για τον Πολιτισμό και την Επικοινωνία
Συνέβη σήμερα
Συνέβη σήμερα
Μεγεθύνσεις
Μεγεθύνσεις
ΚΑΝΣ στα ΜΜΕ
ΚΑΝΣ στα ΜΜΕ
Προσεγγίσεις
Προσεγγίσεις
Γεωπολιτική
Γεωπολιτική

Διεθνης Πολιτικη

Share Button

photo poster seminars NYC

Στον σεμιναριακό αυτό κύκλο θα επιχειρηθεί η προσέγγιση και η κατανόηση των εννοιών που άπτονται του ευρύτερου ζητήματος της διεθνούς ασφάλειας και των ειδικότερων θεμάτων που αφορούν στην νοτιοανατολική λεκάνη της Μεσογείου, στην Μέση Ανατολή και στην Βόρειο Αφρική. Τα ζητήματα της αραβικής εξέγερσης και η συνάφειά τους προς την σταθερότητα και ασφάλεια της ευρύτερης περιοχής, καθώς επίσης και τα ζητήματα που άπτονται των ενεργειακών πόρων της Μεσογείου και της ενεργειακής ασφάλειας, της πολιτικής, οικονομικής και γεωστρατηγικής σημασίας τους, ιδιαιτέρως για την Ελλάδα και την Κύπρο, αποτελούν τους άξονες ανάλυσης και συζήτησης στο πλαίσιο του σεμιναρίου.

Διάρκεια:  Το πρόγραμμα σεμιναρίων επιμόρφωσης θα διαρκέσει έξι (6) εβδομάδες και θα διεξάγεται κάθε Δευτέρα και Τετάρτη 18.00 – 21.00. (25/11/2013 – 20/1/2014)

Συνέχεια ανάγνωση

Διοργανωτές: Κέντρο Γεωπολιτικών Αναλύσεων NYC, Κέντρο Μελέτης Μεσογειακής – Μεσανατολικής Πολιτικής και Πολιτισμού Πανεπιστημίου Αιγαίου (ΚΕ.Μ.ΜΕ.Π.), Ινστιτούτο Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων (Ι.Δ.Ο.Σ.), Κέντρο Ανατολικών Σπουδών Παντείου Πανεπιστημίου (Κ.ΑΝ.Σ.)

Επιστημονικός Υπεύθυνος: Δρ.Αφεντούλης Λαγγίδης

Διάρκεια:  Το πρόγραμμα σεμιναρίων επιμόρφωσης θα διαρκέσει έξι (6) εβδομάδες και θα διεξάγεται κάθε Δευτέρα και Τετάρτη 18.00 – 21.00. (25/11/2013 – 20/1/2014)

Έναρξη Σεμιναρίων: Δευτέρα, 25 Νοεμβρίου 2013

Τόπος Διεξαγωγής: KEK NEW YORK STUDIES, Σκούφου 3 – Σύνταγμα

Καταληκτική Ημερομηνία Υποβολής Αιτήσεων: Παρασκευή, 22 Νοεμβρίου 2013

Πληροφορίες – υποβολή αιτήσεων: Κέντρο Επαγγελματικής Κατάρτισης New York Studies, Σκούφου 3, Σύνταγμα. Τηλ: 2103242954, 2130222683, Ηλ.Διεύθυνση Αλληλογραφίας: info@newyorkstudies.gr, icmu@newworkstudies.gr.

Θα δοθούν πιστοποιητικά συμμετοχής στην ελληνική και αγγλική γλώσσα από τα επιστημονικά κέντρα που διοργανώνουν το σεμινάριο.


Θεματικές Ενότητες:

Α. Ιστορία και Γεωπολιτική της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής

  • Ιστορία, γεωπολιτική και γεωστρατηγική σημασία της Μέσης Ανατολής
  • Η Μέση Ανατολή μετά την κατάρρευση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας

Β. Μείζονες Περιφερειακές Συγκρούσεις

  • Μέση Ανατολή και Ευρωπαϊκές παρεμβάσεις Σχέσεων
  • Η Μεσόγειος και ο ρόλος της Ευρώπης
  • Η Αίγυπτος και η Συρία σε κρίση
  • Το Ζήτημα του Ιράν
  • Το Παλαιστινιακό Ζήτημα    

Γ. Δυνάμεις επιρροής στην Μέση Ανατολή

  • Η αμερικανική και ρωσική πολιτική στην Μέση Ανατολή
  • Η τουρκική πολιτική στην Μέση Ανατολή

Δ. Το Πολιτικό Ισλάμ

  • Το πολιτικό Ισλάμ μετά τις αραβικές εξεγέρσεις
  • Ισλάμ και δημοκρατία: μία ασύμβατη σχέση;

Ε. Ενεργειακή Ασφάλεια: η περίπτωση της Ανατολικής Μεσογείου

  • Υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ και το «παιχνίδι των αγωγών» στην ενεργειακή  ασφάλεια
  • Περιφερειακές Συμμαχίες και Αντιθέσεις: Ελλάδα – Κύπρος – Ισραήλ/ Τουρκία

*Άσκηση Προσομοίωσης


 Η ταυτότητα του σεμιναρίου

Στον σεμιναριακό αυτό κύκλο θα επιχειρηθεί η προσέγγιση και η κατανόηση των εννοιών που άπτονται του ευρύτερου ζητήματος της διεθνούς ασφάλειας και των ειδικότερων θεμάτων που αφορούν στην νοτιοανατολική λεκάνη της Μεσογείου, στην Μέση Ανατολή και στην Βόρειο Αφρική. Τα ζητήματα της αραβικής εξέγερσης και η συνάφειά τους προς την σταθερότητα και ασφάλεια της ευρύτερης περιοχής, καθώς επίσης και τα ζητήματα που άπτονται των ενεργειακών πόρων της Μεσογείου και της ενεργειακής ασφάλειας, της πολιτικής, οικονομικής και γεωστρατηγικής σημασίας τους, ιδιαιτέρως για την Ελλάδα και την Κύπρο, αποτελούν τους άξονες ανάλυσης και συζήτησης στο πλαίσιο του σεμιναρίου.

