Κέντρο Ανατολικών Σπουδών

για τον Πολιτισμό και την Επικοινωνία

Συνέβη σήμερα

Συνέβη σήμερα

Μεγεθύνσεις

Μεγεθύνσεις

ΚΑΝΣ στα ΜΜΕ

ΚΑΝΣ στα ΜΜΕ

Προσεγγίσεις

Προσεγγίσεις

Γεωπολιτική

Γεωπολιτική
Συρία – Ιράκ : Στην κρισιμότερη φάση, αναβαθμισμένος τουρκικός ρόλος ;

Συρία – Ιράκ : Στην κρισιμότερη φάση, αναβαθμισμένος τουρκικός ρόλος ;

Καζαντζής Γιώργος Οι εξελίξεις στα εδάφη του Ιράκ και της Συρίας καταδεικνύουν πως τώρα ξεκινά η πιο επικίνδυνη φάση του πολέμου, ...

Περισσότερο

Ημερίδα: Η Τουρκία μετά την 16η Απριλίου 2017

Το Κέντρο Ανατολικών Σπουδών για τον Πολιτισμό και την Επικοινωνία του Παντείου Πανεπιστημίου, σας προσκαλεί να συμμετάσχετε στις εργασίες της ...

Περισσότερο

Iranian President Mohammad Khatami (L) makes a point to Iranian Supreme
Leader Ayatollah Ali Khamenei (R) as he introduces the new cabinet to
the Leader in Tehran August 27, 2001. Iran's reformist parliament
approved all 20 ministers nominated by President Mohammad Khatami
despite earlier misgivings the new cabinet would not do enough to bring
about rapid change. Khatami, re-elected with a landslide 77 percent of
the vote in June, had promised in his second four-year term to press
for a freer, but many reformers had attacked some of Khatami's cabinet
nominees as being lacklustre and mediocre.

CJF - RTRLZAC

“Khatami ή Khamenei τελικά;”

Οι επερχόμενες ιρανικές εκλογές αποτελούν μια μάχη ανάμεσα στον απομονωτισμό και την παγκοσμιοποίηση για το κράτος. Βρίσκονται ανάμεσα στην συνέχιση ...

Περισσότερο

«Πόλεμος» για τη σημαία στον Πενταδάκτυλο

Η εκστρατεία συλλογής υπογραφών για να αφαιρεθεί η σημαία του ψευδοκράτους από τον Πενταδάκτυλο ενώ συνεχίζονται οι προσπάθειες λύσης του ...

Περισσότερο

Η νέα Ευρώπη

Η νέα Ευρώπη

Νικόλας Γονιδάκης Σήμερα είναι κάτι παραπάνω από κατανοητό ότι βιώνουμε μία ευρύτατη μεταστροφή στο σύστημα που στήριζε την κοινωνία μας. Παρατηρείται ...

