογή των υποψηφίων με ισχυρό έρεισμα στην κοινωνία.

Ενδεικτικό παράδειγμα αποτελεί η Κων/πολη (σ.σ. η εμπορική και πολιτιστική πρωτεύουσα της Τουρκίας), όπου με πληθυσμό άνω των 15 εκατομμυρίων, λειτουργεί σαν «καθρέφτης» της χώρας, αντιπροσωπεύοντας σχεδόν το 1/6 του συνόλου του εκλογικού σώματος και αποτελώντας το σημαντικότερο στόχο όλων των πολιτικών κομμάτων. Με άλλα λόγια και όπως υποστηρίζεται: «όποιος κερδίζει στην Κων/πολη, στην πραγματικότητα κερδίζει σε όλη την Τουρκία».Σύμφωναμε τον γενικό διευθυντή της A&G Research Company, Adil Gür, δύο στους δέκα ψηφοφόρους ζουν εκεί, ενώ ο προϋπολογισμός του Μητροπολιτικού Δήμου της Κων/πολης είναι μεγαλύτερος από τον προϋπολογισμό 18 υπουργείων. Συνέχεια ανάγνωση

Παράλληλα, ο Gür επισήμανε ότι μια από τις σημαντικότερες δυναμικές των τοπικών εκλογών είναι οι ίδιοι οι υποψήφιοι και η επιρροή τους στο λαό, η οποία μπορεί να ανέλθει σε 30-40% στις μητροπόλεις και σε 60-70% σε μικρότερες περιοχές[1].

Στις τοπικές εκλογές, εκτός από τις πολιτικές εξελίξεις, την οικονομία και την εξωτερική πολιτική, η τοπική δυναμική και οι κοινωνιολογικές σχέσεις παίζουν εξίσου καθοριστικό ρόλο.

Πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι πάνω από το 60% των ψηφοφόρων θα ψηφίσουν και πάλι σύμφωνα με τα πολιτικά τους «πιστεύω», ενώ περίπου το 40% θα επιλέξει με βάση τον υποψήφιο. Η επιλογή αυτή του 40%, που φαίνεται ότι θα παίξει καθοριστικό ρόλο στα αποτελέσματα του Μαρτίου, θα γίνει αφού προηγουμένως οι ψηφοφόροι λάβουν υπόψη παράγοντες όπως: η σχέση των υποψήφιων με τους ψηφοφόρους, η πολιτική τους στάση, αλλά καιοι εθνοτικές και θρησκευτικές ταυτότητές τους[2].

Οι στρατηγικές επιλογές των κομμάτων AKPκαι CHP

Πρωταρχικός στόχος του κόμματος «Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης» (AKP), ενόψει και των τοπικών εκλογών του Μαρτίου,είναι η περαιτέρω προώθηση και ενίσχυση του ρόλου και της συμμετοχής των γυναικών και των νέων στην πολιτική ζωή της χώρας. Επισημαίνεται ότι ο Erdoğan επανειλημμέναέχει τονίσει την αναγκαιότητα αύξησης του αριθμού των γυναικών – μελών στα δημοτικά συμβούλια, ενώ επιδίωξη είναι να εκλεγούν τουλάχιστον τρεις γυναίκες δήμαρχοι στις επαρχίες (σ.σ. έναντι της μίας στην παρούσα φάση – Gaziantep, Fatma Şahin) . Να σημειωθεί ότι ο αριθμός των μελών στα γυναικεία παραρτήματα τουAKP ανέρχεται στα 4,6 εκατομμύρια, υψηλότερα από οποιοδήποτε άλλο κόμμα.

Επιπρόσθετα, ο Erdoğan τόνισε γι’ ακόμη μια φορά, σε εκδήλωση στην Άγκυρα για την Παγκόσμια Ημέρα Πολεοδομίας – Χωροταξίας (8/11), την φιλοπεριβαλλοντική πολιτική του κόμματός του, κάνοντας λόγο για την προώθηση της «πράσινης» ανάπτυξης καιτην αναγκαιότητα γιαοριζόντια αστικοποίηση στις πόλεις. Ταυτόχρονα, ο Τούρκος πρόεδρος υπογράμμισετη σημασία των τοπικών εκλογών 2019, θεωρώντας ότι είναι μια καλή ευκαιρία για να επιδείξει το κόμμα τη βαρύτητα που δίνει στον περιβαλλοντισμό και την αστικοποίηση, λέγοντας ότι η αρχιτεκτονική στις τουρκικές πόλεις θα πρέπει να αντικατοπτρίζει την ισλαμική, οθωμανική και Σελτζουκική κληρονομιά[3].

Εν τω μεταξύ και σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του κόμματος, Ömer Çelik,η επιλογή του καταλληλότερου υποψήφιου θα κριθεί με βάση ένα νέο σύστημα έρευνας τάσεων που θα επιτρέπει γρήγορες αξιολογήσεις των πολιτικών προτιμήσεων των ψηφοφόρων.

Από την πλευρά του, ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, Kemal Kılıçdaroğlu,(Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα – CHP) εμφανίζεται αισιόδοξος για επικράτηση του κόμματός του σε  Κων/πολη και Άγκυρα, ενώ δίνοντας και εκείνος προτεραιότητα στην «πράσινη» ανάπτυξη, δεσμεύτηκε ότι κατά τη διάρκεια της πενταετούς θητείας θα γίνουν ενέργειες γιαοριστική αλλαγή της όψης και των δύο πόλεων. Εκτός, όμως, από την Κων/πολη και την Άγκυρα, στόχος του κόμματος είναι η επικράτηση και σε άλλες μεγάλες πόλεις, όπως Αττάλεια, Άδανα, Μερσίνη, Μανίσα, Μπαλίκεσιρ και Ουσάκ.

Όπως ανάφερε σε συνέντευξή του οKılıçdaroğlu, βασικός στόχος είναι η ολοκλήρωση, το συντομότερο δυνατόν, του πολεοδομικού μετασχηματισμού της Κων/πολης, που θα αναδεικνύει το ιστορικό υπόβαθρο της πόλης και θα συμπεριλαμβάνει χώρους πρασίνου, κοινωνικούς χώρους, αντισεισμική θωράκιση των σχολείων και των νοσοκομείων,ενώ θα βασίζεται σε επιστημονικές μελέτες για την προστασία των δασών και των υδάτινων πόρων. Αναφερόμενος δε στην Άγκυρα, τόνισε ότι θα ενισχύσει τα δημοκρατικά και εκσυγχρονιστικά στοιχεία, μετατρέποντάς την σε μια πόλη που να συμβαδίζει με την ιστορία της Τουρκικής Δημοκρατίας. Προέτρεψε, μάλιστα, τους πολίτες να επισκεφτούν περιοχές στην Άγκυρα που διοικούνται από δημάρχους του CHPγια να διαπιστώσουν ιδίοις όμμασι το έργο που γίνεται[4].

Επιπρόσθετα, το CHP αποφάσισε, κατά τη διάρκεια συνεδρίασης της Κεντρικής Εκτελεστικής Επιτροπής του κόμματος (5/11), να υιοθετήσει μια νέα στρατηγική προσέγγισης του κύριου όγκου των ψηφοφόρων, σύμφωνα με την οποία παραμερίζεται η ελιτίστικη ρητορική και τη θέση της παίρνει ένα νέο μοντέλο που θα ανοίγει διαύλους επικοινωνίας, ενώ παράλληλα επιδιώκεται η προσέλκυση των κεντροδεξιών ψηφοφόρων που αποτελούν την πλειοψηφία της βάσης του κυβερνώντος κόμματος «Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης» (AKP).

Για την επίτευξη αυτής της νέας στρατηγικής, που προβλέπει την οργάνωση κάθε γειτονιάς, συγκροτείται επιτροπή του κόμματος η οποία αναλαμβάνει να καθοδηγεί ειδικές ομάδες ψηφοφόρων που θα έρχονται σε επαφή με τους πολίτες, έχοντας ως σύνθημα «Γνωρίστε, ακούστε και βοηθήστε τους γείτονές σας». Σημειώνεται ότι το CHP παραδοσιακά πλεονεκτεί σε περιοχές υψηλού εισοδήματος, ενώ έχει αποτύχει να κερδίσει την πλειοψηφία στα κεντρικά, νότια και ανατολικά διαμερίσματα της χώρας.

