Κέντρο Ανατολικών Σπουδών

για τον Πολιτισμό και την Επικοινωνία

Συνέβη σήμερα

Συνέβη σήμερα

Μεγεθύνσεις

Μεγεθύνσεις

ΚΑΝΣ στα ΜΜΕ

ΚΑΝΣ στα ΜΜΕ

Προσεγγίσεις

Προσεγγίσεις

Γεωπολιτική

Γεωπολιτική

Η Συμμαχία του Sandr κερδίζει την νέα καταμέτρηση των Ιρακινών Εκλογών.

Γράφει ο Μηνάς Λυριστής* Η νέα καταμέτρηση των ψήφων των εκλογές του Ιράκ ολοκληρώθηκε, με τη συμμαχία του κληρικού Muqtada al ...

Περισσότερο

Οι ρίζες της τουρκικής νομισματικής κρίσης

Σπύρος Ζενεμπίσης, Βοηθός Ερευνητής, Κ.Α.Ν.Σ. Το Τέλος του «Οικονομικού Θαύματος» του ΑΚΡ; Στις 24 Ιουνίου του 2018 επανεξελέγη, όπως ήταν σε μεγάλο ...

Περισσότερο

“Χάσατε το Ισλάμ”. Αντιδράσεις της Αιθιοπίας προς τις χώρες του Κόλπου

Γράφει ο Μηνάς Λυριστής* «Πρέπει να μάθουμε γρήγορα αραβικά, ώστε να κατανοήσουμε καλύτερα τη θρησκεία και να σας τη διδάξουμε εκ ...

Περισσότερο

CWC5YN Jimmy Carter welcomes Anwar Sadat and the Egyptian delegation to Camp David. The delegation was critical to the success of the

Ο Ανουάρ Σαντάτ και οι συμφωνίες του Καμπ Ντεϊβιντ: ρεαλιστική απόφαση ή προδοσία;

Νικολάου Νικόλαος, Ερευνητής Κ.Α.Ν.Σ. Οι Συμφωνίες του Κάμπ Ντεϊβιντ αποτέλεσαν σημείο- τομή για την ιστορία των διεθνών σχέσεων γενικά και για ...

Περισσότερο

Προκλήσεις, προβλήματα και Στρατηγική στο σημερινό Ιράκ. Ένα έτος μετά την ανακατάληψη της Μοσούλης

Γράφει ο Μηνάς Λυριστής* Τον Ιούλιο του 2014, ο Abu Bakr al-Baghdadi, ευρισκόμενος στο τζαμί al-Nuri στη Μοσούλη, κήρυξε το χαλιφάτο ...

Περισσότερο

Share Button

imagesΣύμφωνα με πρόσφατη ανακοίνωση της κυβέρνησης της αυτόνομης περιοχής του Κουρδιστάν, η πρώτη μεταφορά αργού πετρελαίου στην Τουρκία έχει επιτευχθεί. Ακολούθως, το Κουρδιστάν κάλεσε τις ενδιαφερόμενες εταιρίες να καταθέσουν προτάσεις για πλειοδοσία του πετρελαίου μέσω της «Kurdistan Oil Marketing Organization (KOMO)». Ωστόσο, αυτη η κίνηση που έγινε χωρίς τη συγκατάθεση της κυβέρνησης της Βαγδάτης ξεκίνησε ένα νέο κύκλο διεκδικήσεων και διπλωματικών διαπραγματεύσεων. Η κυβέρνηση της Βαγδάτης απειλεί να λάβει νομικά και άλλα μέτρα, προκειμένου να τιμωρήσει την κυβέρνηση του Κουρδιστάν και την Τουρκία, επικαλούμενη το Σύνταγμα του Ιράκ, που κατα τη γνώμη της ορίζει ότι τα αποθέματα πετρελαίου που υπάρχουν στο Κουρδιστάν ανήκουν στον λαό του Ιράκ συνολικά και ότι ο κρατικός οργανισμός για την πώληση του πετρελαίου [Iraq’s State Oil Marketing Organization (SOMO)] έχει αποκλειστικά δικαιώματα για την εκμετάλλευση της ενέργειας απο όλες τις περιοχές της χώρας, συμπεριλαμβανομένου και του Κουρδιστάν. Η Τουρκία, μολονότι αποδέχεται το πετρέλαιο από το Κουρδιστάν, διακηρύττει ότι δεν θέλει να εμπλακεί στην εσωτερική διαφωνία μεταξύ των δύο κυβερνήσεων και επιμένει ότι οι διαφωνίες τους θα πρέπει να επιλυθούν ειρηνικά.