Περισσότερο

Share Button

turkey-referendumΜε ένα ποσοστό περίπου 51,5%, επικράτησε εν τέλει το «ναι» στο τουρκικό δημοψήφισμα, έναντι του «όχι» με 48,6%, εγκρίνοντας έτσι τις συνταγματικές μεταρρυθμίσεις και δίνοντας υπερ-εξουσίες στον πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Ο Ερντογάν γίνεται κάτοχος σημαντικά ενισχυμένων εξουσιών, αποκτώντας, παράλληλα, τη δυνατότητα να κυβερνήσει μέχρι το 2029.
Παρά τη φαινομενική νίκη του «ναι», όμως, στο σύνολο της Τουρκίας, το «όχι» κατάφερε να κερδίσει στις τρεις μεγάλες πόλεις: την Κωνσταντινούπολη, την Άγκυρα και τη Σμύρνη, με ποσοστά 51,3%, 51,1% και 68,8% αντίστοιχα. Επικράτηση του «όχι» υπήρξε επίσης στις νοτιοανατολικές περιφέρειες, όπου κατοικούν -κατά κύριο λόγο- Κούρδοι.
Το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης της Τουρκίας, το Λαϊκό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα CHP, έκανε λόγο για νοθευμένο εκλογικό αποτέλεσμα, ζητώντας την επανακαταμέτρηση του 60% των ψήφων, εφόσον, στη μέση της διαδικασίας, γνωστοποιήθηκε ότι θα καταμετρούνταν και οι φάκελοι που δεν ήταν σφραγισμένοι. Ήδη έχουν διαρρεύσει video από τις κάλπες, όπου άνδρες, καθισμένοι σε τραπέζι, σφραγίζουν ψηφοδέλτια του «ναι», τοποθετώντας τα μέσα σε φακέλους, ενώ σε άλλο, ο δήμαρχος μιας πόλης ρίχνει στην κάλπη τέσσερα ψηφοδέλτια.
Ενδιαφέρον παρουσιάζουν, επίσης, τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος στο εξωτερικό. Στη Γερμανία το «ναι» επικράτησε με 63,19%, ενώ το «όχι» έλαβε το ποσοστό του 36,81%. Υπέρ του Ερντογάν ψήφισαν και οι Τούρκοι της Ολλανδίας, με το «ναι» να φτάνει το 69,93%, ενώ το «όχι» το 30,07%. Υψηλό ήταν, επίσης, το ποσοστό του «όχι» την Ελλάδα, με τους απόδημους να ψηφίζουν «ναι» σε ένα ποσοστό μόλις 20,8%, και «όχι» σε ποσοστό 79,2%, με καταμετρημένο το 63,4% των ψήφων.
Ο Ερντογάν, μετά την ανακοίνωση της νίκης του, αναφέρθηκε στο ενδεχόμενο να οργανώσει ένα νέο δημοψήφισμα, αυτή τη φορά για την επαναφορά της θανατικής ποινής, εάν η αντιπολίτευση δεν το στηρίξει. Κίνηση, που θα σφραγίσει οριστικά το τέλος της ενταξιακής διαδικασίας της Τουρκίας στην ΕΕ.
Είναι γεγονός, πάντως, πως τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος και η οριακή νίκη του Ερντογάν καταδεικνύουν μια βαθιά διχασμένη Τουρκία και μια κοινωνικοπολιτική πόλωση, καθιστώντας αμφίβολο το μέλλον της γείτονος χώρας.
Έλενα Λαμπρινάκου

Share Button

agogos-east-medΣτις σημαντικές μακροοικονομικές πρωτοβουλίες των «G7», θέτει τον ερχόμενο μήνα η Ιταλία τον υποθαλάσσιο αγωγό που θα συνδέει τις ΑΟΖ Κύπρου και Ισραήλ με την Κύπρο, την Κρήτη, την ηπειρωτική Ελλάδα και την Ιταλία, με διακλαδώσεις προς τα Βαλκάνια αλλά και την ΕΕ μέσω Ιταλίας.Ο Ιταλός υπουργός Ενέργειας εξασφάλισε τις προηγούμενες μέρες στο Τελ Αβίβ και τη θερμή συγκατάθεση των ομολόγων του Ισραήλ, της Κύπρου και της Ελλάδας.Στο μεταξύ, ξεκινούν άμεσα οι διαδικασίες που συμφωνήθηκαν για να προωθηθούν συμφωνίες τόσο μεταξύ των τεσσάρων χωρών όσο και διμερείς μεταξύ τους, για τους υποθαλάσσιους αγωγούς φυσικού αερίου, που θα συμπληρώσουν τον EastMed.Οι τρεις διαφορετικές τεχνικές και οικονομικές μελέτες που έγιναν -κάποιες χρηματοδοτήθηκαν και από την ΕΕ- έδειξαν ότι ο αγωγός και οικονομικά βιώσιμος είναι αλλά και τεχνικά εφικτός, αφού υπάρχουν ασφαλείς λύσεις που ήδη εφαρμόζονται για τα βάθη και τις αποστάσεις κυρίως μεταξύ Κύπρου και Κρήτης. Συγκεκριμένα, με βάση και την τεχνική μελέτη της ιταλικής Edison, ο αγωγός από τα θαλάσσια κοιτάσματα Κύπρου και Ισραήλ θα οδεύσει υποθαλάσσια στην Κύπρο όπου θα υπάρχει σταθμός συμπίεσης φυσικού αερίου. Στη συνέχεια ο αγωγός θα κατευθυνθεί στην Κρήτη, όπου επίσης θα υπάρχει σταθμός συμπίεσης, και ακολούθως θα οδεύσει προς την ηπειρωτική Ελλάδα και μέσω ξηράς θα καταλήγει στα σύνορα με την Ιταλία για να ενωθεί με τον αγωγό IGI που συνδέει Ελλάδα με Ιταλία.  Αξίζει να σημειωθεί ότι η ανάγκη να προηγηθούν των τελικών επενδυτικών αποφάσεων οι διακρατικές συμφωνίες τονίστηκε ιδιαίτερα στη συνάντηση στο Τελ Αβίβ, γεγονός που υπέδειξε ταυτόχρονα ότι πέραν της οικονομικής και εμπορικής προτεραιότητας που αποκτά ο αγωγός EastMed, δείχνει και πόσο απομακρυσμένο είναι υπό τις συνθήκες το ενδεχόμενο να προχωρήσει ένας αγωγός από το Ισραήλ προς την Τουρκία.