Αναφορικά δε με το θέμα συμμαχιών στους υποψήφιους, ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης έχει τονίσει ότι η μοναδική συμμαχία που θα έχει το κόμμα θα είναι με τον λαό. Παρ’ όλα αυτά αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο συνεργασίας με οποιοδήποτε κόμμα εναντίον του AKP, αναφέρονταςότι θα μπορούσε να συζητήσει και με το İyi (Καλό κόμμα) της Meral Akşener και με το SP (Κόμμα της Ευτυχίας – Temel Karamollaoğlu). Ήδη στις 13/11 συναντήθηκε με την Akşener, όπου και δόθηκε «πράσινο» φως για συνέχιση της «Εθνικής Συμμαχίας» στις τοπικές εκλογές. Επιπρόσθετα, αν και γίνεται λόγος για μυστικές διαπραγματεύσεις του CHPμε το «Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών» (HDP), η βαθιάκαι παρατεταμένη χειραψία του Kılıçdaroğluμε την συμπρόεδρο του κόμματος, Pervin Buldan, κατά τη συνάντησή τους στις 20/11, φαίνεται να δείχνει την πρόθεση επισημοποίησης συμμαχίας[5].

 

Τι δείχνουν οι δημοσκοπήσεις

Σύμφωνα με δημοσκόπηση της ORC που έλαβε χώρα από 7 – 13 Οκτωβρίου σε ένα δείγμα 5.186 πολιτών, τα ποσοστά που έλαβαν τα κόμματα στο ερώτημα «ποιο κόμμα θα ψηφίσετε στις τοπικές εκλογές του Μαρτίου 2019», είναι τα ακόλουθα: AKP 32,4%, CHP 23,9%, MHP15,7%, HDP 5,1%, IYI 2,4%, Άλλο 0,9%, Αναποφάσιστοι 19,6%.

Τα ποσοστά αυτά με την αναγωγή διαμορφώνονται ως ακολούθως: AKP 40,3%, CHP 29,7%, MHP 19,5%, HDP 6,3%, IYI 2,9% και Άλλο 1,1%. Αν συγκριθούν δε τα ποσοστά που προκύπτουν από την αναγωγή με τα ποσοστά των κομμάτων που έλαβανστις τοπικές εκλογές του 2014, φαίνεται ότι το AKPέχει πτώση, ταCHPκαι MHPέχουν άνοδο, ενώ δεν μπορούν να εξαχθούν σαφή συμπεράσματα γιαIYIπου ιδρύθηκε το 2017 και γιαHDP, καθότι στις εκλογές του 2014 είχε κατέβει παράλληλα με το BDP.

Επισημαίνεται ότι, με βάση έρευνα της ORCγια τον Νοέμβριο, το MHPφαίνεται να έχει την υψηλότερη συσπείρωση (91%), έναντι των AKP (61%),CHP (66%), HDP (57%) και IYI (32%).

 

  2009

ΤΕΛΙΚΑ

2014

ΤΕΛΙΚΑ

ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ 7-13/10
        ΑΝΑΓΩΓΗ
AKP 38,99% 45,50% 32,40% 40,30%
CHP 23,23% 27,79% 23,90% 29,70%
MHP 16,13% 15,21% 15,70% 19,50%
HDP     5,10% 6,30%
IYI     2,40% 2,90%
ΑΛΛΟ     0,90% 1,10%
ΑΝΑΠΟΦ.     19,60%  

 

 

Επιπρόσθετα, από 1 – 9 Νοεμβρίου 2018, η ORC διεξήγαγε δημοσκόπηση, με προσωπικές συνεντεύξεις, για πέντε μητροπολιτικές πόλεις και συγκεκριμένα για  Κων/πολη, Σμύρνη, Άδανα, Προύσα και Ντενιζλί, ενώ τα δείγματα ήταν 4.110, 2.517, 1.875, 2.375 και 1.530 αντίστοιχα.

Παρόμοια δημοσκόπηση είχε διεξαχθεί από 7 – 13 Σεπτεμβρίου 2018 για Κων/πολη, Άγκυρα, Σμύρνη, Προύσα, Άδανα, με δείγματα 4.200, 3.080, 2.490, 2.245 και 1.951 αντίστοιχα.

Οι μετρήσεις έδειξαν τα εξής:

  ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
  ΚΩΝ/ΠΟΛΗ ΣΜΥΡΝΗ ΑΔΑΝΑ ΠΡΟΥΣΑ ΝΤΕΝΙΖΛΙ
AKP 35,10% 25,10% 23,80% 34,00% 31,40%
CHP 26,70% 39,00% 24,50% 23,20% 27,00%
MHP   9,80%   7,80% 28,10% 10,60% 11,80%
HDP   5,60%   4,70%   4,50%   1,50%   1,60%
IYI   2,80%   4,10%   2,80%   5,70%   6,40%
ΑΛΛΟ   1,90%   0,90%   0,60%   0,80%   0,90%
ΑΝΑΠΟΦ. 18,10% 18,40% 15,70%    24,20% 20,90%

 

 

 

 

 

  ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
  ΚΩΝ/ΠΟΛΗ ΑΓΚΥΡΑ ΣΜΥΡΝΗ ΠΡΟΥΣΑ ΑΔΑΝΑ
AKP 37,50% 30,20% 26,90% 35,50% 22,90%
CHP 24,00% 26,60% 38,20% 21,60% 23,10%
MHP 10,20% 15,80%   5,70%   6,50% 26,80%
HDP   6,80% 2,10%   5,30%   2,80%   4,00%
IYI   3,50% 5,10%   4,80%   6,20%   3,20%
ΑΛΛΟ   1,40%   0,90%   1,10%   0,60%   0,80%
ΑΝΑΠΟΦ. 16,60% 19,30% 18,00% 26,80% 19,20%

 

 

⃰ Η Χριστίνα Σ. Φλάσκου είναι πτυχιούχος Πολιτικής Επιστήμης & Ιστορίας, κάτοχος Μεταπτυχιακού Τίτλου Διεθνών & Ευρωπαϊκών Σπουδών με ειδίκευση στις Διεθνείς Σχέσεις & Στρατηγικές Σπουδές, επικεφαλής της έρευνας «Τουρκία και Συριακή κρίση» στο Ινστιτούτο Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων, Αρθρογράφος έντυπου και διαδικτυακού Τύπου

[1]«92 AK Party mayors unable to rerun for local elections due to party’s 3-term rule», Daily Sabah, 14/11/18, https://www.dailysabah.com/elections/2018/11/15/92-ak-party-mayors-unable-to-rerun-for-local-elections-due-to-partys-3-term-rule

[2]Mahmut Övür, «Kurdish voter behavior in the next local elections», Daily Sabah, 16/11/18, https://www.dailysabah.com/columns/mahmut_ovur/2018/11/16/kurdish-voter-behavior-in-the-next-local-elections

[3]«Erdoğan urges mayors for horizontal construction in cities», Hurriyet Daily News, 8/11/18, http://www.hurriyetdailynews.com/erdogan-urges-mayors-for-horizontal-construction-in-cities-138705

[4]İpek Özbey, «CHP vows to win Istanbul, Ankara in March 2019 polls», Hurriyet Daily News,  12/11/18, http://www.hurriyetdailynews.com/chp-vows-to-win-istanbul-ankara-in-march-2019-polls-138782

[5]«Kılıçdaroğlu ve Pervin Buldan el sıkıştı», A Haber, 20/11/18, https://www.ahaber.com.tr/gundem/2018/11/20/kilicdaroglu-ve-pervin-buldan-el-sikisti

Share Button

Της Χριστίνας Σ. Φλάσκου ⃰

Ο Τούρκος πρόεδρος, Recep Tayyip Erdoğan, κατά τη διάρκεια ομιλίας του (10/11) για την 80η επέτειο από το θάνατο του ιδρυτή της Τουρκικής Δημοκρατίας, Mustafa Kemal Atatürk, έκανε ιδιαίτερη μνεία στο μεγαλόπνοο, φιλόδοξο και μακροπρόθεσμο πρόγραμμα «Vision 2023», ενώ τον περασμένο μήνα ανακοινώθηκαν από τον υπουργό Παιδείας, Ziya Selçuk, οι μεταρρυθμίσεις που συμπεριλαμβάνονται σε αυτό και αφορούν στον τομέα της εκπαίδευσης.