Λαλέ-Ειρήνη Νατζάφζαντε

 

Share Button

Συσκευή κατασκοπείαςΣύμφωνα με τον στρατό του Λιβάνου και το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων του κράτους, ανακαλύφθηκε σε μία πόλη κοντά στα σύνορα της χώρας, συσκευή κατασκοπείας με εβραϊκά γράμματα χαραγμένα πάνω της. Σύμφωνε με τις δηλώσεις του Λιβανικού στρατού, την εν λόγω συσκευή – αποτελείται από δύο ηλεκτρονικούς υπολογιστές – ανακάλυψε μια ινδονησιακή μονάδα της ειρηνευτικής αποστολής των Ηνωμένων Εθνών στα νότια του Λιβάνου, στην πόλη Adaisseh. Η συσκευή αυτή είναι η δεύτερη συσκευή κατασκοπείας που ανακαλύφθηκε στην χώρα, μιας και αναφορές κατά το παρελθόν έκαναν λόγο για ανακάλυψη μιας τέτοιου είδους συσκευής επάνω σε δέντρο της πόλης. Ο Λίβανος έχει κατηγορήσει ξανά το Ισραήλ για κατασκοπεία και μάλιστα, τον περασμένο μόλις μήνα, κατέθεσε επίσημη σχετική καταγγελία στα Ηνωμένα Έθνη.

Σοφία Κολτζή

Share Button
Πυρηνικό εργοστάσιοΤα τελευταία χρόνια η Τουρκία δραστηριοποιείται πολύ έντονα στον τομέα της ενέργειας. Καταρχάς, έχει ήδη δρομολογηθεί η κατασκευή του πρώτου πυρηνικού εργοστασίου της χώρας, του εργοστασίου Akkuyu, στο νότιο τμήμα της Τουρκίας. Αν και η έναρξη των εργασιών καθυστερεί για γραφειοκρατικούς λόγους, το εργοστάσιο αναμένεται να λειτουργήσει περί το 2023. Κατ’ αυτό τον τρόπο, οι τούρκοι ιθύνοντες ισχυρίζονται  ότι θα περιοριστεί σημαντικά η ενεργειακή εξάρτηση της χώρας από τις εισαγωγές, επιτυγχάνοντας έτσι και έναν από τους βασικούς και διαχρονικούς στόχους της Τουρκικής πολιτικής. Επίσης, η Τουρκία έχει πλέον καταστεί ενεργειακός κόμβος. Πολλοί αγωγοί που μεταφέρουν πετρέλαιο, είτε από το Αζερμπαϊτζάν, είτε από τη Ρωσία(αγωγός Μπακού- Τιφλίδα- Τσεϊχάν/ Ερζερούμ, TANAP, Blue Stream) καταλήγουν σε λιμάνια, από τα οποία το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο διοχετεύονται στις ευρωπαϊκές αγορές, στις οποίες υπάρχει αυξημένη ζήτηση και που είναι σε μεγάλο βαθμό εξαρτημένες από τις εισαγωγές ενεργειακών πόρων. Αν και η Τουρκία δεν διαθέτει δικά της ενεργειακά αποθέματα, φαίνεται να επιτυγχάνει τον περιορισμό της εξάρτησής της από εισαγωγές για την κάλυψη των αναγκών της και παράλληλα να έχει ήδη εξασφαλίσει μια θέση- κλειδί στη διάθεση των ενεργειακών πόρων από τις πλούσιες σε αποθέματα χώρες προς τις αγορές της Δύσης.
Άννα Χαλκίδη
Share Button

Της  Έλλης Κάτσικα, Βοηθός Ερευνήτριας Κέντρου Ανατολικών Σπουδών

Ο συριακός εμφύλιος πόλεμος, ο οποίος μετρά σχεδόν τρία χρόνια (Μάρτιος του 2011), συνεsuroiχίζεται ακάθεκτος από τις δύο αντίπαλες πλευρές, την κυβέρνηση Άσαντ και τους αντικαθεστωτικούς.