 

Αλεξία- Μαρία Σκεπετάρη

Share Button

newego_LARGE_t_1101_55396182_type13145Στον απόηχο της βομβιστικής επίθεσης στο μετρό της Αγίας Πετρούπολης που κόστισε την ζωή σε 14 ανθρώπους ,ενώ τραυμάτισε δεκάδες άλλους τα Ρωσικά και μη ΜΜΕ  αλλά και το Κρεμλίνο προσπαθούν να σκιαγραφήσουν το γεγονός. Όπως όλα δείχνουν δράστης ήταν ο εικοσιδιάχρονος  Ακμπαρζόν Τζαλίλοφ ,που γεννήθηκε στην περιφέρεια Ος του Κιργιστάν. Αν και κανείς δεν έχει πάρει την «ευθύνη» της επίθεσης τα ρωσικά μέσα υποστηρίζουν πως αποτελεί αντίποινα του Ισλαμικού Κράτους για την εμπλοκή των ρωσικών δυνάμεων στην Συρία, με αποτέλεσμα η κοινή γνώμη να αρχίζει να επαναπροσδιορίζει την θέση της για την υποστήριξη του καθεστώτος Ασάντ και τις εμαφανείς πια συνέπειες της για την χώρα. Η επίθεση έγινε σε μία πολύ κρίσιμη χρονική περίοδο για την Ρωσία, καθώς από την μία πλευρά λίγες μέρες πριν συλλήφθηκαν εκατοντάδες οπαδοί του αντιπολιτευόμενου Αλεξέι Ναβάλνι και από την άλλη βρισκόμαστε στην τελική ευθεία για τις εκλογές του 2018. Έτσι πολλοί είναι εκείνοι που υποστηρίζουν πως ένα τέτοιο γεγονός θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί από τον Πουτιν ως μέσο χειραγώγησης του λαού και πως σε συνδιασμό με την άμεση συμπαράσταση των ΗΠΑ στην Ρωσία το Κρεμλίνο θα ωφεληθεί και θα ακολουθήσει νέα στρατηγική. Το μόνο βέβαιο είναι πως Μέσα αλλά και ο ρωσικός λαός βρίσκονται σε σύγχυση για τα κίνητρα μιας τέτοιας επίθεσης αλλά και για την επερχόμενη αντίδραση του Πούτιν.

Μανιά Κωνστνατίνα

Share Button

2013614135910526734_20Οι εγγραφές των υποψηφίων για τις προεδρικές εκλογές θα ξεκινήσουν στις 11 του Απρίλη. Μέχρι τότε έχει περιθώρια η συντηρητική παράταξη του Ιράν να καταλήξει στο πρόσωπο ενός υποψηφίου. Το Guardian Council θα είναι εκείνο, όπως κάθε φορά, που θα ελέγξει ποιοι από τους υποψήφιους θα μπορέσουν να συμμετέχουν στην προεδρική διαμάχη. Το ίδιο είχε απορρίψει και στο παρελθόν άλλωστε τον Rafsanjani μετά τη λογοκρισία των ρεφορμιστών, στις αντίστοιχες εκλογές του 2013. Από την πλευρά των ρεφορμιστών, θεωρείται ίσως αυτονόητο, πως κύριος αντιπρόσωπος με σοβαρές πιθανότητες επανεκλογής, είναι ο τωρινός πρόεδρος Rouhani, αν κι ο ίδιος δεν το έχει επιβεβαιώσει. Στην συντηρητική αναποφάσιστη πλευρά, λοιπόν, τα ονόματα των υποψηφίων που ακούγονται μέχρι την τελική επιλογή είναι: ο Ebrahim Raisi, επικεφαλής του Ιερού Ναού του Σιίτη Ιμάμη Reza, ο Saeed Jalili, πρώην επικεφαλής της ομάδας του Ιράν για τις πυρηνικές διαπραγματεύσεις, ο Moshen Rezai, πρώην διοικητής του σώματος της Ισλαμικής Επαναστατικής Φρουράς, ο Mohammad Bagher Ghalibaf, δήμαρχος της Τεχεράνης, ο Rostam Ghasemi, πρώην Υπουργός Πετρελαίου κατά Ahmadinejad και ο Ezzatollah Zarghami, πρώην διευθυντής της κρατικής τηλεόρασης του Ιράν. Ο πιθανότερος υποψήφιος από τους παραπάνω όμως, που θα τους εκπροσωπήσει τελικά, είναι ο Ebrahim Raisi. Γι’αυτό το λόγο προσπαθούν να πείσουν τους υπολοίπους να αποσυρθούν για χάρη του κατά την αναμονή και της δικής του τελικής απόφασης. Οι μέρες πλησιάζουν και μάλλον θα πρέπει να καταλήξουν σύντομα αν θέλουν να προηγηθούν του Προέδρου Rouhani, όπως δηλώνουν.