Το Πρόγραμμα Σεμιναρίων: Μέση Ανατολή – Μεσόγειος: Ζητήματα Γεωπολιτικής, Ενεργειακής και Διεθνούς Ασφάλειας λαμβάνει χώρα σε μια εξαιρετικά κρίσιμη χρονική συγκυρία, καθώς πραγματώνεται μετά τις αλλεπάλληλες ανατροπές που επισυνέβησαν στην Μέση Ανατολή, ήδη από το 2011 και έχουν επηρεάσει, όχι μόνο την ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής, αλλά αποκτούν διεθνείς διαστάσεις.

Ταυτόχρονα, και ενώ βρίσκεται εν εξελίξει μια διαδικασία, κατά την οποία οι ενεργειακοί πόροι της λεκάνης της Νοτιοανατολικής Μεσογείου αναδεικνύονται σε μείζον θέμα στις σχέσεις μεταξύ των διεθνών δρώντων, το ζήτημα της ενεργειακής ασφάλειας και επάρκειας διαδραματίζει ένα ολοένα και αυξανόμενο ρόλο στις γεωπολιτικές ισορροπίες, όχι μόνο της Μέσης Ανατολής, αλλά και ολόκληρου του κόσμου.

Όσον αφορά στις αραβικές εξεγέρσεις, παρατηρείται ένας πλουραλισμός δρώντων, κρατικών και μη, που δυσχεραίνουν την πρόβλεψη και τον προσδιορισμό των ενεργειών τους, αλλά και την επίδραση τους στις εξελίξεις, συνδυασμός που καθιστά αβέβαιο το μέλλον της περιοχής. Αυτό το νέο «Μεγάλο Παιχνίδι» διαδραματίζεται στην μεταψυχροπολεμική εποχή, σε ένα παγκοσμιοποιημένο διεθνές περιβάλλον ασταθές και ευμετάβλητο, η δομή του οποίου συμπεριλαμβάνει αντιθέσεις, αλλά και πολλαπλή αλληλεξάρτηση, διασύνδεση και αλληλεπίδραση.


Σε ποιους απευθύνεται:

Το γεγονός πως η Ελλάδα βρίσκεται, όχι απλά στην περιφέρεια, αλλά στο επίκεντρο των εξελίξεων στην Ανατολική Μεσόγειο και την Μέση Ανατολή, λόγω της ίδιας της γεωγραφικής θέσης της χώρας, καθιστά το αντικείμενο των σεμιναρίων εξαιρετικά διευρυμένο ως προς το ακροατήριο. Έτσι, το πρόγραμμα δεν απευθύνεται μόνο σε διαμορφωτές εξωτερικής πολιτικής, χειριστές ζητημάτων που αφορούν στις διεθνείς σχέσεις της χώρας, αλλά και σε όσους ενδιαφέρονται για τα αντικείμενα τα οποία θα διερευνηθούν. Σε αυτό το ευρύτατο φάσμα αποδεκτών, συμπεριλαμβάνονται φοιτητές και σπουδαστές κοινωνικών και πολιτικών επιστημών, στελέχη επιχειρήσεων, στελέχη των ενόπλων δυνάμεων, των σωμάτων ασφαλείας, του διπλωματικού σώματος, δημόσιοι και κρατικοί λειτουργοί, αλλά και μεμονωμένα άτομα, τα οποία στοχεύουν στην διεύρυνση και εμβάθυνση των γνώσεων τους στα συγκεκριμένα γνωστικά πεδία και αντικείμενα.


Στόχοι του Προγράμματος:

Ο κύκλος σεμιναρίων φιλοδοξεί να εμπλουτίσει τις γνώσεις, την κατάρτιση και την εξειδίκευση των συμμετεχόντων – σπουδαστών στα συγκεκριμένα γνωστικά αντικείμενα.

Πέραν των εξειδικευμένων γνώσεων, οι συμμετέχοντες θα αποκτήσουν ένα ορίζοντα του σύγχρονου κόσμου, ο οποίος μεταβάλλεται με ασύλληπτες ταχύτητες, καθιστώντας το κάθε ένα από τα άτομα -που σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό συμμετέχουν στην διαδικασία λήψης αποφάσεων- υποχρεωμένο να είναι εξοικειωμένο με τις βασικές διαστάσεις της δομής και της λειτουργίας του σύγχρονου, διεθνούς συστήματος.

Τα ερωτήματα που θα απαντηθούν συνίστανται κυρίως στο τι σημαίνει για τον κάθε ένα από εμάς η αναταραχή στην Μέση Ανατολή, σε τι συνίσταται η ενεργειακή ασφάλεια, πόσο μεγάλη είναι η γεωπολιτική σημασία της ενέργειας και των ενεργειακών πεδίων για την Ελλάδα και την Κύπρο ως προς την οικονομική τους ανάκαμψη και ως προς την γεωστρατηγική τους αναβάθμιση, ποιες οι επιπτώσεις της λεγόμενης σύγκρουσης Ισλάμ και Δύσης, ποιο θα μπορούσε να είναι το αποτέλεσμα μιας δυνάμει ηγεμονικής αναβάθμισης της Τουρκίας και πως μπορεί μια τέτοια εξέλιξη να εξισορροπηθεί; Επίσης, θα αναλυθούν οι αντιθέσεις των Μεγάλων Δυνάμεων στα ζητήματα των σφαιρών επιρροής και σύγκρουσης συμφερόντων, όπως αναδύονται εν τοις πράγμασι στην τρέχουσα διεθνή πολιτική (το παράδειγμα της Συρίας είναι ανάγλυφο).