Το «Vision 2023», το οποίο στοχεύει σε έναν εντυπωσιακό αριθμό μεταρρυθμίσεων, ανακοινώθηκε το 2013 από τον τότε πρωθυπουργό Erdoğan με σύνθημα «ένα μεγάλο έθνος, μια μεγάλη δύναμη» και προβλέπει κομβικές αλλαγές σε μια σειρά από τομείς, όπως οικονομικής δραστηριότητας, ενέργειας, υγειονομικής περίθαλψης, εκπαίδευσης, μεταφορών κλπ. Επιδίωξη του Erdoğan είναι να θέσει την Τουρκία στις δέκα πρώτες οικονομίες του κόσμου μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια και να την αναδείξει ως ηγετικό παράγοντα στο μέλλον της περιοχής, βάζοντας τη δική του «σφραγίδα» στην πολιτική της χώρας με ημερομηνία ορόσημο το 2023, όπου και θα εορταστούν τα 100 χρόνια από την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας. Συνέχεια ανάγνωση

Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι, εκτός από το «Vision 2023», έχουν ανακοινωθεί και τα «Vision 2053» και «Vision 2071», τα οποία σηματοδοτούν τα 600 χρόνια από την Άλωση της Κωνσταντινούπολης και τα 1.000 χρόνια από την αποφασιστική νίκη των Τούρκων Σελτζούκων κατά των Βυζαντινών στη μάχη του Manzikert. Χαρακτηριστική και με «νόημα» είναι η δήλωση του Erdoğan (2016), σύμφωνα με την οποία «όποιος εκλαμβάνει ως έναρξη της ιστορίας μας το 1919 και όχι τα 1.000 χρόνια της ιστορίας του έθνους και του πολιτισμού μας … είναι εχθρός του έθνους και του κράτους μας».

Σύμφωνα με την προγραμματική διακήρυξη του κόμματος «Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης» (AKP) για την παιδεία, δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα στη δημιουργία μιας ανταγωνιστικής νέας γενιάς με ισχυρά ιδανικά για το μέλλον, ενώ σταθερός σκοπός του κυβερνώντος κόμματος είναι η ενίσχυση του επιπέδου και της ποιότητας της εκπαίδευσης. Επιδιώκεται, επίσης, το 2023 το ποσοστό του αλφαβητισμού για τα άτομα κάτω των 50 ετών να φτάσει στο 100%, παρέχοντας παράλληλα την ευκαιρία σε όσους από τη νέα γενιά επιθυμούν να έχουν πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Επιπρόσθετα, τονίζεται ότι «η συντηρητική μας στάση (AKP) δεν είναι η προστασία του status quo, αλλά η διατήρηση πολυετών, παραγωγικών αξιών. Για εμάς, η συντηρητική προσέγγιση είναι ένα πρωτοποριακό στοιχείο της διαδικασίας μετασχηματισμού και μεταρρυθμίσεων στην Τουρκία. Πρόκειται για τον επαναπροσδιορισμό των αξιών και αρχών μας, κοινωνικών και πολιτιστικών, που διαμόρφωσαν εμάς και την ταυτότητά μας, με τέτοιο τρόπο ώστε να ανταποκριθούν στις ανάγκες της εποχής μας. Η προοπτική μας είναι να έχουμε μια κοινωνία που να βασίζεται στον πολιτισμό και τις αξίες μας και να συνδυάζει την παράδοση με τον εκσυγχρονισμό, το τοπικό με το παγκόσμιο και το παλιό με το νέο. Στην επέτειο της Δημοκρατίας μας, η Τουρκία θα φτάσει σε ένα σημείο όπου οι πολιτιστικές και κοινωνικές μας αξίες θα αναπαραχθούν και θα μεταδοθούν επιτυχώς στις μελλοντικές γενιές»[1].

Ο υπουργός Παιδείας, Ziya Selçuk, παρουσίασε το νέο μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα για την εκπαίδευση, στο πλαίσιο του «Vision 2023», σε εκδήλωση στην Άγκυρα στις 23 Οκτωβρίου. Όπως φαίνεται, μάλιστα, από τις ανακοινώσεις τόσο του ίδιου, όσο και του Τούρκου προέδρου, δίνεται προτεραιότητα στην καινοτομία, τεχνογνωσία και εξειδίκευση των μαθητών και των καθηγητών, με απώτερο στόχο η παιδεία στην Τουρκία να γίνει διεθνώς ανταγωνιστική και να αποφευχθεί το φαινόμενο του brain drain.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του υπουργού Παιδείας, στόχος είναι ένα ευέλικτο εκπαιδευτικό σύστημα εφαρμόζοντας ένα ευρύ πρόγραμμα σπουδών, που περιλαμβάνει μείωση των σχολικών ωρών, αλλά και εισαγωγή εργαστηρίων κατάρτισης που θα ανταποκρίνονται στις δεξιότητες και ικανότητες όλων των μαθητών, με σκοπό να υπάρξει η κατάλληλη προετοιμασία για τομείς όπου αυτοί έχουν τις περισσότερες πιθανότητες να επιτύχουν.

Μια ακόμη επιδίωξη είναι η απαγκίστρωση του συστήματος από τυποποιημένες εξετάσεις, οι οποίες θα είναι «δευτερευούσης σημασίας», ώστε να αποφεύγεται ο ανταγωνισμός και το άγχος εκατομμυρίων μαθητών, ενώ η αξιολόγηση δεν θα γίνεται με βάση ένα και μόνο κριτήριο, αλλά με πολλά και διαφορετικά κριτήρια.

Με το νέο σύστημα προβλέπονται κίνητρα στους εκπαιδευτικούς, καλύτερες συνθήκες εργασίας και αύξηση αποδοχών, ενώ όσοι θα κρίνονται επιτυχείς από το υπουργείο θα παρακολουθούν εκπαιδευτικά προγράμματα στο εξωτερικό[2].

Αναφορικά δε με τις προσπάθειες βελτίωσης της διδασκαλίας ξένων γλωσσών, αλλά και την αύξηση του αριθμού αυτών ανάλογα με τις ανάγκες των μαθητών, υπήρξε σχετική δήλωση του Selçuk, σύμφωνα με την οποία «θα εφαρμόσουμε ένα πιλοτικό πρόγραμμα για τη διδασκαλία 5 ή 6 ξένων γλωσσών στα διάφορα σχολεία της Τουρκίας μέσα στα επόμενα δύο χρόνια»[3].

Ο Selçuk, μάλιστα, σε συνέντευξή του στην Daily Sabah, υπογράμμισε τους δύο βασικούς άξονες που αποτελούν το θεμέλιο του νέου εκπαιδευτικού συστήματος, ενώ η όλη διαδικασία αναμένεται να παράγει αποτελέσματα έως το 2021. Συγκεκριμένα, ανέφερε ότι «θα εκπαιδεύσουμε τα παιδιά μας σε δύο άξονες που βασίζονται σε εθνικές και οικουμενικές αξίες. Η ανθρωποκεντρική καθολική προσέγγιση είναι απαραίτητη. Θα ξεκινήσουμε με αυτήν και στη συνέχεια θα προσθέσουμε σ’ αυτήν την εθνική μας “πινελιά”. Κύριος στόχος μας είναι ο παγκόσμιος ανταγωνισμός. Το εκπαιδευτικό μας σύστημα πρέπει να οδηγεί στην παραγωγή ανταγωνιστικής δύναμης», προσθέτοντας ότι είναι απαραίτητο να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο του brain drain και να καταστεί η χώρα ελκυστική, όχι μόνο για τους Τούρκους με υψηλή εξειδίκευση, αλλά και για περιζήτητους επαγγελματίες από το εξωτερικό.

