Κέντρο Ανατολικών Σπουδών

για τον Πολιτισμό και την Επικοινωνία

Συνέβη σήμερα

Συνέβη σήμερα

Μεγεθύνσεις

Μεγεθύνσεις

ΚΑΝΣ στα ΜΜΕ

ΚΑΝΣ στα ΜΜΕ

Προσεγγίσεις

Προσεγγίσεις

Γεωπολιτική

Γεωπολιτική

Οι εξελίξεις στο Idlib της Συρίας και η σύνδεση με τη Λιβύη

 Φάνης Παπακωστίδης Η κατάσταση στην περιοχή του Ιντλίμπ Υπό ανηλεή βομβαρδισμό βρίσκεται η περιοχή του Ιντλίμπ τις τελευταίες ημέρες ενώ υπάρχουν συνεχείς ...

Περισσότερο

Αποσχιστές της περιφέρειας του Donbass: ιστορική αναδρομή και η κατασκευασμένη τους ταυτότητα

Γαλάνη Δέσποινα – Δανάη Η διαμάχη στην Ουκρανία, ανάμεσα στο κεντρικό κράτος και την περιφέρεια Donbass, στην οποία οι αποσχιστές επιδιώκουν ...

Περισσότερο

Η Τουρκία του Ερντογάν και η «Γαλάζια Πατρίδα».

Της: Μαρίνας Γκαραβέλα, Βοηθού Ερευνήτριας, ΚΑΝΣ Μετά την επιτυχημένη έκβαση των εκλογών του 2019 ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και το Κόμμα ...

Περισσότερο

Ηνωμένο Βασίλειο- ΕΕ: Από το βέτο του Ντε Γκολ στο Brexit

Δρ. Νικόλαος Παναγιωτίδης, Διευθυντής ΓΕΩΠΑΜΕ Η μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο περίοδος βρίσκει το Ηνωμένο Βασίλειο αποδυναμωμένο αναφορικά με τους συντελεστές ...

Περισσότερο

RuNet

Γαλάνη Δέσποινα-Δανάη Εντός των πρώτων μηνών του 2019 (Φεβρουάριος – Απρίλιος) η Δούμα (Κάτω Βουλή της Ομοσπονδιακής Συνέλευσης της Ρωσίας) ενέκρινε ...

Περισσότερο

Share Button

Ο Ιούλιος,  στη νεότερη ελληνική ιστορία, συνδέεται με δυσάρεστες εξελίξεις τόσο στο μητροπολιτικό Ελληνισμό, όσο και στην ιδιαίτερη πατρίδα του γράφοντος Κύπρο. Για παράδειγμα, στις 15 Ιουλίου 1964 ο πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου παραιτήθηκε, γεγονός που είχε μάλλον το «χαρακτήρα απόλυσης» από το βασιλέα Κωνσταντίνο. Ακολούθησε η ανώμαλη περίοδος των «κυβερνήσεων Αποστασίας» (1965-1966) και της πορείας προς τη Δικτατορία (Δεκέμβριος 1966- Απρίλιος 1967). Το  στρατιωτικό  καθεστώς (21 Απριλίου 1967 – 23 Ιουλίου 1974) έφερε  ως τελικά  τραγικά  αποτελέσματα  την ανατροπή του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας  Αρχιεπισκόπου Μακαρίου  και την τουρκική Εισβολή (15 και 20 Ιουλίου 1974). 

Συνέχεια ανάγνωση
Share Button

Την Τρίτη, 29 Μαΐου, μεταξύ 01:00 και 02:00 π.μ., εκδηλώθηκε γενική τουρκική επίθεση από τρεις πλευρές συγχρόνως. Οι πρώτες δύο επιθέσεις αποκρούστηκαν επιτυχώς. Όμως ο Μωάμεθ Β’ οργάνωσε πολύ προσεκτικά την τρίτη και τελευταία. Ιδιαίτερα επίμονα οι Τούρκοι επιτέθηκαν κατά του μέρους των τειχών, το οποίο ήταν κοντά στην πύλη του Αγίου Ρωμανού, όπου πολεμούσε και ο ίδιος ο αυτοκράτορας. Ένας από τους κύριους υπερασπιστές της πόλης, ο Γενουάτης Ιωάννης Ιουστινιάνης, τραυματίστηκε σοβαρά και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τον αγώνα. Η δημιουργηθείσα σύγχυση υπήρξε μοιραία για τους πολιορκούμενους. Στα τείχη δημιουργούνταν συνεχώς ρήγματα και ο αυτοκράτορας, πολεμώντας ως απλός στρατιώτης, έπεσε στη μάχη. Μετά το θάνατο του Κωνσταντίνου, οι Τούρκοι όρμησαν μέσα στην πόλη προβαίνοντας σε μαζικές λεηλασίες και φόνους. Ήδη στις δυόμισι το μεσημέρι κατέστησαν κύριοι της κατάστασης. Διακόσιες χιλιάδες σημαίες κυματίζουν, πλέον, στις στέγες των οικιών. Πολλοί κάτοικοι κατέφυγαν στην Αγία Σοφία για να σωθούν, αλλά τελικά δεν απέφυγαν τη σφαγή. Ο σουλτάνος εισήλθε επίσημα στην πόλη και μετέβη στην Αγία Σοφία, όπου και προσευχήθηκε «αναβάς επί της Αγίας Τραπέζης». Κατόπιν, ο Πορθητής είχε εγκατασταθεί στα αυτοκρατορικά ανάκτορα των Βλαχερνών.«Τὸ δὲ τὴν πόλιν σοι δοῦναι, οὔτ’ ἐμόν ἐστιν οὔτ’ ἄλλου τῶν κατοικούντων ἐν ταύτῃ· κοινῇ γὰρ γνώμῃ πάντες αὐτοπροαιρέτως ἀποθανοῦμεν καὶ οὐ φεισόμεθα τῆς ζωῆς ἡμῶν».

Συνέχεια ανάγνωση
Share Button

Ελλάδα και Κύπρος βιώνουν  σήμερα μια πρωτοφανή κρίση: εθνική και οικονομική, πολιτική, πολιτιστική και ηθική. Σημαντικό μέρος της ηγεσίας τους ενεργεί προς ίδιον όφελος, μη υπηρετώντας στο δέοντα βαθμό το συμφέρον του έθνους. Δυστυχώς, δικαιώνεται σε μεγάλο βαθμό ο Γερμανός φιλόσοφος  Georg Hegel με τη ρήση του ότι οι λαοί και οι ηγεσίες τους δεν διδάσκονται από την Ιστορία. Γι’ αυτό στον 20ό αιώνα η Μικρασιατική Καταστροφή (1922) δεν μας δίδαξε και έτσι οδηγηθήκαμε στον Εμφύλιο Πόλεμο (1946-1949) και στην Κυπριακή Τραγωδία(1974). Για να επιβιώσουμε, πρέπει να μεταβάλουμε τα κακώς κείμενα στο εσωτερικό μας και να στηριχτούμε στις δικές μας δυνάμεις, θεωρώντας την εξωτερική βοήθεια επικουρικό και όχι κύριο στήριγμά μας.

Συνέχεια ανάγνωση