Οι εισηγητές, στο σύνολό τους, εντάσσονται στους πλέον καταξιωμένους επιστήμονες του χώρου και γνώστες των εξελίξεων στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής. Είναι καθηγητές σε ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της ημεδαπής και της αλλοδαπής και ειδικοί επιστήμονες με αναγνωρισμένη διδακτική, ερευνητική και συγγραφική εμπειρία.

Το υποστηρικτικό υλικό των εισηγήσεων είναι πρωτότυπο, περιορισμένης κυκλοφορίας και παρέχεται αποκλειστικά και μόνο στους συμμετέχοντες στο συγκεκριμένο πρόγραμμα σεμιναρίων. Υπογραμμίζεται πως το υποστηρικτικό υλικό περιλαμβάνει τις παρουσιάσεις των εισηγητών, αποσπάσματα από βιβλία και άρθρα των εισηγητών, πρωτότυπο αρχειακό υλικό, καθώς και επιπρόσθετη αρθρογραφία και βιβλιογραφία. Ενημερώνονται δε, οι ενδιαφερόμενοι, πως κατά την λήξη του σεμιναριακού κύκλου, θα διανεμηθεί ηλεκτρονικός φάκελος CD – ROM με λεπτομερή στοιχεία, κείμενα, οπτικοακουστικό υλικό, καθώς και το υλικό των διαλέξεων.

Ο κύκλος των σεμιναριακών διαλέξεων θα ολοκληρωθεί με μια πρωτοποριακή για τα γνωστικά αντικείμενα, δράση, η οποία θα έχει τον χαρακτήρα άσκησης προσομοίωσης, εμπλέκοντας το σύνολο των συμμετεχόντων στο σεμινάριο. Κατά τεκμήριο, οι ασκήσεις προσομοίωσης πέραν της ακαδημαϊκής γνώσης, προσφέρουν στον κάθε συμμετέχοντα την δυνατότητα να αξιοποιήσει στην πράξη τις γνώσεις, τις οποίες αποκόμισε, καθιστώντας τον μέρος της όλης διαδικασίας διαπραγμάτευσης, αναπτύσσοντας δεξιότητες και ικανότητες, οι οποίες θα του φανούν ιδιαίτερα χρήσιμες σε κάθε μελλοντική ενασχόληση του. Κατ’ αυτή την έννοια οι συμμετέχοντες καθίστανται ενεργό τμήμα της διαδικασίας παραγωγής και συσσώρευσης πρωτότυπης γνώσης. Η άσκηση προσομοίωσης θα λειτουργήσει και σε δεύτερο επίπεδο, αναπτύσσοντας μοντέλα, πρότυπα και συμπεριφορές, τα οποία πιθανότατα οι συμμετέχοντες θα υιοθετήσουν και θα αξιοποιήσουν στην καθημερινή δραστηριότητά τους ως υποδείγματα.


 

Διοργανωτές

Κέντρο Γεωπολιτικών Αναλύσεων Νew ΥorkCollege: Το Κέντρο Γεωπολιτικών Αναλύσεων πραγματοποιεί ένα διεθνές εγχείρημα επιστημονικής και πολιτικής προσέγγισης του φαινομένου της κρίσης, όπως λαμβάνει χώρα στην καθημερινή πραγματικότητα σε επίπεδο κοινωνιών, λαών και κρατών στοχεύοντας στην αναλυτική καταγραφή και ανάδειξη των σημαντικότερων κρίσεων του κόσμου, στην αναζήτηση των αιτίων και των παραγόντων που ορατά ή αθέατα επηρεάζουν και παράγουν τις κρίσεις, αλλά και στις επιπτώσεις κρίσεων και συγκρούσεων στο εθνικό, περιφερειακό και διεθνές σύστημα. Μέσω της δίγλωσσης ιστοσελίδας του και της Διεθνούς Μονάδας Καταγραφής Κρίσεων (icmu.nyc.gr) το Κέντρο εστιάζει σε γεγονότα που λαμβάνουν χώρα σε ολόκληρο τον κόσμο και επηρεάζουν την ιστορική διαδρομή της ανθρωπότητας ως παρόν και ως μέλλον.

Πληροφορίες: icmu.cga@gmail.com Ιστοσελίδα: icmu.nyc.gr (Αγγλικά), icmu.nyc.gr/el (Ελληνικά) Facebook: Center for Geopolitical Analyses


Κέντρο Μελέτης Μεσογειακής – μεσανατολικής Πολιτικής και πολιτισμού (ΚΕ.Μ.ΜΕ.Π.): Το ΚΕ.Μ.ΜΕ.Π. αποτελεί μια πρωτοβουλία, η οποία υλοποιείται στο πλαίσιο του Τμήματος Μεσογειακών Σπουδών (ΤΜΣ) του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Δημιουργείται ως αντίδραση στην κρίση αλλά και ως απάντηση στην ανάγκη εποικοδομητικής αλληλεπίδρασης με τον μεσογειακό και τον μεσανατολικό περίγυρο. Η στελέχωσή του γίνεται με την ανάδειξη του πλούσιου ανθρώπινου δυναμικού του ΤΜΣ, δηλαδή με την συμμετοχή του Διδακτικού και Επιστημονικού Προσωπικού του ΤΜΣ, φοιτητών προπτυχιακών και μεταπτυχιακών προγραμμάτων αλλά και υποψηφίων διδακτόρων του Τμήματος Μεσογειακών Σπουδών. Μέσω των διαφόρων δράσεων και εκδόσεών του, έντυπων και ηλεκτρονικών,  στοχεύει στο να καταστεί ένα χρήσιμο εργαλείο κατανόησης, ανάλυσης και σύνθεσης των όσων συμβαίνουν στην περιοχή της Μεσογείου και της ευρύτερης Μέσης Ανατολής, υποσυστήματα που συνδέονται μεταξύ τους με πολλούς τρόπους, αναπτύσσοντας μία σχέση «συγκοινωνούντων δοχείων». Πρόκειται για περιοχές με πλούσια Ιστορία, που απετέλεσαν την κοιτίδα του ανθρώπινου πολιτισμού και τον χώρο ανάπτυξης του.