Συνέχισε δε λέγοντας ότι «η εκπαίδευση δεν είναι πλέον το μεγαλύτερο πρόβλημα μας, αλλά η λύση μας από εδώ και πέρα… Συνδυάζοντας την ποιότητα και την επιτυχία, θα κατασκευάσουμε ένα ολοκαίνουργιο εκπαιδευτικό σύστημα για να επιτύχουμε τους στόχους μας για το 2023», υπονοώντας ταυτόχρονα ότι το παλαιό πρότυπο για την εκπαίδευση θα μείνει πίσω μέσα στα επόμενα τρία χρόνια.

Υπογράμμισε, επίσης, ότι το εκπαιδευτικό σύστημα είναι ζωτικής σημασίας για τη διατήρηση της οικονομικής ανάπτυξης μιας χώρας, τονίζοντας «χρειαζόμαστε τρία χρόνια για να δημιουργήσουμε το σύστημά μας και να το καταστήσουμε λειτουργικό. Σε τρία χρόνια θα αποκομίσουμε τα οφέλη του, μετά από αυτό θα εστιάσουμε στον παγκόσμιο ανταγωνισμό», ενώ σημειώνεται ότι έχει ήδη δημιουργηθεί πρόγραμμα επαγγελματικής κατάρτισης στα σχολεία σε συνεργασία με την τουρκική αεροδιαστημική [TAI] και την ASELSAN[4].

Ο Erdoğan, από την πλευρά του, κατά τη διάρκεια ομιλίας του στην εκδήλωση «2023 Education Vision», που διοργανώθηκε από το υπουργείο Παιδείας (23/10), επισήμανε την ιδιαίτερη σημασία που έχει ο τομέας της εκπαίδευσης για το AKP, καθώς επίσης και ότι αυξήθηκε ο προϋπολογισμός για τον τομέα αυτό από 7,5 δισεκατομμύρια σε 92 δισεκατομμύρια τούρκικες λίρες. Παράλληλα, δήλωσε ότι θα δοθεί πρόσθετη οικονομική στήριξη στα σχολεία και ότι «θα ληφθούν μέτρα που θα ενθαρρύνουν τους εκπαιδευτικούς μας που εργάζονται σε μειονεκτούσες περιοχές», ενώ διευκρίνισε ότι η εκπαίδευση στα νηπιαγωγεία θα γίνει υποχρεωτική όταν ολοκληρωθούν οι απαραίτητες ρυθμίσεις.

Στις αρχές Οκτωβρίου, σε ομιλία του στην Άγκυρα για την έναρξη του νέου ακαδημαϊκού έτους, ο Erdoğan είχε τονίσει ότι «ο μετασχηματισμός του εκπαιδευτικού συστήματος με καινοτομίες και μεταρρυθμίσεις σύμφωνα με τις ανάγκες ενός ψηφιακού κόσμου θα είναι ζωτικής σημασίας για το λαμπρό και ασφαλές μέλλον της χώρας», δηλώνοντας «η Τουρκία πρέπει πρώτα να ολοκληρώσει τον ψηφιακό της μετασχηματισμό ώστε να καλύπτει τις απαιτήσεις της εποχής κι ακόμη περισσότερες. Δεν είναι δυνατόν για μια χώρα που μένει πίσω στην τεχνολογία να πετύχει τους επιστημονικούς και βιομηχανικούς της στόχους».

Σχολιάζοντας δε τη σημασία της ασφάλειας στον κυβερνοχώρο και της ασφάλειας των πληροφοριών, επισήμανε ότι η Τουρκία δεν μπορεί να έχει μια σίγουρη θέση στο μέλλον, ελλείψει προστασίας δεδομένων στη χώρα και ότι «δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι μελλοντικοί πόλεμοι θα διεξάγονται με κυβερνοεπιθέσεις και όχι με συμβατικά όπλα». Τόνισε, επίσης, ότι «μια γενιά που θα έχει επίγνωση των εθνικών συμφερόντων δεν θα συμμετάσχει σε δραστηριότητες εναντίον της χώρας της»[5].

Τέλος, το στρατηγικό σχέδιο του «Vision 2023», που λειτουργεί ως «οδικός χάρτης» επανακαθορισμού των στόχων προς την κατεύθυνση επίλυσης των χρόνιων προβλημάτων του εκπαιδευτικού συστήματος, θεωρείται ότι προάγει την ποιοτική αναβάθμιση και τη διεθνή ανταγωνιστικότητα αυτού.

 

⃰ Η Χριστίνα Σ. Φλάσκου είναι πτυχιούχος Πολιτικής Επιστήμης & Ιστορίας, κάτοχος Μεταπτυχιακού Τίτλου Διεθνών & Ευρωπαϊκών Σπουδών με ειδίκευση στις Διεθνείς Σχέσεις & Στρατηγικές Σπουδές, επικεφαλής της έρευνας «Τουρκία και Συριακή κρίση» στο Ινστιτούτο Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων, Αρθρογράφος έντυπου και διαδικτυακού Τύπου

 

[1]«Political Vision of AK Parti for 2023», AK Parti, 30/9/12, https://www.akparti.org.tr/english/akparti/2023-political-vision

[2]«Turkey’s education minister unveils education reform program», Hurriyet Daily News, 24/10/18, http://www.hurriyetdailynews.com/turkeys-education-minister-unveils-education-reform-program-138220

[3]Baris Gundogan, «Turkey to improve foreign language education at schools», Anadolu Agency, 25/10/18, https://www.aa.com.tr/en/culture-and-art/turkey-to-improve-foreign-language-education-at-schools/1292863

[4]Nur Özkan Erbay, «We will raise our children with national, universal values, education minister says», Daily Sabah, 26/10/18, https://www.dailysabah.com/education/2018/10/27/we-will-raise-our-children-with-national-universal-values-education-minister-says

[5]«Turkey sees strengthening education system with reforms, innovation essential for digital future», Daily Sabah, 3/10/18, https://www.dailysabah.com/politics/2018/10/04/turkey-sees-strengthening-education-system-with-reforms-innovation-essential-for-digital-future

Share Button

Της Χριστίνας Σ. Φλάσκου ⃰

Σε μια κίνηση καλής θελήσεως προχώρησαν οι πρόεδροι Donald Trump και Recep Tayyip Erdoğan, ανακοινώνοντας σχεδόν ταυτόχρονα στις 2 Νοεμβρίου την άρση των κυρώσεων που είχαν επιβληθεί εκατέρωθεν κατά κορυφαίων αξιωματούχων, στο πλαίσιο των διεργασιών επαναπροσέγγισης και αναθέρμανσης των διπλωματικών σχέσεων των δύο ΝΑΤΟϊκών συμμάχων. Η άρση των κυρώσεων με βάση την αρχή της αμοιβαιότητας επήλθε λίγες εβδομάδες μετά την απελευθέρωση του πάστορα Brunson και ενώ είχε προηγηθεί τηλεφωνική επικοινωνία των δύο προέδρων (1/11).

Συγκεκριμένα, το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ επικαιροποίησε τη λίστα των ονομάτων που υπόκεινται σε κυρώσεις με βάση το νόμο «Magnitsky» (2016), αφαιρώντας τους δύο Τούρκους υπουργούς, ενώ ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών της Τουρκίας, Hami Aksoy, δήλωσε ότι αίρονται οι κυρώσεις, που επιβλήθηκαν κατά δύο Αμερικανών αξιωματούχων «σύμφωνα με την αρχή της αμοιβαιότητας, η οποία αποτελεί τη βάση των διπλωματικών πρακτικών»[1]. Στο ίδιο μήκος κύματος ήταν και οι δηλώσεις του Τούρκου ΥΠΕΞ, Mevlüt Çavuşoğlu, όταν ρωτήθηκε για το ζήτημα από τους δημοσιογράφους κατά τη διάρκεια της συνάντησης των D-8 στην Antalya (3/11). Συνέχεια ανάγνωση

Επιπρόσθετα και σύμφωνα με το γραφείο Τύπου της τουρκικής προεδρίας, κατά την τηλεφωνική επικοινωνία Trump – Erdoğan συζητήθηκαν διμερή και περιφερειακά ζητήματα, συμπεριλαμβανομένων των τελευταίων εξελίξεων στη Συρία (Manbij και Idlib), ενώ ταυτόχρονα δεσμεύτηκαν να εργαστούν εποικοδομητικά για την ενίσχυση των διμερών σχέσεων.