Ο Άσαντ και η κυβέρνησή του φαίνεται να μην επηρεάζονται πολιτικά από την υφιστάμενη κατάσταση που επικρατεί στη Συρία καθώς ο ίδιος δεν κάνει κανέναν λόγο για πιθανή αποχώρησή του από την προεδρία της χώρας παρά τις αντιδράσεις τόσο των εξεγερμένων όσο και των άλλων κρατών, περιμένοντας τις επίσημες εκλογές που θα διεξαχθούν το καλοκαίρι του 2014.

Ο εμφύλιος έχει ως άμεσο αντίκτυπο χιλιάδες Σύριοι να εγκαταλείπουν τη χώρα και να εισέρχονται σε γειτονικές, όπως είναι η Τουρκία και ο Λίβανος. Σύμφωνα με τα στατιστικά της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, οι καταγεγραμμένοι πρόσφυγες από την αρχή της σύγκρουσης μέχρι και σήμερα έχουν ξεπεράσει τα 2.300.000 εκ των οποίων το 1.000.000 είναι παιδιά.

Συνέχεια ανάγνωση

Συγκεκριμένα στην Τουρκία υπάρχουν ήδη περίπου 560.000 πρόσφυγες, στον Λίβανο 863.000, στην Ιορδανία 577.000, ενώ στο Ιράκ περίπου 210.000 πρόσφυγες. Μέχρι το τέλος του 2014 οι αρμόδιοι προβλέπουν πως οι πρόσφυγες θα ξεπεράσουν τα 4 εκατομμύρια. Όπως είναι φυσικό τα νούμερα αυτά δε αντιστοιχούν στον πραγματικό αριθμό των προσφύγων καθώς υπάρχουν και χιλιάδες ακόμα που μένουν εκτός των καταυλισμών που έχει δημιουργήσει το κάθε κράτος για να τους φιλοξενήσει.

Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες κάνει συνεχώς εκκλήσεις για οικονομική βοήθεια από τη διεθνή κοινότητα μιας και η επιδείνωση της κατάστασης της Συρίας δε φαντάζει καθόλου απίθανη κατά τη διάρκεια του 2014. Μάλιστα, τον Δεκέμβριο έγινε έκκληση για 6,5 δισεκατομμύρια δολάρια εκ των οποίων τα 2,3 περίπου δις θα δοθούν στο Σχέδιο Ανθρωπιστικής Ανταπόκρισης (SHARP) προς βοήθεια του εκτοπισμένου πληθυσμού εντός των συριακών συνόρων, και τα υπόλοιπα 4,2 δις θα δοθούν για το Σχέδιο Περιφερειακής Ανταπόκρισης (RRP6) προς όφελος των προσφύγων και των κέντρων υποδοχής τους στις γειτονικές χώρες.

Άμεση ανταπόκριση στην έκκληση είχε η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία μετά από διάστημα λίγων ημερών συνεισέφερε το ποσό των 63 εκατομμυρίων ευρώ από το Γραφείο Ανθρωπιστικής Βοήθειας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (ECHO) .