Πληροφορίες: kemmep@gmail.com Ιστοσελίδα: www.kemmep.gr

Διεύθυνση: Λεωφόρος Δημοκρατίας 1, 85100 Ρόδος, Ελλάς


Κέντρο Ανατολικών Σπουδών για τον Πολιτισμό και την Επικοινωνία του Παντείου Πανεπιστημίου (ΚΑΝΣ): Το ΚΑΝΣ αποτελεί επίσημο ερευνητικό θεσμό του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών. Έχει ως αποστολή του την ακαδημαϊκή, δηλαδή την επιστημονική ενασχόληση με τον ευρύτερο χώρο της Ανατολής, της Εγγύς, Μέσης και Άπω, που περιλαμβάνει ένα μεγάλο κομμάτι της Ασίας, της Βορείου Αφρικής, της Τουρκίας  και της Υπερκαυκασίας. Η επιστημονική ενασχόληση έχει ως περιεχόμενό της την έρευνα, την διεξαγωγή σεμιναρίων και επιστημονικών εκδηλώσεων, την οργάνωση και διεκπεραίωση μετεκπαιδευτικών και μεταπτυχιακών προγραμμάτων εξειδικευμένων στις κατευθύνσεις του πολιτισμού, της πολιτικής, της οικονομίας, των διεθνών σχέσεων και της επικοινωνίας των χωρών και των περιοχών της Ανατολής, ενώ ειδική έμφαση δίδεται στον τομέα των δημοσιεύσεων και εκδόσεων σε έντυπη και ηλεκτρονική μορφή. Η ιστοσελίδα του (kans.gr) αποτελεί το πρώτο και βασικό εργαλείο επικοινωνίας του Κέντρου με την δημοσιότητα, την κοινή γνώμη και ιδιαιτέρως τους φοιτητές, σπουδαστές και την Πανεπιστημιακή Κοινότητα. Επιδιώκεται η ανάπτυξη μιας διαλεκτικής σχέσης αλληλεπίδρασης που αφορά στις εξελίξεις στην Εγγύς, Μέση και ευρύτερη Ανατολή και που είναι συναφείς με τα γεγονότα της καθημερινότητας, τα προβλήματα των κρατών, ζητήματα συγκρούσεων, εθνικών διενέξεων, θρησκευτικών αντιπαραθέσεων, προβλημάτων ειρήνης και δημοκρατίας, δικαιωμάτων και ελευθεριών.

Πληροφορίες: info@kans.gr, kans.panteion@gmail.com Ιστοσελίδα: www.kans.gr

Διεύθυνση: Τρικούπη 1 και Σάκη Καράγιωργα (από την πλευρά της οδού Λαγουμιτζή), Κτίριο ΔΕΣ.ΚΟΙ, Πάντειο Πανεπιστήμιο, Γραφείο Γ.9, Αθήνα, 17671.


Ινστιτούτο Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων (Ι.Δ.Ο.Σ): Το Ι.Δ.Ο.Σ. είναι ένα ερευνητικό κέντρο που ιδρύθηκε το 1993 από τον Σύνδεσμο Ανωνύμων Εταιρειών και Ε.Π.Ε.. Οι κυριότεροι σκοποί του Ινστιτούτου είναι: Η διεξαγωγή έρευνας σχετικά με τα σημαντικότερα ζητήματα της διεθνούς οικονομίας και πολιτικής καθώς και των διεθνών οικονομικών σχέσεων της Ελλάδας. Η ανάπτυξη και ο εμπλουτισμός της δημόσιας συζήτησης μεταξύ των επιχειρηματικών, ακαδημαϊκών και πολιτικών κύκλων, η προαγωγή και η δημόσια προβολή θεμάτων σχετικών με τις διεθνείς οικονομικές σχέσεις σε συνάρτηση με τις πολιτικές εξελίξεις. Η προσφορά εξειδικευμένων πληροφοριών και συμβουλών σε ιδιωτικούς φορείς καθώς και σε δημόσιες υπηρεσίες που συντονίζουν τις εξωτερικές οικονομικές σχέσεις της Ελλάδας. Τα ερευνητικά προγράμματα του Ι.Δ.Ο.Σ. εστιάζονται κυρίως στους παρακάτω τομείς: την ανάλυση και τη διερεύνηση των στόχων και των προοπτικών της ελληνικής οικονομικής διπλωματίας και της διεθνούς πολιτικής οικονομίας. Στην ανεύρεση μεθόδων προώθησης των ελληνικών εξαγωγών και επενδύσεων στο εξωτερικό.  Στη μελέτη των οικονομικών σχέσεων και των προοπτικών συνεργασίας της Ελλάδας με τις χώρες των Βαλκανίων, της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, της Μεσογείου, της Αφρικής και της Ασίας. Στη διερεύνηση του φαινομένου της παγκοσμιοποίησης και των διεθνών περιφερειακών συνεργασιών.

Ιστοσελίδα: idec/iier.gr Διεύθυνση: Πανεπιστημίου 16, Αθήνα 10673

Share Button

Kerry-Brahimi-LavrovΗ ιδέα της καταστροφής του χημικού οπλοστασίου της Δαμασκού με αντάλλαγμα μία προσωρινή εκεχειρία μέχρι να ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις για την επίλυση του συριακού προβλήματος αναδεικνύεται σε πρώτης τάξεως πολιτική προσέγγιση εκεχειρίας και διαπραγμάτευσης. Αυτή η εξέλιξη δεν είναι ένα απλό στρατηγικό παίγνιο ή στρατηγικός ελιγμός. Πρόκειται στην πραγματικότητα για μία κίνηση, που οδηγεί σε ένα καινούργιο μέλλον στην παγκόσμια πολιτική σκακιέρα προς την κατεύθυνση της αποφυγής του πολέμου; Τι καινούργιο έχουμε; Συνέχεια ανάγνωση