Υπενθυμίζεται ότι το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ επέβαλε κυρώσεις (1/8) κατά δύο υπουργών της Τουρκίας κατηγορώντας τους για συμμετοχή στην άδικη σύλληψη και κράτηση του Brunson. Επρόκειτο για τον υπουργό Δικαιοσύνης Abdulhamit Gül και τον υπουργό Εσωτερικών Süleyman Soylu, οι οποίοι, σύμφωνα με την ανακοίνωση της Sarah Huckabee Sanders (σ.σ. Εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου), έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην υπόθεση του Αμερικανού πάστορα. Περαιτέρω, οι δύο Τούρκοι υπουργοί κατηγορήθηκαν ότι λειτουργούν ως ηγετικά στελέχη των τουρκικών κυβερνητικών οργανισμών που ευθύνονται για σοβαρές παραβιάσεις κατά των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα.

Οι κυρώσεις επιβλήθηκαν στο πλαίσιο του Εκτελεστικού Διατάγματος 13818 (21/12/17)  «Αποκλεισμός της περιουσίας των ατόμων που εμπλέκονται σε σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή διαφθοράς», το οποίο βασίζεται στο νόμο «Magnitsky» που επιτρέπει στην κυβέρνηση των ΗΠΑ να θέτει κυρώσεις κατά ξένων κυβερνητικών αξιωματούχων που εμπλέκονται στα ανωτέρω αδικήματα οπουδήποτε στον κόσμο. Ως εκ τούτου, διετάχθη το «πάγωμα» οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου των δύο υπουργών που βρίσκεται εντός αμερικανικής δικαιοδοσίας, ενώ την ίδια στιγμή απαγορεύτηκε στους Αμερικανούς να έχουν οποιαδήποτε συναλλαγή μαζί τους[2].

Η κυβέρνηση Erdoğan με τη σειρά της, προχώρησε σε αντίποινα επιβάλλοντας κυρώσεις κατά της υπουργού Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, Kirstjen Nielsen, και κατά του Γενικού Εισαγγελέα, Jeff Sessions, οι οποίες περιλάμβαναν απαγόρευση ταξιδιού και οποιασδήποτε χρηματοοικονομικής συναλλαγής με πολίτες ή οργανισμούς στην Τουρκία, καθώς και «πάγωμα» περιουσιακών στοιχείων στη χώρα.

Για την εξέλιξη του θέματος των κυρώσεων, ο εκπρόσωπος του κόμματος «Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης» (AKP), Ömer Çelik, δήλωσε «η άρση των κυρώσεων που είχαν επιβάλει οι ΗΠΑ σε δύο υπουργούς της Τουρκίας συνιστά σημαντικό βήμα για την ομαλοποίηση και ενδυνάμωση των δεσμών μεταξύ  των δύο χωρών».

Φαίνεται, λοιπόν, ότι η απελευθέρωση του Brunson είχε θετικά αποτελέσματα, δεδομένου ότι «άνοιξε» το δρόμο για αποκλιμάκωση της διπλωματικής έντασης μεταξύ ΗΠΑ – Τουρκίας, όπου και παρατηρείται κινητικότητα προς την κατεύθυνση αντιμετώπισης ζητημάτων διαφορετικών στρατηγικών επιλογών των δύο χωρών.

Στα πλαίσια αυτά εντάσσονται και τα ακόλουθα:

Πρώτον, η ανακοίνωση του Τούρκου ΥΠΕΘΑ, Hulusi Akar, ότι την Πέμπτη 1η Νοεμβρίου ξεκίνησε ο πρώτος γύρος των από κοινού περιπολιών με τις ΗΠΑ, στην Manbij (Βόρεια Συρία). Όπως, μάλιστα, χαρακτηριστικά ανέφερε ο Erdoğan κατά τη διάρκεια κοινής συνέντευξης Τύπου με τον Ουκρανό ομόλογό του Petro Poroshenko στην Κων/πολη (3/11), «στόχος μας είναι η απομάκρυνση των τρομοκρατικών ομάδων PYD/YPG από την Manbij το συντομότερο δυνατόν»[3].

Σύμφωνα, βέβαια, με ανακοίνωση του συνασπισμού επιχειρησιακών δυνάμεων υπό την ηγεσία των Η.Π.Α. (Combined Joint Task Force-Operation Inherent Resolve, CJTF-OIR), οι συνδυασμένες περιπολίες με τον τουρκικό Στρατό επιτρέπουν την ενίσχυση της ασφάλειας και σταθερότητας στην Manbij. Αυτό είναι «επιτακτική ανάγκη προκειμένου να διατηρηθεί η δυναμική των συνεχιζόμενων επιχειρήσεων κατά του ISIS (Daesh) στην ανατολική Συρία, καθώς και για την ασφαλή και οικειοθελή επιστροφή των προσφύγων και των εσωτερικά εκτοπισμένων»[4].

Κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής επικοινωνίας του Akar με τον Αμερικανό ομόλογό του James Mattis, όπου συζητήθηκαν οι διμερείς αμυντικές σχέσεις, η κατάσταση στη Συρία και η καταπολέμηση της τρομοκρατίας, υπήρξε σύγκλιση απόψεων για το ότι «οι κοινές περιπολίες συνιστούν σημαντικό βήμα για την αποκλιμάκωση των εντάσεων κατά μήκος των συνόρων και τη διατήρηση της ασφάλειας και σταθερότητας στην περιοχή»[5].

Βέβαια, από τις ανωτέρω δηλώσεις φαίνεται ότι υπάρχει διαφορετική προσέγγιση και ερμηνεία σχετικά με τα συμφωνηθέντα για τις κοινές περιπολίες και που είναι ανάλογα με τις επιδιώξεις Αμερικανών και Τούρκων για την περιοχή.

Δεύτερον: Οι ΗΠΑ επανέφεραν (5/11) τις κυρώσεις κατά του Ιράν, προσθέτοντας 300 νέες ονομασίες, συμπεριλαμβανομένων του πετρελαϊκού, ναυτιλιακού, ασφαλιστικού και τραπεζικού τομέα του Ιράν, με στόχο να πλήξουν τα κύρια έσοδα της χώρας από την πετρελαϊκή βιομηχανία. Όπως, μάλιστα, ανακοίνωσε ο ΥΠΕΞ των ΗΠΑ, Mike Pompeo (5/11), παραχωρήθηκε εξάμηνη εξαίρεση σε οχτώ χώρες, οι οποίες και είναι Τουρκία, Κίνα, Ινδία, Νότια Κορέα, Ελλάδα, Ιταλία, Ιαπωνία και Ταϊβάν[6], ενώ κατά τη διάρκεια ραδιοφωνικής συνέντευξης δήλωσε ότι «η Τουρκία θα πρέπει να εγκαταλείψει την εταιρική της σχέση με το Ιράν και να επιδιώξει την ανάπτυξη στενότερων σχέσεων με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ».

Την εξαίρεση της Τουρκίας είχε προαναγγείλει (2/11) ο υπουργός Ενέργειας και Φυσικών Πόρων της Τουρκίας, Fatih Dönmez, δηλώνοντας «θα είναι μια θετική συμβολή για την ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή», ενώ πρόσθεσε ότι η απόφαση της Washington επήλθε μετά από διαπραγματεύσεις Τούρκων και Αμερικανών αξιωματούχων[7].

Τρίτον: Ο Erdoğan κατά τη διάρκεια κοινής συνέντευξης Τύπου με τον Poroshenko, αναφέρθηκε μεταξύ άλλων και στο ζήτημα της Halkbank, λέγοντας ότι ο Donald Trump του υποσχέθηκε ότι θα δώσει οδηγίες στα μέλη του υπουργικού του συμβουλίου σχετικά με την υπόθεση αυτή.