Μεγάλη είναι και η κινητοποίηση των γειτονικών κρατών που θέτουν προς διάθεση περιοχές τους κοντά στα σύνορα για τη δημιουργία των καταυλισμών, στους οποίους φιλοξενούνται οι Σύριοι πρόσφυγες. Στην Τουρκία, για παράδειγμα, έχουν δημιουργηθεί 21 καταυλισμοί σε 10 επαρχίες. Μεγάλο μέρος των προσφύγων που εισέρχονται στην Τουρκία επιλέγουν όμως να μην μείνουν στους καταυλισμούς, που βρίσκονται στα τουρκο-συριακά σύνορα αλλά να προχωρήσουν στο εσωτερικό της χώρας με αποτέλεσμα πολλοί να καταλήγουν να ζουν στο δρόμο. Ο αριθμός των προσφύγων που βρίσκονται εντός των τουρκικών συνόρων αλλά εκτός των καταυλισμών υπολογίζεται στο σύνολό τους στους 400.000.

Το ζήτημα των προσφύγων είναι ένα θέμα το οποίο επιβαρύνει οικονομικά το εκάστοτε κράτος. Μέχρι στιγμής έχουν δαπανηθεί υπέρογκα ποσά από τα ίδια τα κράτη για τη δημιουργία των καταυλισμών και την επιβίωση των προσφύγων, κάτι για το οποίο υπάρχουν ήδη αντιδράσεις. Το ερώτημα είναι εάν τα γειτονικά κράτη της Συρίας, με την τεχνική και υλική βοήθεια που τους παρέχεται από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, θα συνεχίσουν και το 2014 να προσφέρουν τη φιλοξενία τους και την όποια βοήθεια μπορούν προς όφελος των προσφύγων που περνάνε τα συριακά σύνορα για να γλιτώσουν από τον εμφύλιο των τριών τελευταίων ετών.

1.http://data.unhcr.org/syrianrefugees/regional.php
2.http://www.unhcr.gr/nea/artikel/6a5c71e57546a0a3212f2b2901669555/o-oie-prochora-sti-me.html
3.http://www.unhcr.gr/nea/artikel/12dc38674bd75c650beb61ad363bce5e/i-ypati-armosteia-l.html

 

Πηγή: Κέντρο Ανατολικών Σπουδών 

Share Button

ΙσλάμΣύμφωνα με αρθρογράφο της τουρκικής εφημερίδας Hurriyet, η τρέχουσα πολιτική αναταραχή στην χώρα αφορά στον αγώνα για ένα Δυτικό τρόπο ζωής εναντίον ενός αυταρχισμού που επιβάλλει ένα συντηρητισμό. Αν ο εθνικισμός χαρακτήρισε την τουρκική ιστορία και κοινωνία στα τέλη της δεκαετίας του 1940 και έπειτα η ακραία αριστερά, αυτό που σημαδεύει σήμερα την χώρα είναι η αντιπαράθεση μεταξύ των ισλαμιστών. Τον Δεκέμβριο του 2004 όταν άρχισαν οι διαπραγματεύσεις με την Ε.Ε., ο πρωθυπουργός Ερντογάν, μίλησε για ένα μεγάλο βήμα προς τον δρόμο του εκσυγχρονισμού και ευχαρίστησε όλους όσους συνέβαλαν σε αυτό, τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, την κοινωνία των πολιτών, την αντιπολίτευση. Σήμερα επικρατεί μια τελείως διαφορετική στάση.   Συνέχεια ανάγνωση

Εξαπολύει κατηγορίες προς πάσα κατεύθυνση, έρχεται σε διαμάχη με το Ισραήλ, με τα αραβικά καθεστώτα, με την Ε.Ε., με την Αμερική και θεωρεί την Αραβική Άνοιξη ως την άνοδο της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στην εξουσία. Έχοντας υπόψη κανείς τα παραπάνω, οδηγείται στην διαπίστωση πως αφενός ο Ερντογάν είναι ένας άνδρας υπό καθεστώς σύγχυσης, αφετέρου, ένας που επιδιώκει την Ισλαμική ηγεσία.