Οι ΗΠΑ και ειδικότερα ο Πρόεδρος, πλανητάρχης και επικεφαλής της Υπερδύναμης, εμφανίστηκαν την περασμένη Δευτέρα, 9 Σεπτεμβρίου, απρόσμενα ή και προσχεδιασμένα ή κατόπιν σοφότερης εκτίμησης, να μεταβάλουν στάση από την αρχική  της 21ης ανακοινωθείσας απόφασης περί αναγκαίου στρατιωτικού πλήγματος εναντίον του καθεστώτος της Δαμασκού και να επιλέγουν τον δρόμο της διπλωματίας της συνεννόησης και εν τέλει της ειρηνικής διευθέτησης του μείζονος διεθνούς προβλήματος. Τι συνέβη πραγματικά που μετέβαλε την απόφαση του προέδρου Ομπάμα, έτσι ώστε από την σίγουρη επικείμενη σύγκρουση και τιμωρία του αμαρτωλού και «βάρβαρου» για τον λαό του – Άσσαντ, όπως τον αποκαλούν, να επιλεγεί ο δρόμος της διπλωματικής διευθέτησης δια της καταστροφής του πυρηνικού εργοστασίου της Δαμασκού. Assad-Putin-Obama

Υπάρχει το «Παίγνιο της Κότας», όπως το αποκαλούμε στην επιστήμη των διεθνών σχέσεων, όπου η απειλή πολέμου και σύγκρουσης οδηγεί έναν από τους δύο παίχτες, ενόψει σύγκρουσης, σε αλλαγή στάσης και σε φυγή. Ο Πρόεδρος Ομπάμα επέλεξε τον μη πόλεμο. Υπάρχει η εκτίμηση που μας λέει πως ο Πρόεδρος αυτοπαγιδεύτηκε εξ’ αρχής σε μια κεκτημένη από την πολιτική της υπερδύναμης, υποχρέωση ενός καθήκοντος για μια παραδειγματική πυραυλική πολεμική αστραπιαίας τιμωρίας του «αιμοσταγούς» δικτάτορα Άσσαντ.

Η αυτοπαγίδευση οδήγησε στην δέσμευση της υπερδύναμης του Πλανητάρχη να προχωρήσει στο προαναγγελθέν πλήγμα, πράγμα που τον εξανάγκασε πλέον για λόγους κύρους και διεθνούς αξιοπιστίας και μόνο, να πλήξουν καθοιονδήποτε τρόπο και μέσο το καθεστώς της Δαμασκού. Η κατηγορία περί χρήσεως χημικών από το καθεστώς εναντίον του συριακού λαού θεωρήθηκε σχεδόν «a priori» στοχοθετημένη και σκηνοθετημένη με απολύτως βέβαιη την ευθύνη και ενοχή του Προέδρου Άσσαντ, προσωπικά. Η διακήρυξη σε όλους τους τόνους και με όλα τα μέσα, πως η ενοχή του καθεστώτος είναι αδιαμφισβήτητη αποσκοπούσε στην νομιμοποίηση της προαποφασισμένης πολεμικής επιχείρησης και δευτερευόντως θα λέγαμε – όπως συνέβη κατ’ επανάληψη στο παρελθόν – στην αναζήτηση της αλήθειας γύρω από τα τραγικά περιστατικά της 21η Αυγούστου.

Αυτό ήταν το σενάριο της πρώτης φάσης της διεθνούς κρίσης, γύρω από την Συρία, που αν Πρόεδρος των ΗΠΑ ήταν ο George Bush Jr. η πολεμική εμπλοκή των ΗΠΑ θα είχε ήδη υλοποιηθεί. Η Δαμασκός και το καθεστώς εν γένει θα είχε πληγεί με όλα τα σύγχρονα πυραυλικά συστήματα, χωρίς σχετική απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, ίσως και χωρίς απόφαση του ΝΑΤΟ. Πιθανότατα αυτό το πλήγμα θα ακολουθούσε ένας αρμαγεδώνας συγκρούσεων εναντίον όλων στην Μέση Ανατολή. Οι διεθνείς επιπτώσεις θα ήταν σε αυτήν τη περίπτωση απρόβλεπτες και καταστροφικές για την ανθρωπότητα.

Ο Ομπάμα δίστασε. Σε αυτές τις περιπτώσεις η προσωπικότητα του ηγέτη είναι καθοριστικής σημασίας. Φοβήθηκε τις συνέπειες, διαπίστωσε την απουσία στρατηγικού στόχου. Οι αντικαθεστωτικοί είναι διασπασμένοι, δεν διαθέτουν μια ηγεσία που να  την εμπιστευθεί ο διεθνής παράγων. Σημαντικό είναι ίσως και το γεγονός ότι στους κόλπους της βρίσκεται πολεμώντας το καθεστώς, η Al –  Nusra, παρακλάδι της Αl-Qai’da! Όλα αυτά οδηγούν σε ένα αδιέξοδο, που μόνο διπλωματικά σε διεθνές επίπεδο, θα μπορούσε να ξεπεραστεί. Η Ρωσία και ο Πούτιν εμφανίστηκαν ως  διέξοδος από την αυτοπαγίδευση.