Υπενθυμίζεται ότι το περασμένο καλοκαίρι η Τουρκία επεδίωξε να πείσει τις ΗΠΑ να απαλλάξουν την κρατική τράπεζα Halkbank από την απειλή επιβολής προστίμου, με την αιτιολογία ότι αυτή «έσπασε» το εμπάργκο προς το Ιράν κατά τη διάρκεια των αμερικανικών κυρώσεων στη χώρα αυτή[8].

Τέταρτον: Σύμφωνα με δημοσίευμα της Milliyet αναμένεται, εκτός απροόπτου, η προσγείωση στην Τουρκία των πρώτων μαχητικών αεροσκαφών F-35 τον Νοέμβριο του 2019. Αναφέρεται επίσης ότι στις 12-13 Νοεμβρίου πρόκειται να συνταχθεί αναφορά από το υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ σχετικά με το θέμα των τουρκικών F-35, η οποία θα διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο για την περαιτέρω αναστολή ή συνέχιση του προγράμματος παράδοσης των αεροσκαφών. Στην Άγκυρα, πάντως, πιστεύουν ότι η αναφορά αυτή δεν θα προκαλέσει περαιτέρω εμπόδια[9], και

Πέμπτον: Παρατηρείται, μεν, μερική ανάκαμψη της τουρκικής λίρας σε σχέση με το δολάριο, 5,3996 λίρες/1$ (6/11), όμως η οικονομία φαίνεται να κατεβάζει ταχύτητα και να προκαλεί «πονοκέφαλο» στον Erdoğan, δεδομένου ότι ο ετήσιος πληθωρισμός στην Τουρκία σημείωσε άλμα στο 25% τον Οκτώβριο, με βάση τα επίσημα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν στις 5 Νοεμβρίου, φτάνοντας στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 15 ετών[10].

Συμπερασματικά, οι ανωτέρω εξελίξεις και κυρίως η αμοιβαία άρση των κυρώσεων κατά αξιωματούχων των δύο χωρών, η έναρξη κοινών περιπολιών στη Manbij, καθώς και η εξαίρεση της Τουρκίας από τις κυρώσεις κατά του Ιράν, αποτελούν θετικές ενδείξεις για το μέλλον των προβληματικών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών. Ωστόσο, εξακολουθούν να παραμένουν «αγκάθια» στις σχέσεις τους, όπως π.χ. από την πλευρά της Τουρκίας, η μη έκδοση από τις ΗΠΑ του Ιεροκήρυκα Fethullah Gülen, καθώς και η υποστήριξη που παρέχουν στους Κούρδους της Βόρειας Συρίας (YPG) και από την πλευρά των ΗΠΑ, η πολιτική του Erdoğan προς το εχθρικό γι’ αυτές Ιράν και η απόφαση αγοράς των S-400.

 

⃰ Η Χριστίνα Σ. Φλάσκου είναι πτυχιούχος Πολιτικής Επιστήμης & Ιστορίας, κάτοχος Μεταπτυχιακού Τίτλου Διεθνών & Ευρωπαϊκών Σπουδών με ειδίκευση στις Διεθνείς Σχέσεις & Στρατηγικές Σπουδές, επικεφαλής της έρευνας «Τουρκία και Συριακή κρίση» στο Ινστιτούτο Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων, Αρθρογράφος έντυπου και διαδικτυακού Τύπου

 

 

 

[1]E.Sullivan και C.Gall, «U.S. and Turkey Drop Dueling Sanctions Against Senior Officials», The New York Times, 2/11/18, https://www.nytimes.com/2018/11/02/world/europe/us-turkey-sanctions-pastor.html

 

[2] «Treasury Sanctions Turkish Officials with Leading Roles in Unjust Detention of U.S. Pastor Andrew Brunson», U.S. Department of the Treasury, 1/8/18, https://home.treasury.gov/news/press-releases/sm453

[3]«Erdoğan says Trump promised to instruct US ministers on Halkbank case», Hurriyet Daily News, 3/11/18, http://www.hurriyetdailynews.com/erdogan-says-trump-promised-to-instruct-us-ministers-on-halkbank-case-138545

[4]S.Ozer, «Turkish, US troops begin joint patrols in Manbij, Syria», Anadolu Agency, 1/11/18, https://www.aa.com.tr/en/politics/turkish-us-troops-begin-joint-patrols-in-manbij-syria/1300254

[5]«Manbij joint patrols de-escalating tensions, U.S. and Turkish defence ministers say», Ahval News, 2/11/18, https://ahvalnews.com/manbij/manbij-joint-patrols-de-escalating-tensions-us-and-turkish-defence-ministers-say

[6]«Turkey among 8 countries granted waiver on US oil sanctions against Iran», Hurriyet Daily News, 5/11/18, http://www.hurriyetdailynews.com/turkey-among-8-countries-granted-waiver-from-us-oil-sanctions-on-iran-138591

[7]«Turkey exempt from US sanctions on Iran oil: Minister», Hurriyet Daily News,  2/11/18, http://www.hurriyetdailynews.com/turkey-exempt-from-us-sanctions-on-iran-oil-minister-138530

[8]«Erdoğan says Trump promised to instruct US ministers on Halkbank case», op.cit.

[9]A.Hasan, «İlk F-35 2019 Kasım’da geliyor», Milliyet, 4/11/18, http://www.milliyet.com.tr/ilk-f-35-2019-kasim-da-geliyor-gundem-2771758/

[10]«Turkey’s inflation hits 25 percent in October, highest in 15 years», Hurriyet Daily News, 5/11/18, http://www.hurriyetdailynews.com/turkeys-annual-inflation-in-october-hits-25-24-pct-138571

Share Button

Γράφει ο Μηνάς Λυριστής*

Η έρημοςΑνμπάρ του Ιράκ, η οποία απελευθερώθηκε πριν από ένα χρόνο από το λεγόμενο “ισλαμικό κράτος”, παραμένει υπό το καθεστώς μιας ενεργής και αμφιλεγόμενης παρουσίας διεθνών δυνάμεων

Η Ανμπάρ, η μεγαλύτερη επαρχία του Ιράκ, έχει ιστορία 15 ετών με τις αμερικανικές δυνάμεις. Από την αμερικανική εισβολή στο Ιράκ το 2003 κι έπειτα, το μεγαλύτερο ποσοστό νεκρών αμερικανών στρατιωτών, σκοτώθηκε σε αυτή την επαρία. Οι εξεγέρσεις άνθισαν καθώς οι αμερικανικές δυνάμεις προσπάθησαν να διατηρήσουν τον έλεγχο της περιοχής, όπου κατηγορήθηκαν ότι χρησιμοποιούσαν υπερβολική δύναμη και ισχύ πυρός. Συνέχεια ανάγνωση

Το Αλ Καίμ, που βρίσκεται 400 χιλιόμετρα από τη Βαγδάτη και βρίσκεται σε στρατηγική θέση κοντά στα σύνορα της Συρίας, απελευθερώθηκε από το λεγόμενο“ισλαμικόκράτος” (ΙΚ) τον Νοέμβριο του 2017, αλλά παραμένει στο περιθώριο της περιφερειακής μάχης εναντίον της εξέγερσης της ΙΚ.

Ενώ οι ιρακινές δυνάμεις καταδιώκουν τους εχθρούς τους στην έρημο και απελευθερώνουν περιοχές, οι διεθνείς δυνάμεις συνασπισμού, με την επωνυμία Combined Joint Task Force – Operation Inherent Resolve (CJTF-OIR), χρησιμοποιούν την έρημο Ανμπάρ του Ιράκ για τη διεξαγωγή επιχειρήσεων που κατευθύνονται προς τη Συρία.

Ο απερχόμενος πρωθυπουργός του Ιράκ, Χαϊντερ Αλ-Αμπάντι, δήλωσε στα μέσα Οκτωβρίου ότι “μικρός αριθμός”δυνάμεων συνασπισμού παρέμεινε σταθμευμένος στο Ανμπάρ βάσει συμφωνίας με την κυβέρνηση του Ιράκ, προκειμένου να μπορέσουν να διεξάγουν επιχειρήσεις εναντίον στόχων για θέματα ασφάλειας στη Συρία και να ενισχύσουν την ασφάλεια στα σύνορα.