Αυτό που συμβαίνει σήμερα στην Τουρκία δεν είναι απλώς μια έριδα μεταξύ του πρωθυπουργού και του κινήματος Γκιουλέν. Πρόκειται για μια διαμάχη που συμβαίνει μέσα στον ισλαμισμό σε ολόκληρο τον κόσμο. Στο τέλος αυτής της διαδικασίας, είτε οι πεπαλαιωμένοι ισλαμιστές, οι οποίοι δεν μπορούν να συμβιβαστούν με την δημοκρατία,θα επικρατήσουν ή οι δημοκράτες με θρησκεία μουσουλμανική θα θριαμβεύσουν.

Στο σημερινό πόλεμο, υπάρχει αλήθεια και στις δύο πλευρές. Υπάρχει παράλληλη δομή μέσα στο κράτος, υπάρχει όμως και διαφθορά. Ευθύνη φέρουν και τα μέσα μαζικής επικοινωνίας, τα οποία τα έντεκα τελευταία χρόνια δεν έχουν προβάλει την διαφθορά.

Οι διαδηλώσεις στο πάρκο Γκεζί αποτελούν το πιο σημαντικό κίνημα της τουρκικής πολιτικής ιστορίας. Πρόκειται για μια εξέγερση των νέων που συνεχώς περιφρονείται και τιμωρείται, μια αντίδραση έναντι των προσπαθειών εκείνων που επιθυμούν να εισαάγουν τον συντηρητισμό σε όλες τις πτυχές της ζωής. Υπάρχει μια νέα γενιά που είναι πολύ πιο προχωρημένη από τους συνομηλίκους της στη Δύση, καθώς, όπως υπηστηρίζεται οι κινήσεις στη Δύση έχουν την στήριξη συνδικάτων, ενώσεων κλπ., ενώ, η δική τους ήταν αυθόρμητη.

Ενώ ο πρωθυπουργός δεν είχε καταλάβει τι συνέβη στο Gezi, συνειδητοποιεί πλέον ότι από τώρα και στο εξής δεν μπορεί να συνεχίσει να κυβερνά την Τουρκία με τον τρόπο που το έκανε ακόμα και αν πήρε το 55 % των ψήφων. Ενώ κυριαρχούσε μια συζήτηση για μια δημοκρατική Τουρκία ως παράδειγμα προς άλλες μουσουλμανικές χώρες, ανακαλύφθηκε ένα αυτοκράτορας. Η Δύση το έχει επίσης διαπιστώσει αυτό. [Πριν από το Gezi] υπήρχε μια τέτοια ισλαμική ρητορική στην Τουρκία ότι η χώρα θεωρείται ότι είναι ένα κλασικό ισλαμικό κράτος. Τα γεγονότα στο Gezi έδειξαν ότι δεν υπάρχει μια Τουρκία, ότι δεν είναι ένας μονόλιθος και δεν χωράει στο κοστούμι που ο Ερντογάν ήθελε να ράψει. Υπάρχει ένα σύγχρονο πρόσωπο της Τουρκίας. Παλαιότερα γινόταν συζήτηση για τα δικαιώματα των γυναικών με πέπλο, μετά για τα δικαιώματα των Κούρδων. Για πρώτη φορά, μιλάμε για τον αγώνα του λαού με δυτικό τρόπο ζωής, όπως αναφέρει το δημοσίευμα. Από όλους τους αγώνες αυτός μπορεί να γίνει πιο εύκολα αντιληπτός από την Δύση.  

Δεν πρέπει να υποτιμηθούν οι οικονομικές επιδόσεις της Τουρκίας και πρέπει να εκτιμάται η προσπάθεια του Ερντογάν. Όμως εάν το νομοσχέδιο της κυβέρνησης για έλεγχο επί της δικαστικής εξουσίας εγκριθεί, τότε η Τουρκία θα κατευθυνθεί προς τον φασισμό. Αυτό που βιώνει σήμερα η Τουρκία πηγάζει από την αυταρχική προσωπικότητα του Ερντογάν. Πρέπει να υπογραμμιστεί ότι ο αυταρχισμός του πρωθυπουργού είναι πολύ πιο επικίνδυνος από τον Ισλαμισμό του. 

Κατερίνα Βλασσοπούλου