Η ιδέα της καταστροφής του χημικού οπλοστασίου της Δαμασκού με αντάλλαγμα μία προσωρινή εκεχειρία μέχρι να ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις για την επίλυση του συριακού προβλήματος αναδεικνύεται σε πρώτης τάξεως πολιτική προσέγγιση εκεχειρίας και διαπραγμάτευσης. Αυτή η εξέλιξη δεν είναι ένα απλό στρατηγικό παίγνιο ή στρατηγικός ελιγμός. Πρόκειται στην πραγματικότητα για μία κίνηση, που οδηγεί σε ένα καινούργιο μέλλον στην παγκόσμια πολιτική σκακιέρα προς την κατεύθυνση της αποφυγής του πολέμου; Τι καινούργιο έχουμε;

Α) Ανάδειξη των ΗΠΑ σε Πλανητική και Μοναδική Υπερδύναμη από το 1990 μέχρι και την δεύτερη ατυχή εισβολή στο Ιράκ του 2003, προϊόν απάτης. Οι ΗΠΑ αντιμετώπιζαν πάντοτε τα διεθνή προβλήματα, όχι τόσο με τους κανόνες του διεθνούς δικαίου, αλλά κυρίως, μέσα από την προβολή των συμφερόντων τους με την αλαζονική υπεροψία που κρίνει και αποφασίζει ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο, θέτουν δικούς τους κανόνες, προσεγγίζουν τα προβλήματα μόνο με την έπαρση της δύναμης μετατρεπόμενες από ηγέτη σε ηγεμόνα. Οι ΗΠΑ και οι κατά καιρούς σύμμαχοί τους αξιολογούνται πλέον ως αναξιόπιστοι ηγετική ομάδα στην διεθνή σκηνή.

Β) Η τωρινή διεθνής εξέλιξη εμφάνισε τις Ηνωμένες Πολιτείες, στο Συριακό πρόβλημα, σχεδόν πλήρως απομονωμένες από τους συμμάχους τους, ιδιαίτερα όσον αφορά στην απόφαση τους για πολεμική εμπλοκή και πλήγμα κατά του καθεστώτος Άσσαντ. Αυτό, σε συνάρτηση με την εσωτερική απονομιμοποίηση του Ομπάμα ως προς αυτή την απόφαση του για πόλεμο, παρουσιάζουν διεθνώς την Υπερδύναμη πολιτικά και θεσμικά απονομιμοποιημένης.

Παράλληλα, η Ρωσία του Πούτιν πραγματοποίησε και σε αυτήν την περίπτωση ευφυέστατες διπλωματικές κινήσεις και ελιγμούς, με κορύφωση την τελευταία παρέμβαση τους, όπου υπέδειξε στον Ομπάμα το «Way Out» από την αυτοπαγίδευσή του, δείχνοντας μια έξοδο από μία πιθανή κόλαση πολέμου, στην οποία οδηγείτο, με ίσως καταστροφικές για την περιοχή και τον κόσμο συνέπειες. Επομένως έχουμε την αποφυγή του πολέμου από τον Ομπάμα και την ανάδειξη του Πούτιν σε παράγοντα ικανό να οδηγήσει τα πράγματα σε συνθήκες συνεννόηση, διαλόγου και πολιτικής διαπραγμάτευσης.

Γ) Αυτή λοιπόν η κατάσταση που απεικονίζεται σήμερα ως ανωτέρω, αλλάζει το σκηνικό της διεθνούς πολιτικής ριζικά, θα λέγαμε καταλυτικά, σε ότι αφορά στις δυνατότητες μίας Υπερδύναμης, όπως οι ΗΠΑ, να πραγματοποιούν μονομερώς πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον τρίτων χωρών και να παρεμβαίνουν σε κρίσεις. Έχουμε δηλαδή αλλαγή υποδείγματος στην διεθνή σκηνή. Οι ΗΠΑ δεν μπορούν πλέον να αποφασίσουν μόνες τους και με την αλαζονεία της Υπερδύναμης για ειρήνη και πόλεμο στον κόσμο. Θα πρέπει να είναι υποχρεωμένες να διαβουλεύονται με τις άλλες δυνάμεις, κυρίως την Ρωσία.  Αυτό συνεπάγεται μια τεράστιας σημασίας στροφή στην διεθνή πολιτική, αφού εμπεδώνεται πλέον ένα σχήμα ισορροπίας δυνάμεων διεθνώς, το οποίο επιβάλλει διπλωματική διαβούλευση και συνεννόηση για τα μεγάλα θέματα της ανθρωπότητας.

Το πλήγμα κύρους και αξιοπιστίας που δέχθηκαν οι ΗΠΑ από αυτήν την  υπόθεση, αλλάζει το πλαίσιο δράσης των παραγόντων της Διεθνούς Πολιτικής. Έχουμε μια δομική αλλαγή υποδείγματος, όπου ο πόλεμος δεν είναι η πρώτη επιλογή, όπως παραδειγματικά συνέβαινε τα τελευταία είκοσι χρόνια, αλλά πλέον οι επιλογές του διεθνούς παράγοντα συνίστανται στην και κατευθύνονται από την διπλωματία, την συνεννόηση και άλλα μέσα πίεσης, όπου ο πόλεμος μετατρέπεται σε  ύστατο μέσο και αυτό όχι μονομερώς, αλλά με απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Kerry-Brahimi-Lavrov

Αυτή η εξέλιξη που συνέβη με την Συρία και τα χημικά που χρησιμοποιήθηκαν θυμίζει, τηρουμένων των αναλογιών, την Κρίση της Κούβας του 1962 και την απειλή πυρηνικού πολέμου, εξαιτίας αυτής της κρίσης.  Στην περίπτωση αυτή, εν τέλει οι δύο υπερδυνάμεις ΗΠΑ και ΕΣΣΔ, οδηγήθηκαν με αφετηρία την Κρίση στην απόφαση για συνεννόηση προκειμένου αποφευχθεί στο μέλλον ένα ενδεχόμενο γεγονός που θα οδηγούσε σε πυρηνικό πόλεμο. Η εγκαθίδρυση, κατά την εικοσαετία που ακολούθησε, της ισορροπίας της αμοιβαίας αποτροπής, έφερε εν τέλει φυσικά και την αποτροπή του πολέμου μεταξύ των υπερδυνάμεων, οδήγησε στην ύφεση της σχέσης τους και εν τέλει στο τέλος του Ψυχρού Πολέμου.