Ωστόσο, οι δυνάμεις συνασπισμού – κυρίως Αμερικανοί, Γάλλοι και Καναδοί – βρίσκονται σε τρεις παρακείμενες στρατιωτικές βάσεις 150χλμ. από τα σύνορα. Οι δυνάμεις αυτές αποτελούν κυρίως “εκπαιδευτές” που σκοπό έχουν την παροχή συμβουλών και βοήθειας στα στρατεύματα του Ιράκ, ενώ πολλές φορές ταξιδεύουν μαζί τους σε αποστολές.

Είναι εμφανής μάλιστα η παρουσία τους, κυρίως μέσω ομάδων οχημάτων τύπου MRAP, τα οποία διέρχονται συχνά την κεντρική οδό που περνά μέσα από την έρημο. Τα οχήματα αυτά είναι εξοπλισμένα με μέσα αντιμετώπισης ανορθόδοξου πολέμου και αυτοσχέδιων εκρηκτικών μηχανισμών. Πολλές φορές μάλιστα, σταθμεύουν δίπλα στον αυτοκινητόδρομο προκειμένου να παρατηρήσουν τις κινήσεις των ανταρτών.

Βέβαια, οι δυνάμεις αυτές συχνά κατηγορούνται για υπερβολική χρήση βίας και ανορθόδοξες τακτικές προσέγγισης του ντόπιου πληθυσμού. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι δεν φαίνεται να υπάρχει κάποιο σχέδιο αποχώρησης τους, ένα δεδομένο το οποίο εντείνει τη δυσφορία του πληθυσμού, της Ιρακινής Κυβέρνησης αλλά και των λοιπών δρώντων της περιοχής.

Το ΙΚ όμως συνεχίζει να αποτελεί απειλή στην επαρχία, με πιο συντονισμένες ενέργειες στις παραμεθόριες περιοχές. Σύμφωνα με ανακοινώσεις του Ιρακινού στρατού, τα όπλα και ο εξοπλισμός των εναπομείναντων μαχητών του ΙΚ είναι ακόμη ενεργά και θανατηφόρα. Τα ερωτήματα που ανακύπτουν είναι εάν ο Ιρακινός στρατός θα συνεργαστεί ενεργά με τις συμμαχικές δυνάμεις, και εάν φυσικά η ατζέντα των συμμάχων πράγματι ενδιαφέρεται για αυτό…

 

*Ο Μηνάς Λυριστής είναι απόφοιτος του Τμήματος Μεσογειακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αιγαίου, και μεταπτυχιακός φοιτητής του Τμήματος Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Share Button

Της Χριστίνας Σ. Φλάσκου ⃰

Η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας για επαναφορά του Όρκου στα σχολεία της Τουρκίας έχει προκαλέσει μια νέα «πολεμική» τόσο σε πολιτικό, όσο και σε κοινωνικό επίπεδο, ενώ φαίνεται να στηρίζεται σε μια περισσότερο ιδεολογική παρά συνταγματική βάση. Εκλαμβάνεται δε ως μια προσπάθεια επιστροφής στην «Παλιά Τουρκία», μια ορολογία που χρησιμοποιεί το κυβερνών κόμμα AKP, όπου η δικαστική εξουσία ενεργούσε ως θεματοφύλακας του Κεμαλισμού με παρεμβάσεις στην πολιτική. Συνέχεια ανάγνωση