Νικολέττα Ναστούλη

Share Button

expenditure-of-diyanet-on-personnel-is-nearly-5-billion-tl-195740-5Δίκτυο κατασκοπείας έχει στήσει η τουρκική κυβέρνηση, σύμφωνα με διπλωματικές εκθέσεις που έχει στα χέρια του το SPIEGEL. Οι τουρκικές πρεσβείες ανα τον κόσμο φαίνεται να συνέτασσαν, μετά από εντολή της Διεύθυνσης Θρησκευτικών Ζητημάτων της Τουρκίας (Diyanet), «αναλυτικές εκθέσεις για οργανωτικές δομές, δραστηριότητες, εκπαιδευτικά ιδρύματα» του κινήματος Γκιουλέν. Στις εκθέσεις γίνεται αναφορά σε σχολεία, οργανώσεις, media, καθώς και πολίτες που φέρονται να σχετίζονται με το κίνημα του Φετουλάχ Γκιουλέν. Προκύπτει, επίσης, οτι το κίνημα έχει ένα παγκόσμιο δίκτυο, που περιλαμβάνει σχολεία και πανεπιστήμια, ανάμεσα σε άλλα. Είναι σαφές οτι τουρκικές πρεσβείες και προξενεία φαίνεται να γνώριζαν λεπτομέρειες για τη δομή του γκιουλενιστικού κινήματος στις χώρες αυτές, καθότι έχουν καταγράψει αριθμούς, ονόματα, ενώ έχουν στο αρχείο τους και φωτογραφίες πολιτών, όπως στην περίπτωση αρχείου που κατατέθει από την τουρκική υπηρεσία πληροφοριών, ΜΙΤ, στη γερμανική BND. Το Προξενείο της Τουρκίας στο Σάλτσμπουργκ στοχοποιεί ακόμα και γυναίκες συλλόγου κολύμβησης, που θεωρούνται προσκείμενες στο κίνημα, ενώ στην αναφορά της τουρκικής πρεσβείας της Κοπεγχάγης γίνεται λόγος για media που λειτουργούν στη χώρα, κάτω από τη σφαίρα επιρροής του Γκιουλέν, και προωθούν μια αρνητική εικόνα για τη Τουρκία στο εξωτερικό, επικεντρώνοντας την προσοχή τους όχι στους «αγώνες δημοκρατίας του λαού», αλλά στις διώξεις του Ερντογάν κατά των Τούρκων πολιτών.
Μετά το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου, ο Ερντογάν κατέδειξε ως υπεύθυνο τον Φετουλάχ Γκιουλέν, ο οποίος ζει αυτοεξόριστος στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, χωρίς, ωστόσο, να έχει αποδείξει ακόμα την εμπλοκή του στο αποτυχημένο πραξικόπημα.
Η Γερμανία και η Αυστρία έχουν ξεκινήσει έρευνες για το δίκτυο κατασκοπείας, το οποίο λειτουργεί προς όφελος του AKP, με τη πρώτη να έχει ήδη ανακαλέσει έξι ιμάμηδες.

Έλενα Λαμπρινάκου