Σήμερα, ΗΠΑ και Ρωσία, δεν βιώνουν Ψυχρό Πόλεμο. Δεν βιώνουμε πολεμική αντιπαράθεση, όμως η ανθρωπότητα έχει ανάγκη από ένα σύστημα παγκόσμιας διακυβέρνησης στο πολιτικό και φυσικά στο οικονομικό επίπεδο. Στο πολιτικό σημαίνει την ικανότητα συνεννόησης και εκδήλωσης της βούλησης των Μεγάλων Δυνάμεων του κόσμου για επίλυση των διεθνών κρίσεων και διευθέτηση των συγκρούσεων, όπως είναι το Μεσανατολικό, το Κυπριακό, προβλήματα του Βαλκανικού χώρου και της Νοτιοανατολικής Λεκάνης της Μεσογείου, του πυρηνικού αφοπλισμού και φυσικά για θέματα που άπτονται των σχέσεων Ισλάμ και Δύσης.

Οι Μεγάλες Δυνάμεις του κόσμου θα είναι υποχρεωμένες να διαβουλεύονται με βάση του κανόνες του διεθνούς δικαίου. Όσο περισσότερο αυξάνει η ικανότητα συνεννόησης Ουάσινγκτον – Μόσχας, τόσο περισσότερο θα εδραιώνεται σταδιακά η παγκόσμια ειρήνη, η διευθέτηση διεθνών διαφορών και θα εμπεδώνεται η αναγκαία ασφάλεια και σταθερότητα στην πορεία επιβίωσης της ανθρωπότητας σε ένα πραγματικά ταραγμένο και φοβισμένο κόσμο.

Ο Χριστόδουλος Κ. Γιαλλουρίδης είναι Καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής, Κοσμήτορας της Σχολής Διεθνών Σπουδών, Επικοινωνίας και Πολιτισμού στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

 

Share Button

Al-NusraΗ Αλ Νούσρα επιθυμεί τον έλεγχο μιας «καθαρής» Συρίας κι αυτό το μεθοδεύει με δύο τρόπους: με τις δολοφονίες και την εξώθηση ανθρώπων στη φυγή. Κι από την άλλη ο Ασαντ, με τη Χεζμπολάχ της Βηρυτού και πολεμιστές από Ιράν και Ιράκ στο πλευρό του, να σκοτώνει ακόμη και με χημικά. Πού να σταθούν οι Κούρδοι του Ροζαβά;

Συνέχεια ανάγνωση

Κι ενώ οι ΗΠΑ ήταν έτοιμες να «χειρουργήσουν», με τη Γαλλία σε ρόλο αποκλειστικής νοσοκόμας (ίσως ακόμη δεν έχει ξεπεράσει το γεγονός ότι το 1946 έχασε την κυριαρχία της στη Συρία) και τη Ρωσία να διαπραγματεύεται τα συριακά χημικά, ο συριακός λαός πεθαίνει ή παίρνει άρον άρον τον δρόμο της προσφυγιάς, που συνήθως είναι χωρίς επιστροφή. Φτηνές ζωές σε πλούσια εδάφη. Και δώσ’ του και μαζεύονται όλα τα «G», πότε 20, πότε 17, και μιλούν για συμφέροντα, για σχεδιασμούς και σκοπιμότητες, για τόξα θρησκευτικά και συνεργασίες την ίδια ώρα που οι μάνες σφίγγουν στον κόρφο τους όλο και περισσότερο τα παιδιά τους και οι άντρες νιώθουν το μίσος να θεριεύει για όλους και για όλα.

Περνούν τον Τίγρη

Ημουν στο Ερμπίλ, στο Κουρδιστάν Ιράκ, για το Κουρδικό Συνέδριο, που λόγω των γεγονότων με τη Συρία αναβλήθηκε, και μάθαμε ότι πάνω από 30 χιλιάδες Κούρδοι από το Ροζαβά (έτσι λέγεται το κομμάτι του Κουρδιστάν που βρίσκεται στη Συρία) έχουν μαζευτεί στα σύνορα Ιράκ – Συρίας με σκοπό να περάσουν από τον ποταμό Τίγρη στα ιρακινά εδάφη. Στη Συρία δεν είχε ζωή γι’ αυτούς. Αντιπολιτεύονταν χρόνια το καθεστώς Ασαντ, που στραγγάλιζε τον πολιτισμό τους, τη γλώσσα τους, τα δικαιώματά τους. Κι όταν ήρθε η στιγμή να «μιλήσουν» για την ανατροπή του Ασαντ, μπήκε στους κόλπους της αντιπολίτευσης η Αλ Νούσρα, το παρακλάδι της Αλ Κάιντα, που έστρεψε τα όπλα της εναντίον τους αλλά και εναντίον των χριστιανών και όλων των μειονοτήτων και εναντίον των καθεστωτικών. Μια πραγματική δολοφονική, τρομοκρατική δύναμη εκκαθάρισης. Η Αλ Νούσρα επιθυμεί τον έλεγχο μιας «καθαρής» Συρίας κι αυτό το μεθοδεύει με δύο τρόπους: με τις δολοφονίες και την εξώθηση ανθρώπων στη φυγή. Κι από την άλλη ο Ασαντ, με τη Χεζμπολάχ της Βηρυτού και πολεμιστές από Ιράν και Ιράκ στο πλευρό του, να σκοτώνει ακόμη και με χημικά. Πού να σταθούν οι Κούρδοι του Ροζαβά;

Στην απελπισία τους, στον τρόμο για τα χημικά, στον φόβο του επερχόμενου θανάτου, το Κουρδιστάν στο Ιράκ φάνταζε σαν το γαλατικό χωριό. Εκεί ήταν τα ελεύθερα αδέρφια τους – ίδια γλώσσα, ίδιος πολιτισμός.