Ο Όρκος πρωτοεισήχθη κατά τη διάρκεια της μονοκομματικής περιόδου, το 1933, και επαναδιατυπώθηκε το 1972 και το 1997. Πρόκειται για έναν επιβαλλόμενο, ακόμη και στα μειονοτικά σχολεία, προσωποκεντρικό όρκο, με σαφείς στόχους την αφομοίωση, ομογενοποίηση και έξαρση του φανατισμού, εκθειάζοντας παράλληλα τον Mustafa Kemal Atatürk. Βάση του Όρκου αποτελεί το ιδεολογικό αφήγημα του Kemal Atatürk «ένα έθνος, ένα κράτος, μια πατρίδα, μια σημαία», ενώ χρησιμοποιείται η φράση που είχε αναφωνήσει κατά τη διάρκεια της ομιλίας του για την 10η επέτειο από την Ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας, «πόσο ευτυχισμένος είναι εκείνος που λέει “είμαι Τούρκος”». Τον Όρκο έδιναν καθημερινά οι μαθητές της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ενώ ακολουθούσαν η έπαρση της σημαίας και η απαγγελία του εθνικού ύμνου.
Σημειώνεται ότι η τελευταία έκδοση του Όρκου (1997) ανέφερε τα ακόλουθα: «Είμαι Τούρκος, ειλικρινής και εργατικός. Η αρχή μου είναι να προστατεύω τον νεότερο, να σέβομαι τον μεγαλύτερο, να αγαπώ την πατρίδα μου και το έθνος μου περισσότερο από τον εαυτό μου. Το ιδανικό μου είναι να εξελιχθώ, να προχωρήσω. Ω Μεγάλε Atatürk! Στο μονοπάτι που εσύ χάραξες, ορκίζομαι να βαδίζω αδιάκοπα για την επίτευξη των στόχων που εσύ έχεις θέσει. Η ύπαρξή μου θα είναι αφιερωμένη στην ύπαρξη της Τουρκίας. Πόσο ευτυχισμένος είναι αυτός που λέει “Είμαι Τούρκος!”».
Μετά από προσφυγή μιας ένωσης καθηγητών, που πρόσκειται στο «Κόμμα Εθνικιστικού Κινήματος» (MHP), κατά της κατάργησης του Όρκου από το υπουργείο Παιδείας, το Συμβούλιο της Επικρατείας αποφάσισε την επαναφορά του (Οκτώβριος 2018), προκαλώντας νέες προστριβές στο εσωτερικό της χώρας.
Άμεση ήταν η αντίδραση του Recep Tayyip Erdoğan στην απόφαση αυτή του Συμβουλίου της Επικρατείας, δηλώνοντας ότι αυτό ξεπερνά τα όρια των αρμοδιοτήτων του και «δεν λειτουργεί σε αρμονία με το νέο σύστημα διακυβέρνησης της χώρας». Συνέχισε δε λέγοντας ότι είναι απορίας άξιο ο χρόνος που ελήφθη αυτή η απόφαση, δηλαδή γιατί τώρα και όχι πριν από μερικά χρόνια, με το προηγούμενο σύστημα διακυβέρνησης, κατηγορώντας το ότι «δεν εφαρμόζει το διαχωρισμό των εξουσιών».
Παράλληλα, τόνισε ότι όποιος δεν εφαρμόζει το διαχωρισμό των εξουσιών προσπαθώντας να επαναφέρει αντιδημοκρατικούς θεσμούς, το μόνο που καταφέρνει είναι να εμποδίζει τη βούληση του έθνους. «Αυτή η στρεβλή αντίληψη ανήκει σε πρακτικές που θυμίζουν το παλιό σύστημα». Διευκρίνισε δε, ότι «το Συμβούλιο της Επικρατείας θα πρέπει να υπηρετεί ως “συμβουλευτικό όργανο”. Το προεδρικό σύστημα διακυβέρνησης δεν χρειάζεται να πάρει συγκατάθεση από αυτό για τα διατάγματα που εκδίδει»(1) .
Από την πλευρά του το MHP υπεραμύνθηκε της απόφασης επαναφοράς του Όρκου, κατηγορώντας το «Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης» (AKP) ότι υπονομεύει την «Τουρκικότητα» της χώρας. Εκτός, όμως, από το MHP και οι κοσμικοί – εθνικιστές της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης (Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα – CHP) τάχθηκαν υπέρ της επαναφοράς. Επισημαίνεται ότι η κατάργηση του Όρκου είχε προκαλέσει έντονες αντιδράσεις από εθνικιστικούς κύκλους, καθώς εθεωρείτο ότι με την κατάργηση φαλκιδεύονται τόσο η τουρκική ταυτότητα, όσο και οι μεταρρυθμίσεις του Ιδρυτή της Τουρκικής Δημοκρατίας, Mustafa Kemal Atatürk.
Να σημειωθεί ότι η κατάργηση του Όρκου (2013) συνέπεσε χρονικά με το «άνοιγμα» του Recep Tayyip Erdoğan προς του Κούρδους και την έναρξη σειράς συνομιλιών με τον φυλακισμένο ηγέτη του PKK, Abdullah Öcalan, στο πλαίσιο της «Διαδικασίας Συμφιλίωσης», όπως την κατονόμασε το AKP. Από την πλευρά του, το MHP εξέλαβε την κατάργηση του Όρκου ως μια «παραχώρηση» προς το PKK.
Σύμφωνα με τον İsmet Berkan(2) , η απόφαση επαναφοράς του Όρκου είναι προβληματική για τους εξής λόγους: Πρώτον, το υπουργείο που καταργεί έναν διοικητικό κανονισμό δεν δημιουργεί νέα νομική κατάσταση, γεγονός που σημαίνει ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας δεν έχει λόγο να λάβει απόφαση σχετικά με το θέμα αυτό. Δεύτερον, το Συμβούλιο της Επικρατείας υπερβαίνει τις αρμοδιότητές του, στηρίζοντας την απόφασή του στην επιχειρηματολογία ότι «δεν υπάρχουν σοβαροί επιστημονικοί λόγοι που να στηρίζουν την απόφαση του υπουργείου Εθνικής Παιδείας να καταργήσει τον Όρκο». Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι το δικαστήριο κρίνει την απόφαση του υπουργείου Παιδείας, εξετάζοντας παιδαγωγικούς λόγους και όχι τη νομιμότητα αυτής. Ωστόσο, το Συμβούλιο της Επικρατείας δεν έχει την εξουσία να κρίνει την ορθότητα των διοικητικών αποφάσεων, αλλά να εξετάζει και να επιβλέπει τη νομιμότητα αυτών (3) .
Το ανησυχητικό στο ζήτημα επαναφοράς του καθημερινού Όρκου στα σχολεία, που μοιάζει με τις μιλιταριστικές τελετές, έγκειται στο κατά πόσο πρέπει να είναι υποχρεωτικός στην εκπαίδευση των μαθητών. Για το θέμα αυτό, αξιωματούχοι του AKP επέκριναν την απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας και δήλωσαν ότι το ζήτημα θα επιλυθεί δια της νομίμου οδού. Αξιοσημείωτο δε είναι ότι συντηρητικοί κύκλοι, εθνικιστές με συντηρητικό υπόβαθρο και κριτική στάση απέναντι στον Κεμαλισμό, Κούρδοι, καθώς και φιλελεύθεροι διαμαρτυρήθηκαν για την επαναφορά του Όρκου. Κύρια επιχειρήματα των αντιτιθεμένων είναι ότι ο Όρκος δημιουργεί αποκλεισμό, παραβιάζει την ελευθερία της γνώμης (4) , είναι αντίθετος στην αυτογνωσία και στην αυτοπραγμάτωση των μαθητών επιβάλλοντας συγκεκριμένες αξίες, απομακρύνει τη χώρα από τις προσπάθειες εκδημοκρατισμού και επαναφέρει παλιές πρακτικές όπου η δικαστική εξουσία ενεργούσε ως φύλακας του Κεμαλικού καθεστώτος με παρεμβάσεις στην πολιτική (5) .
Με άλλα λόγια, στην «Παλιά Τουρκία» επικρατούσε μια πλήρης «Δικαστική Κηδεμονία» που ασκούσε απόλυτο έλεγχο στις κυβερνητικές αποφάσεις. Η κυβέρνηση Erdoğan, θέλοντας να εκδημοκρατίσει τη χώρα, προσπάθησε να ανατρέψει αυτές τις πρακτικές που προέρχονταν από Κεμαλικές και κρατικές ομάδες. Το βασικό, λοιπόν, ερώτημα που τίθεται είναι για το εάν μετά τις εκτεταμένες εκκαθαρίσεις, που ακολούθησαν το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 2016, έχουν ανέλθει στο δικαστικό σώμα ομάδες που πρόσκεινται στο MHP και εάν αυτές έχουν την ισχύ να εναντιώνονται στην κυβερνητική πολιτική (6).
Η «σφοδρή» υποστήριξη που έδειξε το MHP και ο ηγέτης του, Devlet Bahçeli, στην επαναφορά του Όρκου, καθώς και οι επικρίσεις του κατά του πρώην υπουργού Δικαιοσύνης του AKP, Bekir Bozdağ, καθιστούν με σαφήνεια τη στάση του κόμματος σχετικά με το θέμα. O Erdoğan, με τη σειρά του, όχι μόνο υποστήριξε τον Bozdağ έναντι του Bahçeli, αλλά επίσης θέλοντας να τονίσει τις διαφορές του AKP από το MHP δήλωσε ότι «δεν έχουμε άλλον όρκο, εκτός από τον εθνικό μας ύμνο».
Υπενθυμίζεται ότι η επαναφορά του Όρκου αποτέλεσε ένα από τα «αγκάθια» που δεν ξεπεράστηκαν στις προσπάθειες που έγιναν μεταξύ Erdoğan και Bahçeli, ώστε να συνεργαστούν και στις επικείμενες τοπικές εκλογές με βάση τη «Λαϊκή Συμμαχία». Υπό αυτές τις συνθήκες, λοιπόν, η τελευταία έχει καταστεί εύθραυστη, ενώ ιδιαίτερο ρόλο για το μέλλον της θα διαδραματίσουν τόσο η στάση που θα κρατήσει το MHP κατά τη ψήφιση του προϋπολογισμού 2019, όσο και τα αποτελέσματα των τοπικών εκλογών του Μαρτίου, με τις όποιες αναλύσεις κόστους – οφέλους ακολουθήσουν (7) .
Τέλος, το όλο θέμα φαίνεται ότι θα παραμείνει και μάλιστα για αρκετό χρονικό διάστημα ψηλά στην πολιτική ατζέντα, δεδομένου ότι το υπουργείο Παιδείας έχει προσφύγει κατά της απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας σε ανώτερο δικαστήριο.

[1]«President Erdoğan criticizes Council of State for not working in line with new executive system», Hurriyet Daily News, 24/10/18, http://www.hurriyetdailynews.com/president-erdogan-criticizes-council-of-state-for-not-working-in-line-with-new-executive-system-138234

[2]Ο İsmet Berkan υπήρξε Γενικός Διευθυντής στην ημερήσια τουρκική εφημερίδα «Radikal» και τώρα είναι Δημοσιογράφος στη Hurriyet.

[3]İsmet Berkan, «Turkish Politics After the Student Oath Debate», The New TurkeyΟκτώβριος 2018, https://thenewturkey.org/turkish-politics-after-the-student-oath-debate/

[4]M. Erkut Ayvaz, «What’s Really Behind Turkey’s Student Oath Debate?», The New Turkey, Οκτώβριος 2018, https://thenewturkey.org/whats-really-behind-turkeys-student-oath-debate/

[5]Hazal Duran, «Turkey’s Student Oath Becomes a Controversial Issue», The New Turkey, 22/10/18, https://thenewturkey.org/turkeys-student-oath-becomes-a-controversial-issue/

[6]İsmet Berkan, «Turkish Politics After the Student Oath Debate», op.cit.

[7] Ibid

⃰ Η Χριστίνα Σ. Φλάσκου είναι πτυχιούχος Πολιτικής Επιστήμης & Ιστορίας, κάτοχος Μεταπτυχιακού Τίτλου Διεθνών & Ευρωπαϊκών Σπουδών με ειδίκευση στις Διεθνείς Σχέσεις & Στρατηγικές Σπουδές, επικεφαλής της έρευνας «Τουρκία και Συριακή κρίση» στο Ινστιτούτο Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων, Αρθρογράφος έντυπου και διαδικτυακού Τύπου