Οταν φτάσαμε στον Τίγρη, στα σύνορα με τη Συρία, για να διαπιστώσουμε αν είναι πραγματική η είδηση, η εικόνα ήταν συγκλονιστική. Χιλιάδες άνθρωποι στην απέναντι όχθη έτοιμοι να πέσουν στα νερά του ποταμού και οι “πεσμεργκά” από τα ιρακινά εδάφη να προσπαθούν να τους συγκρατήσουν με φωνές, να μην πέσουν στα ύπουλα νερά του Τίγρη, που φαίνονται ήρεμα, αλλά τα υπόγεια ρεύματά του έχουν οδηγήσει στον πνιγμό πολλούς. Τους φώναζαν, τους παρακαλούσαν να μείνουν εκεί και τους έλεγαν πως ο πρόεδρος Μπαρζανί θα φτιάξει γέφυρα για να περάσουν.

Θεώρησα ότι με αυτό το ψέμα προσπαθούσαν να ηρεμήσουν τον κόσμο και πως με τα τέσσερα μικρά στρατιωτικά βαρκάκια που ήταν ήδη μέσα στον ποταμό θα προσπαθούσαν με τη σειρά και με απόλυτη τάξη να περάσουν τους πρόσφυγες στα ιρακινά εδάφη. Το να στηθεί γέφυρα μου φαινόταν τόσο δύσκολο όσο το να εμφανιστεί ο Μωυσής και να ανοίξει στα δύο τα νερά του Τίγρη.

Ομως τα βαρκάκια δεν ξεκινούν, ο κόσμος απέναντι κάτω από τον καυτό ήλιο με θερμοκρασία 40 με 45 βαθμούς κλαίει, φωνάζει, εκλιπαρεί. Τα τριάντα μέτρα φάρδος του ποταμού φαντάζουν για τους περισσότερους παιχνίδι κι αν κάτι τους συγκρατεί εκτός από τις φωνές των “πεσμεργκά” είναι η αδυναμία των παιδιών τους. Πώς να εμπιστευτούν τα νερά;

Πέρασαν τουλάχιστον τρεις ώρες ώσπου ακούστηκαν τα λυτρωτικά μουγκανητά από τις τεράστιες νταλίκες που έφταναν στον ποταμό, κουβαλώντας τα εξαρτήματα για το στήσιμο της γέφυρας. Μέσα σε δέκα ώρες είχε ξεδιπλωθεί η γέφυρα των προσφύγων. «Σιγά σιγά, με ηρεμία, πρέπει να αντέξει η γέφυρα» φώναζαν οι πεσμεργκά που τα δάκρυά τους είχαν γίνει ένα με τον ιδρώτα. Στην αγωνία τους να περάσουν όλοι ξέχασαν και τον κίνδυνο που υπήρχε να χτυπηθεί στρατιωτικά από την πλευρά της Συρίας η γέφυρα, αφού κανονικά, και βάσει των διεθνών συνθηκών, αυτό που γινόταν ήταν παράνομο.

Στρατόπεδο υποδοχής

Οι στρατιωτικές βάρκες μόνο όταν στήθηκε η γέφυρα ανέλαβαν δράση. Αρχισαν να μεταφέρουν έγκυες, γέροντες και αδύναμους ανθρώπους. Συγκλονιστικές οι αντιδράσεις των Κούρδων Ροζαβά μόλις πατούσαν το πόδι τους στο Κουρδιστάν Ιράκ. Και χαμόγελα, πολλά χαμόγελα στη σκιά θλιμμένων ματιών.

Οταν ολοκληρώθηκε το πέρασμα, οι πρόσφυγες επιβιβάστηκαν σε φορτηγά, ακόμη και στις νταλίκες που είχαν φέρει προηγουμένως τα «κομμάτια» της γέφυρας και οδηγήθηκαν σ’ ένα μεγάλο στρατόπεδο, το Κεβργκόσκ, 25 χλμ. έξω από το Ερμπίλ.

Πριν από είκοσι μέρες που είχα περάσει από κει δεν υπήρχε τίποτα, παρά μόνο χωράφια, τα περισσότερα άγονα.

Μέσα σ’ αυτό το εικοσαήμερο στήθηκε το στρατόπεδο κι όμως ήταν απόλυτα οργανωμένο, με νοσοκομείο, παιδικό σταθμό, χώρους υγιεινής και κυρίως πολλούς εθελοντές ντόπιους αλλά και μέλη μη κυβερνητικών οργανώσεων. Η τάξη και η ηρεμία που οδηγούσαν στα καταλύματα τους πρόσφυγες υποδειγματική. Εκείνο που με συγκίνησε, ίσως γιατί ως πρόσφυγας δεν το έζησα εγώ, τουλάχιστον στην αρχή, ήταν η ευγένεια της υποδοχής.

Το ίδιο βράδυ, σε διάγγελμά του προς τον κουρδικό λαό, ο Μπαρζανί ζήτησε από όλους τους μισθωτούς να δώσουν το 20% του μισθού τους «για τα αδέρφια του Ροζαβά». Τα λεφτά πολύ λίγα για τον όγκο των προσφύγων, αφού μέσα σε τρεις τέσσερις μέρες οι πρώτες 30.000 έγιναν 250.000.

Η αντιπροσωπεία του Τμήματος Προσφύγων του ΟΗΕ που επισκέφθηκε για επιθεώρηση τις εγκαταστάσεις μαζί με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας του Κουρδιστάν και μέλη της κυβέρνησης δήλωσαν ότι θα βοηθήσουν υλικά. Αλλά όση κι αν είναι η βοήθεια, όσο άρτια οργανωμένο το στρατόπεδο, τα σπίτια αυτών των ανθρώπων και η ζωή τους έμειναν πίσω και καίγονται. Κι αν αυτή η φυγή συνεχιστεί, τότε θα πετύχει το σχέδιο του καθεστώτος Ασαντ και των φανατικών της Αλ Νούσρα, να αδειάσει το Κουρδιστάν της Συρίας, το Ροζαβά.

Τζεμίλ Τουράν

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών, http://www.efsyn.gr, 12 Σεπτεμβρίου 2013

*Οι απόψεις που διατυπώνονται δεν εκφράζουν κατ’ ανάγκη τις θέσεις του Κέντρου Ανατολικών Σπουδών